บทที่400 เปิดสงคราม

กลุ่มคนชุดดำนี้ล้วนแต่เป็นคนหัวเซี่ย เพราะในเวลานี้ ทุกคนได้ถอดผ้าคลุมหน้าออกหมดแล้ว ทุกคนมีเค้าโครงหน้าของคนหัวเซี่ยทั้งนั้น

หัวหน้ากลุ่มเป็นหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบกว่าปี ใบหน้าเย็นชา

เธอเดินนำกลุ่มคนชุดดำเข้ามาภายในวัง

พอเห็นกลุ่มคนชุดดำเดินผ่านศพองครักษ์ของซางปาเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นซางปาหรือขู้ปาต่างก็มีสีหน้าหวาดกลัวขาทั้งสองข้างกำลังสั่นกลัวไม่หยุด

“ผู้บัญชาการคะ”

หญิงสาวผู้นำและกลุ่มคนชุดดำทุกคนเดินมาทำความเคารพลู่เฉิน

ผู้หญิงคนนี้ก็คือหลันหลิงนั่นเอง

ในตอนแรก ตระกูลหลันบังคับหลันหลิงให้เธอเข้าไปขโมยอาวุธสงครามของบริษัทเทคโนโลยีอี้ฉีของลู่เฉิน หลันหลิงจนปัญญา สุดท้ายจึงร่วมมือกับลู่เฉิน ทำการลอบสังหารคุณชายใหญ่ตระกูลหลัน จนทำให้ลู่เฉินได้ลูกปัดมิราเคิลนั่นไป

ต่อมาลู่เฉินก็ส่งหลันหลิงไปที่โกก้าง ให้อาศัยอยู่ในสำนักสังหาร หลันหลิงทำการฝึกฝนกับกลุ่มนักสู้ปริศนา ทุกคนล้วนแต่เก่งกาจด้านศิลปะการต่อสู้ จะเรียกว่าเป็นกลุ่มนักฆ่าเลยก็ว่าได้

นักฆ่ากลุ่มนี้จะทำงานตามคำสั่งของลู่เฉินเท่านั้น แม้แต่ตู้เฟยก็สั่งการพวกเขาไม่ได้

หลังจากได้รับคำสั่งจากลู่เฉิน หลันหลิงกับทีมนักฆ่าปริศนาของเธอก็รีบเดินทางมาที่เมืองหรื่นหม่าตั้งแต่เมื่อวาน จากความสามารถของพวกเขา การจะแฝงตัวเข้ามาในวังไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด

และเพราะมีแผนนี้ ลู่เฉินถึงได้จัดการกับซางปาได้อยู่หมัด

พอเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นคนของลู่เฉิน ขู้ปาและเจสซีและเจ้าชายน้อยต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ตกใจกับการจัดการของลู่เฉิน แค่ครู่เดียวก็สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว

แน่นอน ว่าสิ่งที่ลู่เฉินอยากจะให้ทุกคนรู้ถึงความเก่งกาจของเขา พวกเขาจะได้ไว้วางใจเขาสักที

ยิ่งลู่เฉินแข็งแกร่งมาก โอกาสที่พวกเขาจะเอาชนะปาเอ่อได้ก็จะมีมากขึ้น

ลู่เฉินมองไปทางหลันหลิงแล้วพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปหาซางปา

“คุณ คุณคิดจะทำอะไร” ซางปาเห็นว่าลู่เฉินเดินเข้ามาหา จึงมีสีหน้าหวาดผวา ก่อนหน้านี้เขาคิดจะตายกันไปข้างกับลู่เฉิน แต่ในตอนนี้ เขามีแต่ความสิ้นหวัง

ที่ลู่เฉินพูดมาไม่ผิดเลยสักนิด เขาไม่มีทางตายกันไปข้างหนึ่งกับลู่เฉินได้

“ผมจะให้โอกาสคุณเป็นครั้งสุดท้าย จะยอมมอบอำนาจสั่งการทหารมา แล้วอยู่เป็นผู้ครองนครอย่างสุขสบาย หรือว่าอยากตาย”ลู่เฉินถามเสียงแข็ง

คนอื่นๆต่างพากันสะดุ้งตกใจ

ในเวลานี้ไม่มีใครกล้าสงสัยคำพูดของลู่เฉินแล้ว

ซางปาเองก็ไม่กล้าสงสัยคำพูดของลู่เฉินอีก ตอนนี้วังของเขาถูกคนของลู่เฉินควบคุมไว้หมดแล้ว ถ้าลู่เฉินต้องการฆ่าเขา ก็เป็นแค่เรื่องง่ายนิดเดียว

สุดท้ายซางปาจึงต้องยอมแพ้ และต้องยอมทำตามคำสั่งทุกอย่าง

เขายอมมอบอำนาจการสั่งการทหารออกไป องครักษ์ทุกคนในวังต้องอยู่ในการควบคุมของสำนักสังหาร

ลู่เฉินยกให้ตู้เฟยเป็นคนควบคุมกองกำลังทหารของซางปา ตำแหน่งหัวหน้าทุกหน่วยเปลี่ยนเป็นคนของสำนักสังหารแทนที่ แล้วให้พวกเขาสวมใส่อุปกรณ์และอาวุธที่เซียวจ้านเตรียมมาด้วย

หลังจากนั้นสองวันกองกำลังทหารของซางปาทั้งหมดสองหมื่นคน ก็ถูกสำนักสังหารฝึกฝนจนกลายเป็นคนของฝั่งตนเอง วังของซางปาตกอยู่ในความดูแลของลู่เฉินทั้งหมด จากนี้ไป ทั่วทั้งมณฑลวันทอง ถึงแม้ซางปาจะเป็นผู้ครองนคร แต่คนที่มีอำนาจที่สุดกลับเป็นลู่เฉินแทน

ความคิดเห็น