บทที่399 บุกวังของซางปา

บทที่399 บุกวังของซางปา

ราชวงศ์เจียซือมีเจ้าชายน้อยมีชีวิตเหลืออยู่แค่คนเดียวมีนามว่าเปียนิโอ ไม่รู้ว่าเจสซีเป็นคนสอนเขา ว่าตอนที่เห็นลู่เฉิน ให้เจ้าชายน้อยให้ความเคารพยำเกรงต่อลู่เฉินให้มาก

ลู่เฉินมองสังเกตเจ้าชายน้อย รู้สึกว่าเด็กคนนี้ดูธรรมดามาก แต่ในเมื่อเป็นอย่างนี้ พวกเขาก็สามารถทำอะไรได้สะดวกกว่า

เจสซีพาเจ้าชายน้อยมาเจอกับลู่เฉิน ประการแรกคือเพื่อให้แน่ใจว่าลู่เฉินจะช่วยพวกเขาได้ ประการที่สองคือ อยากเจรจาและเซ็นสัญญาให้สำเร็จให้เร็วที่สุด

แบบนี้จะส่งผลประโยชน์ต่อพวกเขามากที่สุด

ตอนนี้กองกำลังทหารแตกตัวกันอยู่รอบเมืองเซิ่งหูอาน ขอแค่พวกเขามั่นใจว่าจะแก้แค้น ถึงจะสามารถรวบรวมกองกำลังกลับมาได้

ถ้าหากยืดเวลานานเกินไป กองกำลังทหารกลุ่มนั้นก็อาจจะแยกย้ายกันไป หรือไม่ก็ถูกผู้มีอิทธิพลคว้าตัวไป ถ้าเป็นอย่างนั้น ถึงจะอยากแก้แค้น ก็คงจะลำบากมาก

พอเห็นเจสซีมีท่าทางรีบร้อน เป็นไปตามที่ลู่เฉินต้องการ

ลู่เฉินเองก็อยากให้เรื่องราวจบลงเร็วๆเช่นกัน เขาจะได้กลับประเทศสักที

หลังจากเซ็นสัญญากับเจ้าชายน้อยเรียบร้อย ลู่เฉินก็ให้หวงไห่ทาวติดต่อให้ขู้ปาเข้ามาหาเขา

เมื่อวานขู้ปายังคิดว่าลู่เฉินจะช่วยให้เขาขึ้นครองราชย์ แต่พอเขารู้ว่าเจสซีกับลู่เฉินได้เซ็นสัญญาจะยกเจ้าชายน้อยขึ้นครองราชย์แล้ว ในใจเขาจึงทิ้งความหวังนั้นทิ้งไปเลย

ถึงแม้เขาจะรู้สึกเสียดาย แต่เขาก็รู้ว่าเจ้าชายเปียนิโอถึงจะเป็นเชื้อพระวงศ์โดยตรง มีแค่เจ้าชายน้อยที่มีสิทธิ์จะขึ้นนั่งบนบัลลังก์ แล้วคนอื่นถึงไม่กล้าพูดอะไร

หลังจากผ่านการเกลี้ยกล่อมของเจสซี ขู้ปาจึงตัดสินใจสนับสนุนให้เจ้าชายน้อยขึ้นครองราชย์

ถึงแม้ในใจของเขาจะสงสัย ถ้าต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังทหารของอิงลอน หมี่เล่อกับปาเอ่อ พวกเขาจะสู้พวกเขาได้เหรอ

แต่พอคิดว่าถ้าพวกเขาชนะสงครามในครั้งนี้ เขาก็จะได้เป็นผู้ครองนครที่มีอำนาจมากที่สุดนอกเหนือจากกษัตริย์ เขาสามารถลองพยายามดูสักครั้ง

“งั้นเป้าหมายต่อไป พวกเราไปที่วังของซางปากัน”ลู่เฉินพูด

“ประธานลู่คิดจะเกลี้ยกล่อมซางปาให้เข้าร่วมกับพวกเราเหรอครับ” เจสซีส่ายหน้าไปมา แล้วพูด “ซางปามีโอกาสสูงที่จะยอมศิโรราบให้ปาเอ่อ ไม่มีประโยชน์หรอกครับ”

เมื่อวานเขาเข้าไปพบกับซางปามาแล้ว และรู้ความคิดของซางปาแล้วด้วย

“ไม่ได้ไปเกลี้ยกล่อม แต่ไปบังคับครับ”ลู่เฉินพูดยิ้มๆ

“บังคับให้เขาต่อต้านปาเอ่อเหรอครับ”เจสซีตาเป็นประกาย เขาคิดว่าความคิดของลู่เฉินบ้าดีเดือดมาก

“ใช่ มีแค่ปาเอ่อยอมแพ้ พวกเราถึงจะวางใจ ถ้าเราใช้เมืองหรื่นหม่าเป็นที่ตั้งกองทัพ และเป็นถิ่นของซางปา พวกเราสามารถจู่โจมปาเอ่ออย่างสบายใจได้ ไปกันครับ วันนี้เราต้องยึดเมืองหรื่นหม่าให้ได้”ลู่เฉินพูดก่อนจะลุกขึ้นเดินไปข้างนอก

เจสซีกับขู้ปามองหน้ากัน จึงเห็นแววตาตกตะลึงจากดวงตาของอีกฝ่าย

แต่ทั้งสองคนก็ยังพาเจ้าชายน้อยเดินตามลู่เฉินออกไปเหมือนกัน

ตอนที่ลู่เฉินพาพวกเจสซีมาถึงหน้าวังของซางปา ซางปายังไม่กลับมา แต่ลู่เฉินให้คนติดต่อไปหาซางปา ให้เขารีบกลับมา คนในวังจนปัญญา จึงได้แต่ต้องพาพวกลู่เฉินเข้าไปนั่งรอข้างในวังก่อน

ลู่เฉินและเพื่อนอีกสองคนฆ่าองครักษ์ของวังตายไปสิบกว่าคนตกอยู่ในสายตาของทุกคน อีกอย่างพวกเขาก็รู้ฐานะของลู่เฉินดี แน่นอนว่าต้องไม่สามารถไม่สนใจพวกเขาได้

ในสายตาของพวกเขา ลู่เฉินก็เหมือนเทพเจ้า ที่พวกเขาไม่กล้าขัดคำสั่งได้

หลังจากผ่านไปครึ่งชัวโมง ซางปาก็กลับมาถึงวัง รอยยิ้มที่ประดับอยู่ที่ใบหน้า ดูจะปลอมมาก