บทที่ 324 เจ้านาย, เจอแล้ว

บทที่ 324 เจ้านาย, เจอแล้ว

ลู่เฉินไม่ได้ฆ่าคนที่เหลือในบ้านหลานและแน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยพวกเขาไป แต่กลับขังพวกเขาไว้ในคุกที่เขตทหารแทน

ในคืนนั้น ข่าวการทำลายล้างบ้านหลานแพร่กระจายไปทั่วพม่า และพันธมิตรของขุนศึกหลักหลายคนในพม่าก็สลายตัวลงในทันที และพวกเขาทั้งหมดส่งข้อความแสดงความยินดีที่ได้รับชัยชนะ

วันที่สอง ลู่เฉินยอมรับการเจรจายอมแพ้ของรัฐฉาน และตกลงที่จะเจรจา

การเจรจากับรัฐบาลเป็นไปอย่างราบรื่นเงื่อนไขของ ลู่เฉินคือทำให้รัฐฉานเป็นพันธมิตรกับวัด แต่รัฐฉานต้องบริจาคเงิน 40% ให้กับวัดทุกปี

ในความเป็นจริงมันเป็นความร่วมมือเพื่อการเปลี่ยนแปลง

รัฐฉานสูญเสียจิตวิญญาณ และได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของวิหารนี้ ในที่สุดก็ตกลงกันง่ายๆ

การเจรจาก็เป็นไปอย่างราบรื่นเช่นกัน และลู่เฉินขอเช่าพื้นที่โกกังทั้งหมด

ภายในหนึ่งร้อยปีภูมิภาคโกกังจะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับพม่าอีกต่อไป

สำหรับลู่เฉินเงื่อนไขนี้อยู่ในขอบเขตการยอมรับ ดังนั้นฝั่งนั้นก็ตอบตกลงเช่นกัน

ในเวลาเดียวกันพวกเขายังขอให้ลู่เฉิ่นอย่าทำสงครามระหว่างขุนศึก แต่ถ้าขุนศึกคนอื่นต้องการยั่วยุเขาก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ลู่เฉินไม่เคยคิดที่จะสร้างอะไรที่ใหญ่ไปมากกว่านี้ พูดตรงๆเขาเป็นแค่นักธุรกิจแน่นอนว่าเขามีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มผลกำไร

ด้วยสิทธิ์การดำเนินงานทั้งหมดของโกกัง เหมืองแร่ที่สามแห่งในโกกัง และเหมืองแร่หยาบสามแห่งในดังยังบวกรายได้จากซานตี้ทั้งสี่ชั้น ลู่เฉินคำนวณคร่าวๆว่าอย่างน้อยก็สามารถหารายได้ในพม่าทุกปี

แน่นอนว่าหลังจากที่เขาจัดการโกกัง แล้วรายได้ของเขาควรจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ต่อไปลู่เฉินเตรียมสร้างโกกังสร้างบ้านให้ประชาชนฟรีและสนับสนุนให้พวกเขาทำธุรกิจ

นอกจากนี้เขายังเตรียมที่จะสร้างโรงกลั่นหินหยาบในโกกังและพยายามที่จะนำหยกหินหยาบทั้งหมดจากพม่ามากลั่นในโรงงานของเขา

อุตสาหกรรมของพม่าล้าหลังมาก แม้ว่าจะมีหินหยาบจำนวนมาก แต่ก็เป็นหินหยาบที่ขายได้ทั้งหมดและส่วนใหญ่ผลิตโดยช่างอัญมณีเช่นจีน

ไม่มีใครใช้ประโยชน์จากเงินทุนก้อนใหญ่เช่นนี้ได้ดี และแน่นอนว่าสามารถทำให้ถูกกว่าคนอื่น

พม่าส่งออกหยกเนื้อหยาบจำนวนมากทุกปี หากส่งออกทั้งหมดไปยังบริษัทของเขาเพื่อแปรรูปและกลั่นแล้วการส่งออกไม่ว่าจะเป็นเขาหรือขุนศึกก็จะทำเงินได้มาก

แน่นอนว่าสิ่งนี้จะทำให้ผู้ค้าอัญมณีต่างชาติบางรายทำกำไรได้น้อยลง

"ฉันจำได้ว่าทั้งรัฐชินและรัฐคะฉิ่นยินดีที่จะร่วมมือกับเราใช่ไหม?” ลู่เฉินถามเจ้าหน้าที่พลเรือน

"ครับท่านผู้บัญชาการ" พลเรือนพยักหน้า

"ตอบกลับพวกเขา โดยบอกว่าเรารอคอยที่จะร่วมมือกับพวกเขาเช่นกัน และเรากำลังวางแผนที่จะสร้างโรงกลั่นหินหยาบที่สามารถช่วยพวกเขาในการกลั่นหินหยาบในราคาที่ต่ำ หากคุณมีความตั้งใจคุณสามารถนั่งคุยกันได้"

เหมืองหยาบที่ใหญ่ที่สุดในพม่าอยู่ในรัฐคะฉิ่นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของหินหยาบอยู่ใน 2 รัฐนี้เพียงร่วมมือกับสองรัฐนี้โรงกลั่นของเขาสามารถทำเงินได้มาก

แน่นอนเขาเชื่อว่าภายใต้ราคาการกลั่นที่ต่ำจากรัฐอื่น ๆ จะทำงานร่วมกับเขาได้อย่างแน่นอน

สำหรับการลงทุนและการก่อสร้างของโกกัง ลู่เฉิ่นได้ขอให้วังเวบส่งทีมงานมืออาชีพมาให้เขา จากนั้นเขาก็กลับไปยวี่โจว

การกลับยวี่โจวครั้งนี้กำลังจะมาถึงแล้ว และนักรบจำนวนนับไม่ถ้วนได้เข้าสู่ยวี่โจว

แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อข่าวการทำลายล้างนักรบห้าร้อยคนของบ้านหลานในพม่าถึงยวี่โจวทุกคนก็เงียบ