บทที่190 พี่ พี่ พี่เฟย

“หวางฉี ที่นี่มันเป็นคลับของพี่เฟย พวกนายอย่าก่อเรื่องจนใหญ่หละ ไม่อย่างนั้นฉันก็จะโดนไปด้วย*” หวางฉีเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี

เพื่อนของหวางฉีเป็นเพียงพนักงานที่นี้เท่านั้น แม้แต่ลู่เฉินเป็นใครเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ได้ยินมาแค่ว่าลู่เฉินรังแกเล่ยผู่อิน เขาเลยจะช่วยแก้แค้นให้เล่ยผู่อิน

“ไว้วางใจเถอะนา เรารู้ว่าควรทำอย่างไง ไม่มีทางทำให้เรื่องมันใหญ่เดือนร้อน*นายหรอกนา” หวางฉีตบไหล่เพื่อนเบาๆ แล้วพาคนขึ้นไปยังชั้นบน

“พี่ฉี เพื่อนพี่ก็พูดถูก พวกเราจับตัวไอ้นั่นออกไปกระทืบข้างนอกดีกว่ามั้ย ไม่เช่นนั้นหากเดือนร้อนไปถึงพี่เฟย เราตายแน่” ชายร่างบึกคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างกังวลใจ

ชื่อเสียงของตู้เฟยนั้นโด่งดังมาก อย่าว่าแต่นักเลงพวกเขาเลย แม้แต่คนธรรมดาก็รู้จักตู้เฟยไม่น้อยเหมือนกัน

แน่นอนว่าพวกเขาไม่กล้าเดือดร้อนไปยังตู้เฟย

“ไม่เป็นไร ไอ้นั่นมันก็แค่ตัวกระจอก พี่เฟยจะไปสนใจมันได้ยังไง อีกอย่างต่อให้เกิดเรื่องขึ้นมาฉันก็สามารถช่วยพวกนายได้ เชื่อฉัน” หวางฉีพูดออกมาอย่างไม่ใจ*

เหล่าชายร่างบึกจึงพยักหน้า บ้านหวางฉีพอมีกำลังทรัพย์อยู่บ้าง

ที่จริงแล้วถึงแม้ว่าสีหน้าหวางฉีเหมือนจะไม่แคร์อะไร แต่จริงๆในใจเขาก็กังกลมากเหมือนกัน แต่เขาก็อยากจะพนันดูครั้งนึงว่าตู้เฟยไม่แคร์ความเป็นความตายของลู่เฉิน ได้ยินเล่ยผู่อินพูดว่าลู่เฉินเป็นแค่คนกระจอก เขาเลยรู้สึกว่าตู้เฟยคงไม่มีทางเป็นพวกเดียวกันกับคนกระจอกนั้นหรอก

หากทำตู้เฟสโกรธขึ้นมา เขาเชื่อว่าพวกเขาคงได้ตายอย่างอนาถแน่ แต่เพื่อผู้หญิง เขาก็ทุ่มสุดตัว

“ผู่อิน คุณรอให้ไอ้นั่นคุกเข่าขอโทษต่อหน้าคุณได้เลย” หวางฉียิ้มให้กับเล่ยผู่อิน

“อย่าเสียเวลาอีกเลย รีบไปจัดการไอ่นั่นเถอะ” เล่ยผู่อินพูด

หลังจากที่รู้ว่าที่นี้เป็นถิ่นของตู้เฟยแล้ว เธอเกิดกลัวขึ้นมา

ครั้งก่อนก็เป็นเพราะตู้เฟยบังคับให้พ่อเธอดื่มเหล้าจนเลือดออก เธอกลัวที่จะพบเจอตู้เฟยอีก

และในเวลานี้ลู่เฉินกำลังนั่งพิงสูบบุหรี่อยู่ตรงโซฟาในห้อง เขาและจางดาวเรนนัดกันตอนเวลาบ่ายสามโมง และตอนนี้เพิ่งจะบ่ายสองโมงครึ่งเอง เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง

แต่บ่ายนี้เขาไม่มีกิจกรรมอะไรต้องทำ จึงมารอจางดาวเรนทีเดียว

แต่ว่าสิ่งที่ทำให้เขาตกใจเล็กน้อยคือ ตู้เฟยเขาหลายๆคนก็ไม่อยู่ในคลับ เขาจึงโทรไปหา ที่จริงพวกเขาทั้งหมดอยู่บนเกาะเขียว

บ้านจางได้นำGreen Island รีสอร์ทรวมไปถึงทะเลสาบปี้หยางโอนให้กับลู่เฉินทั้งหมด ลู่เฉินกำลังคิดที่จะนำมันสร้างเป็นฐานที่หยาบ แต่เหล่าตู้เฟยตื่นเต้นไปหน่อย จึงได้พาคนไปบนGreen Island รีสอร์ทแต่เช้าเลย

กัก!

และในเวลานั้น ประตูห้องก็ได้ถูกเปิดเข้ามา คนเหล่าหวางฉีเดินเข้ามา

ลู่เฉินเงยหน้าขึ้นมามอง เมื่อเขาเห็นเล่ยผู่อิน จึงได้เกี่ยวมุมปากขึ้นเยาะเย้ยอย่างเย็นชา

คนเหล่าหวางฉีได้เปิดประตูห้องอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นเดินเข้ามาในห้อง ไม่กล้าที่จะทำลายประตู

เมื่อพวกเขาสังเกตเห็นว่าในห้องมีเพียงลู่เฉินคนเดียว และแม้แต่เสียงเพลงก็ไม่มี จึงรู้สึกตกใจเล็กน้อย

ไอ้นี่มันช่างน่าเบื่อจริงๆ กลางวันแสกๆ เปิดห้องเพื่อมาสูบบุหรี่?

นี่มันเป็นโรคประสาทหรือเปล่า

“คุณคือลู่เฉิน ใช่คุณหรือเปล่าที่รังแกเล่ยผู่อิน?” หวางฉีเหลือบมองลู่เฉินพร้อมถามอย่างเสียงต่ำ

ลู่เฉินมองเล่ยผู่อิน นัยน์ตาเธอมีความแค้นปะปนอยู่ จึงเดาออกทันทีว่ามาเพราะเรื่องครั้งก่อน เล่ยผู่อินโยนความผิดทั้งหมดมาที่เขา ฉะนั้นวันนี้สังเกตเห็นว่าเขามาที่นี่ จึงได้หาคนมาแก้แค้นเพื่อเอาคืน

“ใช่แล้วยังไง ไม่ใช่แล้วจะยังไง?” ลู่เฉินมองไปยังเล่ยผู่อิน ตอนนี้เหงาพอดีเลย งั้นก็เล่นเป็นเพื่อนพวกเขาหน่อยละกัน

“ไอ้นี่ มึงหาที่ตายหรือไง แม้แต่เล่ยผู่อินก็กล้ารังแก? รีบคุกเข่าขอโทษเดียวนี้ ไม่อย่างนั้นกูจะส่งมึงไปนอนในโรงพยาบาลหนึ่งเดือน!” พอหวางฉีได้ยินเท่านั้นแหละเขาได้ตะคอกออกมาอย่างโกรธ เขาไม่คิดเลยว่าเวลานี้แล้ว ลู่เฉินยังจะห้าวได้อีก

ความคิดเห็น