บทที่ 90 หัวหน้าตระกูลเฉินกวงซิง

ผู้ที่เดินเข้ามาคนหนึ่งคือหวงยาวจุนส่วนอีกคนหนึ่งเป็นชายวัยประมาณ 40ปี

ชายวัยกลางคนผู้นั้นแต่งตัวดูดีมีภูมิฐาน เขามีหนวดเล็กน้อย ระหว่างคิ้วของเขามีรอยแผลเป็นแต่สามารถมองออกได้ว่าหากเขาอายุน้อยกว่านี้ไป 20 ปีก็คงเป็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง

ลู่เฉินไม่รู้จักชายวัยกลางคนผู้นี้ แต่คนอื่นๆที่นั่งอยู่ด้วยรู้จักเขาทุกคน

เขาก็คือผู้สืบทอดตระกูลเฉินคนปัจจุบันเฉินกวงซิง

บ้านตระกูลเฉินเป็น 1ใน4บ้านตระกูลใหญ่แห่งเมืองยวี่โจว หากมองจากหลายมุมแล้วพวกเขาแข็งแกร่งกว่าอีกสามตระกูลบ้างเล็กน้อย

ผู้คนทั้งหลายล้วนมองดูเฉินกวงซิงด้วยความตื่นเต้นแทบจะไม่กล้าหายใจ

ภายในใจพวกเขากำลังคิดเดาไปว่า

ท่านหัวหน้าตระกูลเฉินก็มาหาลู่เฉินอย่างนั้นหรือ？

“ดาไห่ เขาผู้นี้คือบุคคลที่ผมอยากจะแนะนำให้รู้จัก หัวหน้าตระกูลเฉินเฉินกวงซิง” หวงยาวจุนแนะนำเขาแก่หลินดาไห่

หลินดาไห่ตกใจมาก เขารีบเดินหน้าขึ้นไปทักทาย “สวัสดีครับท่านหัวหน้าตระกูล ยินดีต้อนรับครับ ท่านเดินทางมาในวันนี้ช่างเป็นเกียรติเหลือเกิน เชิญนั่งก่อนครับ เชิญนั่งก่อน”

“คุณหลินเกรงใจกันเกินไปแล้ว วันนี้ผมมาโดยไม่ได้นัดหมาย ต้องขออภัยด้วยหากเป็นการรบกวน” เฉินกวงซิงยิ้มออกมาแล้วพูดด้วยท่าทีของผู้มีบารมี

เขามีประสบการณ์มากมายมาหลายสิบปี อีกทั้งปัจจุบันยังเป็นผู้สืบทอดตระกูลเฉินโดยชอบธรรม การกระทำและท่าทางทุกอย่างของเฉินกวงซิงล้วนไม่เหมือนกับบุคคลทั่วไป

“ไม่รบกวนเลยครับไม่รบกวน ท่านหัวหน้าตระกูลเฉินให้เกียรติมาเยี่ยมด้วยตัวเอง ผมรู้สึกซาบซึ้งใจจนบอกไม่ถูกเลยทีเดียว”หลินดาไห่หัวเราะออกมาอย่างดีใจแล้วหันกลับไปมองหลินอี้เจีย

“อี้เจีย ไปชงชามาเร็วเข้า ชงชาหวงซานเหมาเฟิงที่เถ้าแก่เจิ้งเอามาฝากนะ” หลินดาไห่กำชับ

ถึงจะเห็นหลินดาไห่ต้อนรับเฉินกวงซิงอย่างอบอุ่นเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจหรือไม่พอใจ

เนื่องจากพวกเขาเองเมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินกวงซิง ก็เป็นเพียงแค่เด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น

“ท่านเฉิน”

......

บรรดาพ่อค้าเพชรพลอยล้วนทยอยกันเข้ามาทักทายเฉินกวงซิง ภายในใจของพวกเขาสงสัยยิ่งนักว่าการที่เฉินกวงซิงเดินทางมาในวันนี้ก็เพื่อช่องทางการค้าขายอัญมณีเหมือนกันงั้นหรือ？

ในวันนั้นจั่วชิงเฉิงยื่นเสนอเงินจำนวน หนึ่งพันห้าร้อยล้านเพื่อซื้อสัญญาการช่องทางการนำเข้าอัญมณีจากมือลู่เฉิน แต่ก็ไม่สำเร็จ หากในวันนี้บ้านตระกูลเฉินก็ต้องการช่องทางนั้นเช่นกัน คิดว่าลู่เฉินคงจะสู้แรงกดนั้นไม่ได้

หากเป็นเช่นนั้นจริง ท้ายสุดแล้วช่องทางการนำเข้าอัญมณีก็จะตกอยู่ในมือของบ้านตระกูลเฉิน ดังนั้นพวกเขาจึงจะต้องให้ความเคารพบ้านตระกูลเฉินไว้ให้มาก

“แหม วันนี้ครึกครื้นจริงๆเลยนะครับ” เฉินกวงซิงมองเห็นพวกเขาที่นั่งอยู่ก่อนแล้วก็รู้สึกแปลกใจ แต่ว่าเขาก็เข้าใจอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ช่องทางการนำเข้าอัญมณีอยู่ในมือของลู่เฉิน บรรดาเถ้าแก่เหล่านี้มาหาลู่เฉินถึงบ้านก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“นั่นน่ะสิครับ วันนี้ที่ท่านเดินทางมานี่ก็เพราะเรื่องนั้นหรือเปล่า？” หลิวจุนจี้หัวเราะ เขาเองก็อยากรู้ว่าเฉินกวงซิงมาด้วยเหตุผลใด

เฉินกวงซิงมีความฉลาดหลักแหลม เขาจะเผยวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของตนออกมาได้อย่างไร จึงได้แต่หัวเราะแล้วพูดว่า “ผมหรือ？ก็แค่แวะมาเยี่ยมเยียนคุณหลินเท่านั้นแหละ แล้วก็ลองดูว่าวันนี้จะบังเอิญเจอกับคุณลู่หรือไม่ เพราะก่อนหน้านี้คุณลู่ได้สร้างชัยชนะและศักดิ์ศรีให้กับชาวยวี่โจว บ้านตระกูลเฉินนับว่าเป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่แห่งยวี่โจว ก็ควรที่จะมาเยี่ยมเยียนและเลี้ยงข้าวสักมื้อ”

จากคำตอบเมื่อครู่ของเฉินกวงซิง พวกเขาเริ่มไม่แน่ใจถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริงแล้ว เพียงแต่พวกเขาเดาว่าครึ่งหนึ่งคงมาเพื่อสัญญานั้นแน่นอน

เพียงแต่ถ้าหากลู่เฉินนำช่องทางนั้นส่งต่อให้แก่บ้านตระกูลเฉินละก็คงแย่แน่ๆ

แต่ว่าลู่เฉินได้ชนะการประมูลอัญมณีกับผู้ปรมาจารย์ระดับ 3 ของประเทศ การที่นำของขวัญเล็กๆน้อยๆมามอบให้เขาก็ถือว่าเป็นความสมควร

เนื่องจากว่าผู้มีฝีมือเก่งกาจอย่างลู่เฉินนั้น ในอนาคตก็คงพอช่วยพวกเขาได้บ้าง อย่างน้อยก็ทำให้พวกเขาได้เงินเพิ่ม

“ท่านเฉินเชิญทางนี้ครับ หลิวจุนจี้ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับลู่เฉินเอ่ยขึ้น เขารู้ดีว่าเฉินกวงซิงนั้นตั้งใจจะมาหาลู่เฉินแน่นอน จึงได้สละที่นั่งของเขาให้แก่เฉินกวงซิง

“ขอบคุณครับ” เฉินกวงซิงพยักหน้าและนั่งอย่างไม่เกรงใจ

ความคิดเห็น