บทที่ 325 ถอดรหัสลูกปัด

บทที่ 325 ถอดรหัสลูกปัด

ลู่เฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แม้ว่าอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของเขาจะเปิดให้บริการได้เพียงหนึ่งหรือสองเดือน แต่ก็เริ่มรับสมัครนักวิจัยที่มีเงินเดือนสูงหลายร้อยคนเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์เมื่อครึ่งปีที่แล้ว

จนถึงขณะนี้มีการคัดเลือกนักวิจัยมากกว่า 2,000 คนเพื่อทำการวิจัยและพัฒนา

แต่ผลลัพธ์ยังไม่ชัดเจนนัก ในปัจจุบันเทคโนโลยีเพิ่งได้มาจากเทคโนโลยี ยังมีทางสั้น ๆ ที่จะไปหากคุณต้องการพัฒนาผลิตภัณฑ์การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่มีเทคโนโลยีสูงด้วยตนเอง

คาดไม่ถึงว่าลูกปัดวิเศษของบ้านหลานเป็นเทคโนโลยีแห่งอนาคตจริงๆ

ด้วยวิธีนี้ตราบใดที่หนึ่งในนั้นแตกมันเป็นเทคโนโลยีที่เขย่าโลก

"ขับเร็วหน่อย” ลู่เฉินพูดกับหลินตง เขาแทบรอไม่ไหวที่จะคุยกับนักวิทยาศาสตร์เหล่านั้น

"โอเค” หลินตงพยักหน้าค่อยๆเร่งความเร็ว

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงในที่สุดลู่เฉินก็มาถึงสวนเทคโนโลยี เขาตรงไปที่แผนกวิจัยทางวิทยาศาสตร์โดยไม่ให้วังเว่ยและคนอื่น ๆ ตามไปด้วย

แต่หลังจากได้ยินเขามาวังเหว่ยก็มาที่นี่ด้วยตัวเอง

ในเวลานี้วังเว่ยได้ลบคำว่า'รุ่นใหม่'ออก และกลายเป็นประธานของเทคโนโลยีอี้ฉี , เสี่ยวซูทิงกลายเป็นผู้อำนวยการร่วม และเสี้ยจุนเข้ารับตำแหน่งที่ปรึกษาอาวุโส อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้เขาถูกย้ายไปทำธุรกิจที่ลู่เฉินมอบหมายให้

"เจ้านายเฉิน มาแล้ว ประธานหวังพูดกับท่านแล้วใชาไหม" เมื่อเห็นลู่เฉินเข้ามา ติงต้าเฉิงผู้จัดการแผนกวิจัยทางวิทยาศาสตร์ก็รีบลุกขึ้นเพื่อทักทาย

ติงต้าเฉิงเป็นอดีตนักวิทยาศาสตร์อาวุโสว และเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าที่ได้รับการว่าจ้างจากลู่จงด้วยเงินเดือนที่สูง

"อือ งั้นพาฉันไปดูลูกปัด” ลู่เฉินพยักหน้า

"ได้ ตามฉันมา" ติงต้าเฉิงกล่าวขณะที่เขาพาลู่เฉินไปที่ห้องวิจัย

ในตอนนี้หวังเหว่ยรีบวิ่งไปและลู่เฉินก็ขอให้เขาทำตาม

ก่อนที่จะเข้าไปในห้องวิจัยติงต้าเฉินได้พาลู่เฉินทั้งสามคนไปเปลี่ยนเป็นชุดทำงานพิเศษ จากนั้นก็เข้าไปหลังจากฆ่าเชื้อทั้งตัวเพื่อป้องกันไม่ให้นำแบคทีเรียเข้ามาในห้องวิจัยมากเกินไป

ห้องวิจัยเต็มไปด้วยอุปกรณ์ไฮเทคขั้นสูงมากมายในขณะนี้บนแผ่นรองรับแก้วไวแสงมีลูกปัดวิเศษวางอยู่บนนั้นและมีชั้นวางรอบ ๆ เพื่อรอแก้ไข

รู้ว่าแสงมันมืดลงแตกต่างจากเมื่อก่อน

เมื่อลู่เฉินได้รับมัน ครั้งแรกเขาสามารถเห็นเพียงแสงที่วิ่งอยู่ในลูกปัดเมื่อมองไปที่มันในเวลานี้แสงนั้นดูลึกลับยิ่งขึ้น

"เจ้านายลู่ จ้องมองมันอีกสองนาที" ติงต้าเฉิงกล่าว

ลู่เฉินพยักหน้าและจ้องไปที่ลูกปัด

หลินตงและวังเว่ยที่อยู่ข้างๆพวกเขาก็จ้องมองเช่นกัน

แม้ว่าหวังเหว่ยจะรู้ถึงความมหัศจรรย์ของลูกปัดนี้ แต่เขาก็ไม่ได้เข้ามาดู

ในไม่ช้าทั้งสามคนก็พบว่าแสงที่ไหลในลูกปัดกลายเป็นปกติในตอนแรกมันเลือนลางเล็กน้อยหลังจากผ่านไปหลายสิบวินาทีทั้งสามคนก็รู้ว่าแสงนั้นก็ชัดเจนขึ้นในทันที