บทที่ 189 แก้แค้นลู่เฉิน

บทที่ 189 แก้แค้นลู่เฉิน

ลู่เฉินชนะแล้ว

ได้เอาชนะทุกคนที่ขนานนามยกย่องปรมาจารย์ตงฟาง

แล้วมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที

สามารถพูดได้เลยว่า ชื่อของเขาลู่เฉิน ได้เดินขึ้นเวทีชั้นหน้าของยวี่โจวแล้ว ไม่มีใครไม่รู้จักอีก

ผู้ชายคนนี้ทำให้บ้านจางตกอยู่ในวิกฤติ

และเป็นผู้ชายที่ทำให้บ้านจางอับอายขายหน้าภายในช่วงข้ามคืน

บ้านจางแพ้แล้ว

ไม่เพียงแค่ต้องเสียเกาะเขียวไป แถมยังต้องจ่ายอีกสามร้อยล้าน นี่มันยิ่งทำให้บ้านจางอับอายขายหน้าไปกว่าอีก

จางเซิงเฉียวโกรธจนเข้าโรงพยาบาล ทั้งบ้านจางครึ้มเศร้าไปหมด

เพราะเรื่องนี้ จางดาวเรนถูกจางซิงฉวนตัดออกจากสิทธิ์การได้รับมรดก และตอนนี้คนที่มีสิทธิ์ได้รับมรดกมากที่สุดคือจางดาวจง

ในที่สุดหลินอี้จุนก็ไม่ได้กลับไปพร้อมกับลาเฉิน แต่เธอให้ลู่เฉินไปมณฑลฉีเจียงพร้อมเธอในวันมะรืน มะรืนนี้เหล่าลุงเธอจะกลับไปถมดินฝังศพให้ตาเธอทุกคน

ลู่เฉินตอบลงที่จะกลับไปมณฑลฉีเจียงด้วยกัน

หลังจากต่อสู้เสร็จในสองวันต่อมา ลู่เฉินได้เจออู๋เล่ย พร้อมเจรจาเรื่องซ่อมซุปแซมและกลับมาทำงาน

ครั้งนี้ ลู่เฉินก่าว่าจะเอาเงินออกมาสักสองร้อยล้านเพื่อซ่อมแซมซุปเปอร์มาร์เก็ต พร้อมกับขยายการค้า

จากความสามารถและความพยายามในระยะเวลานี้ทำให้ลู่เฉินเชื่อใจเขา ลู่เฉินก่าว่าจะให้โอกาสกับเขาอีกครั้ง เปิดสาขาย่อยให้เขาดูแล

ลู่เฉินซื้อรถAudi ให้อู๋เล่ยหนึ่งคันเพื่อทำงาน ซึ่งมีราคามากกว่าห้าแสนหยวน เตรียมให้อู๋เล่ยเจรจาคุยงานด้วยตนเอง

ในมือมีเงิน อู๋เล่ยไม่ได้ทำให้ลู่เฉินผิดหวังเลย ไม่นานเขาก็ได้ตั้งทีมเป็นของตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว โดยมี เซิ่งซื่อ ซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นศูนย์กลางเตรียมพร้อมดำเนินพร้อมกันสำหรับการตกแต่งร้านเก่าและหาที่ตั้งใของร้าน

ตอนบ่าย ในขณะที่ลู่เฉินและอู๋เล่ยกำลับทานข้าวเที่ยงอยู่นั้น ทันใดนั้นก็ได้มีสายแปลกเรียกเข้า

จางดางจงเป็นคนโทรมา จางดาวจงนัดลู่เฉินเพื่อเจรจากันดีๆ

ลู่เฉินได้ตอบตกลงกับการเชิญของจางดาวจง หากเจรจากันได้ด้วยดี เขาก็ไม่จำเป็นต้องสู้เสียเวลาต่อกับบ้านจางอีก

สถานที่เจรจาลู่เฉินเลือกอยู่ที่ซากุระคลับ ไม่ใช่เพราะว่าเขากลัวจะถูกวางกับดักของบ้านจางหรอก แต่เป็นเพราะว่าตอนบ่ายเขามีธุระต้องคุยกับอู๋เล่ย

ลู่เฉินขับรถที่เฉินจือหรานให้เขามาจนถึงซากุระคลับ เมื่อนำรถจอดเสร็จ เขาก็เดินเข้าไปในคลับ

และนอกคลับในขณะนี้ เล่ยผู่อินที่กำลังเดินผ่านก็ได้เห็นลู่เฉินลงจากรถ ในใจเกิดความแค้นขึ้นมาทันที

ครั้งก่อนเธอถูกคนของตู้เฟยขู่ และยิ่งแล้วพ่อเธอถูกมอมเหล้าไปสองขวดใหญ่ ดื่มจนกระเพาะเลือดไหล และนอนพักในโรงบาลหนึ่งวันถึงจะกลับบ้านได้

เธอเอาความผิดทั้งหมดนี้โยนใส่ลู่เฉินคนเดียวทั้งหมด

สำหรับเธอแล้ว หากไม่ใช่การปรากฏตัวของลู่เฉิน หลอหยุนฮวยและเฉินเสี่ยวปิงก็คงไม่เมินเธอ

หากว่าตอนนั้นลู่เฉินไม่ช่วยเธอ พ่อเธอก็คงไม่โดนตู้เฟ้ยมอมเหล้าขาว

เธอเกลียดลู่เฉิน สองสามวันนี้เธอแค้นจนอยากจะนำตัวลู่เฉินมาหั่นเป็นหมื่นๆชิ้น

ตอนนี้เห็นลู่เฉินลงจากรถ แล้วเข้าไปในคลับ เธอก็มาถึงข้างรถเขา แล้วถอดส้นสูงออก แล้วทุบใส่หัวรถ

ทุบจนเห็นได้ชัดว่ามีรอยทุบที่ชัดเจน และนี่มันยังไม่สาแก่ใจ ยังอยากจะหาก้อนหินมาทุบอีก

แต่น่าเสียดายที่แถวนี้ไม่มีก้อนหิน และเธอก็เห็นว่า รปภ กำลังเดินมาทางนี้ เธอจึงต้องรีบใส่ส้นสูงแล้วหลบหนีไป

“ยุไหน? ทำไมถึงเพิ่งโทรหาฉัน? คุณไม่ต้องอธิบาย ฉันอยู่หน้าซากุระคลับ ให้เวลาคุณสิบนาที หากไม่มาก็ไม่ต้องมาหาฉันอีกต่อไป” และในขณะนี้ มือถือเล่ยผู่อินก็ได้ดังขึ้น รับสาย แล้วพูดอย่างไม่พอใจออกไป

หลังจากนั้นก็กดวางทันที