บทที่ 215 เกิดเรื่องอะไรกับเสี่ยวจิง

“บ้านของเขาอยู่ที่หมู่บ้านสือหลง ตำบลหัวเหยน เขตต้าตู้เข่า” เสี้ยจุนค้นหาข้อมูลจากคอมพิวเตอร์

“เขาได้ทิ้งช่องทางการติดต่ออื่นไว้บ้างหรือเปล่า？” ลู่เฉินถาม

“ไม่มี” เสี้ยจุนส่ายหัว

ลู่เฉินพยักหน้ารับรู้และโทรหาเสี่ยวจิงอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ยังปิดเครื่อง

“อ้อ ให้หยูไห่กลับมาทำตำแหน่งเดิมเถอะ” ลู่เฉินวางโทรศัพท์ลงและพูดกับเสี้ยจุน

“ได้ครับ ช่วงนี้หยูไห่เองก็ทำงานได้ดีทีเดียว” เสี้ยจุนตกใจ จากนั้นพยักหน้าตอบรับ

เดิมทีหยูไห่และฟ่านหมิงเป็นศัตรูตัวฉกาจของลู่เฉิน พวกเขาทั้งสองคนพยายามขัดขวางลู่เฉินทุกวิถีทาง อีกทั้งคิดไม่ซื่อกับหลินอี้จุน

แต่เสี้ยจุนคิดไม่ถึงว่าท้ายที่สุดแล้วลู่เฉินเลือกที่จะให้อภัยพวกเขาทั้งสอง

ก่อนหน้านี้ลู่เฉินได้คืนตำแหน่งให้แก่ฟ่านหมิง และในวันนี้ก็ได้คืนตำแหน่งเดิมให้กับหยูไห่ด้วย เท่ากับว่าความแค้นของทั้งสองคนนั้นได้หายไป

เมื่อมองตามหลังลู่เฉินไป เสี้ยจุนก็รู้สึกว่าลู่เฉินเป็นผู้ที่มีจิตใจกว้างขวางที่เขาให้ความเคารพนับถือจริงๆ

“พี่ลู่ จะไปแล้วเหรอครับ？” เมื่อเห็นลู่เฉินเดินออกมา หยูไห่ก็รีบเดินเข้ามาส่งกุญแจคืนให้

“ทำงานให้ดีล่ะ บริษัทจะไม่เพิกเฉยต่อพนักงานทุกคนที่ขยันทำงานแน่” ลู่เฉินรับกุญแจรถไปและตบลงที่บ่าหยูไห่

“วางใจได้เลยครับ ผมไม่ทำให้ผิดหวังแน่” หยูไห่ดีใจมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่เฉินพูดจะให้กำลังใจเขา

เมื่อนึกถึงฟ่านหมิงที่ได้ตำแหน่งคืนแล้ว อีกทั้งลู่เฉินให้กำลังใจเขาเมื่อสักครู่ ในใจก็รู้สึกมีความหวังขึ้นมา

เขารู้สึกว่าตำแหน่งผู้จัดการเดิมของตนนั้นใกล้เข้ามาถึงแล้ว

ลู่เฉินจากไปได้ไม่กี่นาที หยูไห่ก็ได้รับสายจากเลขาเสี้ยจุนว่าให้ไปยังห้องทำงานของเขา

เมื่อหยูไห่วางสายลงก็เดินตรงไปยังห้องทำงานของเสี้ยจุนอย่างมีความหวัง

เขารู้สึกว่าเขาจะได้คืนตำแหน่งเดิมแล้ว

และเป็นไปดังคาด เมื่อเข้าไปถึงห้องทำงาน เสี้ยจุนก็ตบบ่าของเขาแล้วพูดว่า “ท่านประธานลู่ดีต่อพวกคุณจริงๆ ในวันนี้เขาคืนตำแหน่งเดิมให้คุณแล้ว และหวังว่าต่อไปอย่าไปขัดขวางประธานลู่อีก”

“ขอบคุณประธานลู่ ขอบคุณผู้จัดการเสี้ย！ ต่อไปนี้ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน” หยูไห่พูดด้วยความตื้นตันใจ

“เอ่อ......ผมจะอยู่ที่บริษัทนี้ไม่นานแล้ว ต่อไปคนรับผิดชอบที่บริษัทนี้ก็คือประธานหลิน ตั้งใจฟังคำพูดของเธอให้ดีนะ” เสี้ยจุนพูดให้กำลังใจหยูไห่ เนื่องจากหยูไห่นับได้ว่าเป็นคนที่เขาปั้นมากับมือ แล้วเขารู้ดีว่าอีกไม่นานตำแหน่งนี้ของเขาก็จะต้องมอบให้แก่หลินอี้จุนส่วนตัวเขาเองต้องย้ายไปทำงานที่เทคโนโลยีอี้ฉี แล้ว

“ครับ ผมรู้ดี” หยูไห่พยักหน้า

“กลับไปทำงานได้แล้ว คืนตำแหน่งเดิมจากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป” เสี้ยจุนพยักหน้า

ในขณะที่หยูไห่กำลังตื่นเต้นดีใจ ลู่เฉินได้พากันThree Heroes of the Water Margin ไปซื้อของขวัญและเดินทางไปยังหมู่บ้านชิหลง

เขาสัมผัสได้ว่าเสี่ยวจิงต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ เขาจะต้องเดินทางไปที่บ้านเพื่อดูให้รู้เรื่อง

หลินตงเป็นคนขับรถ เขาขับรถได้ดีทีเดียวลู่เฉินชอบมาก

เมื่อถึงหัวเหยียนทาวน์ ถนนที่กว้างขวางได้เปลี่ยนเป็นซอยคับแคบเต็มไปด้วยดินโคลน รถมากมายที่วิ่งผ่านถนนสายนี้เสียงบีบแตรจากด้านหลังดังสนั่น

ถึงเวลาที่จะแสดงทักษะการขับรถของหลินตงแล้ว หลินตงขับรถรุ่น Limited ของลู่เฉินไปด้านข้าง วิ่งไปตามขอบทางระยะหลายสิบเมตรแล้วกลับไปยังถนนที่รถไม่ติด วิ่งตรงต่อไปอีกไม่กี่นาทีเขาก็หลุดพ้นจากทางที่คับแคบนั้น

“ทักษะการขับรถไม่เร็วนี่ ต่อไปนี้มาขับรถให้ผมแทนละกัน” ลู่เฉินหัวเราะ

“ได้เลยครับ ผมอยู่กับพวกนี้ทุกวันๆก็เริ่มจะเบื่อแล้ว ถ้าอยู่กับคุณชายลู่น่าจะสนุกกว่านี้” หลินตงพูดออกมา

ความคิดเห็น