บทที่ 284 ทุกอย่างเสร็จสิ้น

บทที่ 284 ทุกอย่างเสร็จสิ้น

คำพูดของลู่เฉินนี้ ทุกคนที่ยืนอยู่รอบข้างล้วนรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างที่มองไม่เห็นปกคลุมเขาอยู่

สีหน้าของจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่ไม่น่าดูเป็นที่สุด แม้ว่าเมื่อคืนพวกเขาจะตัดสินใจจัดการลู่เฉินแล้ว แต่ในวันนี้พวกเขาก็หมดแรงที่จะดิ้นรนต่อสู้

คาดไม่ถึงว่าเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับลู่เฉินเข้าจริงๆแล้ว ความสามารถของลู่เฉินเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการ

เจ้าหมอนี่อายุยังน้อย แต่ให้ความรู้สึกเหมือนมีประสบการณ์มากมาย

ที่สำคัญก็คือ เขาดูเหมือนปีศาจที่พร้อมสังหารได้ตลอดเวลา!

“5 วินาที”

เสียงของลู่เฉินดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงเขาไร้อารมณ์และเรียบง่าย แต่มีพลังที่ยากที่จะอธิบาย น้ำเสียงนี้ดังเข้าไปถึงเส้นประสาทของจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่

ตึง!

ตึง!

วินาทีนั้นจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่ได้คุกเข่าลงไปต่อหน้าลู่เฉิน พวกเขาทั้งสองไม่ได้พูดอะไรออกมา มีแต่สีหน้าที่บ่งบอกถึงความอดสูแสดงออกถึงความรู้สึกทั้งสองคนในตอนนี้

ลูกหลานของพวกเขาได้รับความช่วยเหลือแล้ว!

แต่......ศักดิ์ศรีของทั้งสองตระกูลก็ถูกชายผู้นี้เหยียบย่ำเสียจนไม่มีชิ้นดี

บัดนี้สมาชิกตระกูลจางและตระกูลจั่วที่ยืนมองพวกเขาอยู่ไกลๆ ก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจและแววตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น!

แต่พวกเขาทำได้แต่เพียงซ่อนตัวอยู่ในความมืด มิอาจทำอะไรได้มากกว่านี้......

ในตอนนี้เวลาเหมือนผ่านไปอย่างเชื่องช้า

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็น

กระทั่งจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่ยังยอมคุกเข่าให้กับลู่เฉิน ที่เป็นเจ้าของบริษัทเทคโนโลยีอี้ฉี

นี่มันเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการจริงๆ

เจ้าของบริษัทน้องใหม่ที่เพิ่งเปิดตัว เหตุใดถึงทำให้พวกเขาทั้งสามตระกูลคุกเข่าลงได้กัน?

แม้ว่าพวกเขาจะเห็นด้วยตาตัวเองอยู่บัดนี้ แต่ก็ไม่กล้าที่จะเชื่อ

“เขามีอะไรดีกัน? เหตุใดจึงมีวิธีกดดันทั้งสามตระกูล และกระทั่งบังคับให้ผู้นำตระกูลทั้งสามคุกเข่าได้ นี่มันไม่ใช่แค่มีเงินก็ทำได้แน่ๆ!”

“คนมีตังค์อย่างมากก็เป็นแค่เศรษฐีธรรมดา มีภูมิหลังที่ดีถึงจะทำตามอำเภอใจได้ ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ทำตัวให้มีชื่อเสียง แต่ก็สามารถก่อตั้งเทคโนโลยีอี้ฉีมาได้เป็นเวลานาน มีไม่กี่คนที่รู้ว่าเขาเป็นใคร หรือเขาจะเป็นทายาทของตระกูลใหญ่ผู้มาจากเมืองหลวงกัน?”

ในตอนนี้สายตาของทุกคนที่มองลู่เฉินก็เปลี่ยนไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มาจากสมาคมหินอัญมณี เดิมทีพวกเขายังให้คำสาบานว่าลู่เฉินไม่กล้าที่จะทำการใดๆที่ไม่เกรงใจต่อหน้าจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่แน่นอน

แต่ตอนนี้พวกเขาเห็นเต็มสองตาว่าจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่คุกเข่าอยู่ด้านหน้าลู่เฉิน ทำให้พวกเขาตกตะลึงและไม่สามารถจินตนาการได้ถึงเหตุการณ์ต่อจากนี้

“จื่อเหิง นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ?ไหนคุณบอกว่าถ้านายท่านจางและนายท่านจั่วเดินทางมา สถานการณ์ก็จะพลิกผันไม่ใช่เหรอ? ทำไมทั้งสองท่านนั้นถึงต้องคุกเข่าต่อหน้าเขาด้วย?” เมื่อหยูลี่ตั้งสติได้ก็หันกลับมาถามจื่อเหิงด้วยเสียงอันเบา

เธอเองก็ไม่เชื่อว่าจางเซิงเฉียวและจั่วเจิ้งยี่จะคุกเข่าลงต่อหน้าทุกคนได้

ลู่เฉินเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนมหาลัยเดียวกับเธอ สี่ปีที่ในรั้วมหาวิทยาลัยลู่เฉินเป็นคนอย่างไรเธอรู้ดีที่สุด

ในตอนนั้นที่เธอตามจีบลู่เฉิน เธอได้สืบหาข้อมูลของเขาอย่างถี่ถ้วน และเขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

แม้ก่อนหน้านี้เธอจะรู้ว่าลู่เฉินเป็นทายาทเศรษฐี แต่เธอก็คิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะมีความสามารถในการต่อกรกับสามตระกูลอย่างนี้

สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เธอ ช่างงุนงงเหลือเกิน