บทที่ 90

"อา-"

ขณะที่มือของเขาสัมผัสเสื้อผ้าของเธอ ชินี Yales รู้สึกราวกับว่าเธอถูกฟ้าผ่า

เธอบิดร่างกายของเธออย่างดุเดือดและกรีดร้องในทันที

ชายสี่คนที่จับเธอลงรู้สึกประหลาดใจกับความแข็งแกร่งที่เธอมี

จู่ๆ พวกเขาก็ปล่อยเธอไป

เท้าของ ชินี ถอยหลังอย่างรวดเร็วขณะที่เธอเอนหลังพิงเตียง

“ไอ้เ**้ย!” ชายคนหนึ่งทนไม่ไหวแล้วและกำลังจะตบเธอ

"รอ!" ชายชราหยุดเขา

"เจ้านาย!"

"ไปให้พ้นทางของฉัน!" ชายชรายิ้มและตบริมฝีปากของเขาด้วยลิ้นของเขาในขณะที่ยิ้มอย่างลามกอนาจาร "ยิ่งหล่อ ยิ่งชอบ!"

ขณะที่เขาพูด เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเธอ

“อย่าเข้ามานะ!” ดวงตาของ ชินี เต็มไปด้วยความกลัวและร่างกายของเธอก็สั่นเทา

“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของคุณ คุณกลัวอะไรหรือเพราะชาร์ลส์ แฮงค์ส ให้บริการคุณไม่ดีหรือ” ชายชรายิ้มและคว้าข้อเท้าของเธอไว้

“อา—” เชนี่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เธอเตะหน้าชายชราตามสัญชาตญาณ

ทันใดนั้น ชายชราก็ขมวดคิ้วและสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่มีความสุข

“ยังคิดว่าตัวเองเป็นคุณนายแฮงค์อยู่หรือเปล่า” ชายชรากำลังโกรธ ทันใดนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าและคว้าเสื้อผ้าของเธอและเริ่มฉีกเสื้อผ้าของเธอ

“ไม่ ออกไป— ออกไป—”

ชินี กรีดร้องเสียงดัง โบกมือและเท้าของเธอเพื่อป้องกันไม่ให้เขาเข้ามาหาเธอ

ชายชราถูกเธอข่วนหลายครั้ง

“จับมือเธอไว้!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ชายสองคนรีบคว้ามือเธอไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอขยับ

ในเวลานี้ ชายชราเดินไปและฉีกเสื้อผ้าของเธอเป็นชิ้น ๆ ด้วยการเคลื่อนไหวที่ราบรื่นเพียงครั้งเดียว

"อา!" เสียงร้องอย่างสิ้นหวังออกมาจากปากของเธอ

เสื้อบนตัวของเธอถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และเธอถูกทิ้งให้อยู่ในชุดชั้นใน

ทันใดนั้นชายชราก็หัวเราะ

“เฮ้ ฉันไม่นึกเลยว่าหน้าอกของคุณจะใหญ่มากเมื่อคุณตัวเล็ก”

แม้แต่ผู้ชายที่จับมือเธอก็ยังกลืนอย่างแรง

F*ck พวกมันใหญ่มาก!

ในเวลานี้ น้ำตาของเธอเริ่มจะไหล

ดวงตาเป็นสีแดงเลือด และเส้นเลือดที่หน้าผากก็โปน เธอดูโกรธมาก

“โอ้ ทำไมคุณถึงร้องไห้? คุณมีใบหน้าที่สวยงามและรูปร่างที่มีเสน่ห์เช่นนี้” ขณะที่เขาพูด ชายชราก็เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาของเธอทันทีและแตะริมฝีปากของเธอขณะที่เขาเช็ดน้ำตา “มันนุ่มจัง ฉันสงสัยว่าจะรู้สึกยังไงที่จูบปากพวกนี้ อ่า”

ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค เชนี่ก็กัดนิ้วของเขาอย่างหนัก

“อา—” ชายชราร้องลั่นทันที

“ปล่อยนิ้วเขา!” ลูกน้องรีบตีหน้าเธอ “ไอ้บ้า ปล่อย!”

เมื่อเห็นว่าสิ่งต่าง ๆ เริ่มบิดเบี้ยว ชายร่างสูงจึงรีบเข้าไปและเอื้อมมือไปกระแทกท้องของเธออย่างแรง

ชินี ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องคลายการกัดของเธอจากความเจ็บปวดที่เธอรู้สึก

นิ้วของชายชราเปื้อนเลือด

ปากของเชนี่ก็เต็มไปด้วยเลือด...

"เ**้ย!" ชายชรากำลังโกรธ ทันใดนั้น เขาเอื้อมมือไปคว้าคอเธอ และเสียงของเขาดังขึ้นอย่างดุเดือด “เธอโชคดีนะที่ฉันเต็มใจทำกับเธอ อย่ามาทำเป็นว่าแกเป็นสาวพรหมจารี!”

ชินี รู้สึกว่าคอของเธอถูกรัดคอ เธอหมดลมหายใจทันที

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังจ้องมาที่เขาและไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

“บอส หยุดนะ ถ้าคุณยังทำแบบนี้ต่อไป คุณจะบีบคอเธอจนตาย มันจะไม่สนุกอีกต่อไป!” เมื่อเห็นว่าการแสดงออกของ ชินี เริ่มไม่มีชีวิตชีวามากขึ้น ลูกน้องข้างๆ เขาจึงรีบพูด

"ฮึ!" ชายชราปล่อยมือออกอย่างแรง

ชินี เริ่มไอหายใจหอบ

“บอส เอาล่ะ!” ชายอ้วนรีบเอาผ้าพันแผลมาพันนิ้ว

ชินี ไออยู่ครู่หนึ่ง แต่มือของเธอยังคงกำแน่น

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเย็นชา “ถ้าคุณทำร้ายฉัน ชาร์ลจะไม่มีวันปล่อยคุณไป!”

"ฮะ" ชายชราหัวเราะและพูดว่า "ชาร์ลส์ เขายังจำคุณได้ไหม" แล้วเขาก็หัวเราะและพูดว่า "ถ้าเขาจำได้จริง ทำไมเขาถึงไม่มาช่วยเธอล่ะ"

“เลิกฝันดีกว่าค่ะ คุณถูกทอดทิ้ง!” ชายร่างสูงถ่มน้ำลายอย่างรวดเร็ว

“จับเธอลง ฉันจะปล่อยให้เธอขอความเมตตาใต้เป้าของฉัน!” ชายชราโกรธมากเมื่อเห็นนิ้วที่บาดเจ็บ

ลูกน้องของเขาเชื่อฟังคำสั่งของเขาทันที พวกเขากดมือและขาของนางลงอย่างแรง

“ปล่อยฉัน ปล่อยฉัน...”

คราวนี้ ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนหนักแค่ไหน เธอไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว

ชายชรายิ้มและเดินเข้ามาอีกครั้ง

เขาเอื้อมมือไปแตะคอเรียบๆ ของเธอ

ชินี ยักไหล่ของเธอออกไปในขณะที่เขาสัมผัสเธอ ชายชราตบหลังเธอทันที

แรงมากจนเลือดเริ่มหยดจากมุมปากของเธอ...

“ไอ้บ้า นายยังพยายามจะกัดฉันอีกเหรอ” ชายชราหันไปมองชายที่อายุน้อยกว่าข้างๆ แล้วพูดว่า "เอาผ้าเช็ดตัวมาให้ฉัน"

"ใช่!"

ในไม่ช้า เขาก็ได้รับผ้าเช็ดตัว

“ยืนขึ้นและเอาผ้าเช็ดตัวผืนนี้ไว้ใต้คอของเธอ ทันทีที่เธอก้มศีรษะลง ให้กดดันมัน ฉันอยากจะดูว่าเธอหยิ่งแค่ไหน!”

"ครับเจ้านาย!" เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้น เขาก็กระโดดขึ้นไปที่หัวเตียงทันทีแล้วเอาผ้าขนหนูพันรอบคอเธอ “บอส เสร็จแล้ว!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ชายชราก็โล่งใจ

“เดี๋ยวผมบริการให้นะครับ...” ขณะที่เขาพูด เขาก็สัมผัสผิวเธออย่างไร้ยางอาย..

"อา!" การสัมผัสที่น่าสะอิดสะเอียนทำให้ ชินี ไม่สามารถหยุดตัวเองจากการตะโกนออกมาดัง ๆ

ทุกคนยิ้มและจ้องมองหน้าอกของเธอด้วยดวงตาที่ลามกอนาจาร

ทันทีที่ชายหนุ่มเห็นเธอก้มศีรษะลง เขาก็รีบเอาผ้าขนหนูพันรอบคอเธออย่างรวดเร็ว ไม่ให้โอกาสเธอหายใจ

“เจ้านาย ถอดเสื้อผ้าของเธอออกเร็ว” หนึ่งในนั้นไม่สามารถรอได้อีกต่อไป

“ทำไมคุณถึงรีบร้อนขนาดนั้น” ชายชราจ้องมองมาที่เธอ “เห็นเธอสิ้นหวังไม่ได้หรือ ยิ่งแสดงท่าทางแบบนี้ก็ยิ่งน่าสนใจ เลิกวิตกกังวลได้แล้ว...”

ขณะที่เขาพูด มือของเขาค่อย ๆ เอื้อมไปที่กางเกงของเธอและพูดว่า “เราถอดเสื้อผ้าของเธอออกให้หมดก่อน แล้วเราจะค่อย ๆ ถอดกางเกงในของเธอ แล้วเราจะเห็นเธออยู่ในสภาพที่เปราะบางที่สุดของเธอ ฮ่าฮ่า อย่างนี้นี่เอง” น่าตื่นเต้น!"

คนของเขาหลายคนพยักหน้าอย่างเร่งรีบ ดูเหมือนว่าเจ้านายของพวกเขาจะเชี่ยวชาญในเรื่องนี้

“ที่รัก อย่าร้องไห้เลย ให้ฉันถอดกางเกงของคุณออก...” ขณะที่เขาพูดแบบนี้ เขาก็เริ่มปลดกางเกงยีนส์ของเธอ

“วา...” รูม่านตาของ ชินี พองขึ้น เธอต้องการที่จะต่อสู้กลับ แต่เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย

รอยยิ้มอันน่าเศร้าของชายเหล่านั้น ประกอบกับการเคลื่อนไหวของชายชรา ทำให้ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังมีเวลาในชีวิต

“งั้นฉันเริ่ม...” ขณะพูด ชายชราก็เดินมาแทบเท้าเธอและดึงกางเกงยีนส์ออกจากขาของเธอ

ยีนส์หลุดออกมาอย่างรวดเร็ว

สักครู่เธอไม่ได้ใส่อะไรเลยนอกจากกางเกงในของเธอ

คนเหล่านั้นจ้องที่เธออย่างเลอะเทอะ

"ผิวของเธอช่างยุติธรรมจริงๆ!"

"ไปให้พ้น ไปให้พ้น!" ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องที่แหบแห้งและสิ้นหวังก็แตกออก และคอของเชนี่ก็เริ่มเจ็บ

"ฮ่าฮ่า ตะโกนต่อไป ยิ่งตะโกนดัง เจ้านายของเราจะมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น!"

น้ำตา น้ำตายังคงไหลอาบใบหน้าของเธอ...

และเธอไม่สามารถขยับร่างกายของเธอได้

เธอหยุดกรีดร้อง

รูม่านตาของเธอก็หรี่ลงเช่นกัน

เธอยอมแพ้...

“บิ๊กบอส เธอไม่ได้เคลื่อนไหว” ชายที่ถือผ้าเช็ดตัวพูด

“ไม่ขยับเหรอ? โอ้ อีกไม่นานเธอก็จะเคลื่อนไหวแล้ว...” ชายชรายิ้มอย่างคลุมเครือ

คำพูดของเขาทำให้คนเหล่านั้นหัวเราะอย่างเป็นธรรมชาติ

"คุณนายแฮงค์ มาเลย ถอดเสื้อชั้นในออก..." ชายชรายิ้มและยื่นมือไปทางเสื้อชั้นในของเธอ...

"ปัง!" ก็มีเสียงดัง

ขณะที่มือของชายชราแตะเสื้อชั้นในของเธอ ประตูก็ถูกเปิดออกในทันใด

ทุกคนตกตะลึง

ก่อนที่เขาจะหันกลับมา ชายชราก็ล้มลงกับพื้น

จากนั้นชายชุดดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็เข้ามาในห้อง

“ดราก้อน! ทางนี้!” ชายชุดดำพูดอย่างเร่งรีบ

ชายที่ตามมาสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตรและมีแผลเป็นที่แปดเซนติเมตรบนใบหน้าของเขา เขาไม่มีแขนซ้าย

อย่างไรก็ตาม รัศมีของเขาแข็งแกร่งมากจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา

ใบหน้าของ Drago มืดลงเมื่อเขาตรวจสอบที่เกิดเหตุ

จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและถอดเสื้อผ้าเพื่อปกปิด ชินี

“คุณเยลส์ ฉันขอโทษที่เรามาสาย!”

เชนี่ไม่ขยับ เธอยังคงนอนอยู่บนเตียง ดวงตาของเธอมัวหมอง และเธออยู่ในภวังค์...

"คุณเยลส์ พวกเราเป็นผู้อำนวยการของชาร์ลส์ เรามาที่นี่เพื่อช่วยเธอ!" ดราโก้พูดต่อ

เมื่อ ชินี ได้ยินเสียงของเขา เธอก็ค่อยๆ รู้สึกตัว เธอมองดูพวกเขาและกรีดร้องว่า “อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา...”

“คุณเยล!”

"ไปให้พ้น ไปให้พ้น!" ทันใดนั้น ชินี ก็ลุกขึ้นนั่งและย่อตัวลงไปที่หลังเตียง เธอสวมเสื้อผ้าของดราโก้ไว้แน่นรอบตัวเธอ และร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ดราโก้มองดูผู้คนเหล่านั้นด้วยสีหน้ามืดมนและพูดอย่างโกรธเคือง “ทุบพวกมันซะ!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ก็มีเสียงคร่ำครวญอยู่บนพื้น

“อ๊ะ อย่า...” เสียงกรีดร้องของชายเหล่านั้นช่างบาดหูเกินไป และเสียงของพวกเขาก็คุ้นเคยเกินไปสำหรับเขา

เมื่อได้ยินเสียงของพวกเขา ชินี ก็ปิดหูด้วยความกลัวและกรีดร้องเสียงดัง

"หยุด!" ดราโก้พูดอย่างเร่งรีบ

เสียงหอนของพวกเขาค่อยๆหยุดลง

“ดราโก้ เราควรพาคุณเยลส์ไปโรงพยาบาลไหม” ลูกน้องคนหนึ่งของเขาออกมาและถาม

“เธอคิดว่าจะให้เราแตะต้องเธอไหม”

คนของเขามองไปที่ ชินี และเงียบไป

“รอก่อน เขาจะมาที่นี่เร็ว ๆ นี้!”

เมื่อ ชาร์ลส์ Hanks รีบเข้ามา เขาเห็น ชินี ทันทีที่เขาเข้าไปในบ้าน

เธอขดตัวอยู่บนเตียงและผมของเธอยุ่งเหยิง เธอมีเสื้อคลุมของผู้ชายคลุมรอบตัวเธอ และดวงตาของเธอว่างเปล่าอย่างน่ากลัว...

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ความหวาดกลัวได้แทงหัวใจของเขา

"ผู้อำนวยการชาร์ลส์..." ดราโก้รีบไปพบเขา

โดยไม่สนใจเขา ชาร์ลส์เข้าหาเชนี่อย่างช้าๆ

แชนนอน Gates ก้าวไปข้างหน้าและมอง Dragon

ดราโก้รับรู้ถึงรูปลักษณ์นั้นและรีบขอให้คนของเขากำจัดไอ้ตัวแสบพวกนั้นออกไป

พวกเขาออกไปรอข้างนอกประตูหลังจากนั้น

“เชนี่...”

เขาเข้าหาเธออย่างระมัดระวังและค่อยๆนั่งลงตรงหน้าเธอ

“เชนี่ ฉันมาแล้ว...”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ค่อยๆ ยื่นมือออกมา

แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าในขณะที่เขากำลังจะแตะเธอ

เธอกรีดร้องในทันที

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน อย่ามาแตะตัวฉัน!”