บทที่ 74

ชินี Yales มองดูเช็คห้าสิบล้านใบและอดยิ้มไม่ได้ “แม่คะ คุณแม่ใจดีมาก นั่นเป็น 50 ล้าน หนูไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต!”

“ฮึ่ม คุณทำได้แค่เข้าใกล้เขาเพราะคุณมีหน้าของยานี่ คุณคิดว่าความสัมพันธ์นี้จะยืนยาวนานแค่ไหน คุณอารมณ์ไม่ดีและแสดงออกไม่ได้ กล่าวโดยย่อ คุณจะทำให้เขาอับอายก็ต่อเมื่อ คุณทั้งคู่อยู่ด้วยกัน แน่นอน ฉันรู้ว่าลูกชายของฉันมีเสน่ห์มาก ผู้หญิงหลายคนยืนยันว่าพวกเขาไม่ต้องการเงินใดๆ ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถอยู่กับเขาได้ แต่ ชินี..."

จูลส์เยาะเย้ยถากถางและกล่าวว่า “คุณแตกต่างจากสตรีผู้สูงศักดิ์เหล่านั้น คุณเป็นแค่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ คุณจะไม่ชอบเงินใช่ไหม”

ชินี ยิ้มและเอื้อมมือไปหยิบเช็ค "แม่รู้จักฉันดีที่สุด! เงินนี้น่าดึงดูดจริงๆ!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของจูลก็ยิ่งดูถูกเหยียดหยามมากขึ้นไปอีก

“ห้าสิบล้านน่าจะเพียงพอสำหรับคุณที่จะใช้จ่ายไปตลอดชีวิต นำเงินไปให้พ้นสายตาของฉัน อย่าให้ฉันได้พบคุณอีก!”

ชินี จ้องที่เช็คและรอยยิ้มของเธอก็สดใสยิ่งขึ้น "ห้าสิบล้าน... ห้าสิบล้าน... คนธรรมดาไม่สามารถหาเงินได้แม้ว่าจะช่วยชีวิตไว้ได้ถึงสองชีวิตก็ตาม!"

จูลส์เยาะเย้ย และดวงตาของเธอดูถูกเหยียดหยาม

เธอมองดู ชินี ราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงยากจนที่ไม่เคยเห็นโลกมาก่อน

“แต่...” ชีนี่จ้องที่เช็คแล้วยิ้ม “ฉันไม่อยากหย่าตอนนี้ ดังนั้น...”

เธอก้มลงและดันเช็คกลับมา

"อะไร?"

“ฉันบอกว่าฉันยังไม่อยากหย่า” เธอขมวดคิ้วและจ้องที่เช็คด้วยท่าทางที่ค่อนข้างเจ็บปวด “อย่างไรก็ตาม... แม่ ถ้าคุณอยากจะเพิ่มอีก 0 ข้างหลัง ฉันอาจจะพิจารณาการหย่าร้างจริงๆ!”

500 ล้าน?

จูลส์โกรธจัด

“ฉันเคยคิดว่า 50,000 ดอลลาร์ถูกมองว่ามากเกินไปสำหรับคนอย่างคุณ แต่ตอนนี้คุณขอเงิน 500 ล้านดอลลาร์?”

“อืม ฉันคิดว่านายก็ไม่ชอบยานี่มากขนาดนั้น ไม่อย่างนั้นนายจะลังเลใจที่จะใช้เงินขนาดนี้ได้ยังไง ยิ่งกว่านั้น ถ้าฉันต้องสละตำแหน่งเป็นนางแฮงค์สในราคาแสนถูกขนาดนี้ จะไม่นำความอับอายมาสู่สามีของฉันหรือ” เธอยิ้มอย่างไร้เดียงสา

"ปัง!" จูลส์ทุบโต๊ะอย่างโกรธจัดและลุกขึ้นยืน “คุณคิดว่าคุณเป็นใคร คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของ ชินี ค่อยๆ หายไป แต่เธอก็ไม่ขยับเขยื้อน

“พี่เลี้ยงเซน เอาไม้มาให้ฉัน!”

เนื่องจากเธอยืนกรานว่าอยากจะเป็นลูกสะใภ้

เธอจะต้องสอนบทเรียนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างลูกสะใภ้กับแม่สามีของเธอในวันนี้!

พี่เลี้ยง เซย์นลังเลที่จะส่งไม้นั้นและพูดว่า "คุณหนู คุณหนูเพิ่งฟื้นใช่ไหมคะ..."

จูลส์ไม่ฟังสิ่งที่เธอกำลังจะพูด เธอดึงไม้และจ้องไปที่ ชินี อย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้น คุณต้องการที่จะเป็นลูกสะใภ้ของฉันเหรอ ดีมาก ฉันจะสอนคุณว่ากฎของตระกูลแฮงค์ตอนนี้เป็นอย่างไร!”

ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็ยกไม้ขึ้นและกำลังจะตีเธอ

"แม่!" เสียงร้องขัดจังหวะมือของ จููลส์ ที่กำลังจะตี ชินี

ชาร์ลส์ Hanks ก้าวข้าม วินาทีถัดมา เขาโอบแขน จููลส์ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "คุณทำอะไรกับของเล่นของ Nanny Zayne? คุณจะทำความสะอาดอะไรไหม"

ใบหน้าของจูลส์เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เธอขยับตัวเล็กน้อย พยายามสลัดลูกชายของเธอ

“คุณไม่เหมาะกับงานแบบนี้ ให้พี่เลี้ยงเซย์เคลียร์ดีกว่า” เขาพูดว่า. ชาร์ลส์ดึงไม้นั้นแล้วยื่นให้พี่เลี้ยงเซน “ทิ้งซะ ปล่อยให้คุณหญิงไปทำความสะอาดได้ยังไง”

พี่เลี้ยง Zayne พยักหน้าอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า "ใช่ คุณชาย"

“เฮ้ เฮ้!” จูลส์ไม่มีความสุข

"โอเค ไปกินข้าวกันเถอะ" ชายคนนั้นยิ้มขณะอุ้มจูลส์ มองไปยังห้องครัว เขาพูดว่า "เสิร์ฟอาหารเช้า"

วินาทีถัดมา เขามาหา ชินี จับมือเธอแล้วดึงเธอไปอยู่ข้างๆ “ทำไมคุณตื่นเช้าจัง”

"วันนี้ฉันจะไปโรงเรียน" คำตอบของเธออ่อนโยนมาก

“โอเค ฉันจะไปส่งคุณทีหลัง” เขายิ้มไม่สนใจความเย็นชาของเธอเลย

รอยยิ้มเช่นนี้ทำให้จูลส์ไม่พอใจอย่างมาก “ยัยนี่กลับบ้านไปแล้ว!”

ชาร์ลส์ทำเสียงตกลงและพูดว่า "เธอน่าจะกลับบ้านได้แล้ว"

“เธอหมายความว่ายังไง เธอควรจะกลับบ้านได้แล้ว เป็นความจริงที่บางคนควรจะออกไปตอนนี้ แต่บางคนก็ไม่ควรออกไป!” จูลส์แหย่จานด้วยช้อนส้อม ทำให้เกิดเสียงที่ไม่น่าพอใจ

“ใช่ ได้เวลากลับไปเยี่ยมคุณแล้ว คืนนี้ถ้าเลิกเรียนแล้ว ฉันจะไปรับคุณ แล้วเราจะกลับไปดูที่บ้านของคุณ” เขาเอาไข่เจียวมาใส่ในจานของเธอ

ชินี ยกริมฝีปากของเธอขึ้นเพื่อพูดอย่างประชดประชัน "เอาล่ะ!"

อย่างไรก็ตาม มันถึงเวลาแล้วที่เธอจะกลับบ้านเพื่อเยี่ยมเยียน!

“ฟานี่” จู่ ๆ จูลส์เห็นแฟนนี่ แฮงค์กำลังแบกกระเป๋านักเรียนไว้บนหลัง เธอรีบบอก "มากินข้าวกันเถอะ"

ฟานี่พ่นลมหายใจแล้วพูดว่า "ฉันไม่กิน ฉันจะไปโรงเรียน"

ขณะที่เธอพูด เธอเดินไปที่ประตู และพบกับแดนนี่ แฮงค์ส ซึ่งกำลังออกกำลังกายตอนเช้าเป็นประจำ "พ่อ."

“ไปโรงเรียนเร็วขนาดนั้นเลย?” แดนนี่มองดูลูกสาวของเขา เธอดูแปลกๆ ไปหน่อยในสองวันนี้

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชินี ก็วางช้อนส้อมลงทันทีและพูดว่า “ใช้เวลาของคุณ ฉันจะไปโรงเรียนเดี๋ยวนี้”

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น เธอก็หยิบกระเป๋านักเรียนที่อยู่ข้างๆ ออกทันที

ชาร์ลส์กดกระเป๋านักเรียนของเธอแล้วพูดว่า "คุณออกไปได้หลังจากกินเสร็จแล้ว ฉันจะไปส่งคุณเอง"

ชินี ขมวดคิ้ว ดึงมือของเธอออกอย่างไม่เป็นระเบียบ “ไม่เป็นไร ฉันจะไปกับฟานี่”

หลังจากพูดจบเธอก็จากไปโดยไม่ลังเล

ฟานี่ขึ้นรถ แต่ขณะที่เธอกำลังจะปิดประตูรถ ชีนี่ก็กระโดดเข้ามา

"เห้ย! ทำไรอยู่วะ?"

"ไปด้วยกัน."

ฟานี่ไม่พอใจมากและบ่นว่า "ใครจะไปกับคุณ ลงรถ!"

“คุณคนขับ เหยียบเลย!” ชีนี่รีบสั่ง

เมื่อคนขับได้ยินดังนั้น เขาก็ตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “เอาล่ะ นายน้อย”

“นี่นายน้อยอะไรนะ ฉันขอให้คุณสตาร์ทรถเหรอ หยุดรถเดี๋ยวนี้!” ฟานี่พูดตะกุกตะกัก

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเธอจะตะโกนเท่าไร คนขับก็ยังขับรถออกไปโดยไม่คำนึงว่า

ที่โรงเรียน.

ฟานี่ลงจากรถแล้วรีบวิ่งหนีจากเชนี่ราวกับว่าเธอเป็นโรคระบาด

อย่างไรก็ตาม ชินี ไม่ได้สนใจ หลังจากทิ้งคำขอบคุณง่ายๆ สองสามคำให้คนขับรถ เธอหยิบกระเป๋าและเดินเข้าไปในห้องเรียน

“ดูสิ นั่นเป็นคุณหนูคนที่สองจากตระกูลเยล”