บทที่ 1006

แดร์ริลไม่ใส่ใจกับคำพูดของเธอ เขามองลินเซย์และถามอย่างเย็นชาว่า "ฉันถามว่าโดน็อกอยู่ที่ไหน?"

"อย่าเพิ่งรีบร้อน" ลินเซย์หัวเราะเบา ๆ ใบหน้าที่เย้ายวนของเธอแอบแฝงไปด้วยความเกรี้ยวกราด “ท่านองคมนตรีจะมาถึงช้าหน่อยเพราะว่าเขามีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการ ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ฉันมาที่นี่และมอบความเพลิดเพลินให้กับพวกนายก่อน”

เธอกำลังหัวเราะเยาะอย่างเย้ยหยันอยู่ภายในใจ เมื่อเธอนึกถึงโดน็อกที่กำลังเดินทางไปยังตระกูลคาร์เตอร์เพื่อฆ่าคนในครอบครัวของพวกเขา!

แผนการซื้อเวลาของลินเซย์จะช่วยให้โดน็อกสามารถขัดขวางแดร์ริลได้ ยิ่งเธอซื้อเวลาได้นานเท่าไหร่ก็ยิ่งดี!

แปะ! แปะ!

ลินเซย์ยกมือขึ้นและปรบมือเบา ๆ จากนั้นชายฉกรรจ์หลายคนก็เดินเข้ามาหาเธอ

พวกเขาเดินมาพร้อมกับเหยือกไวน์และถ้วยหยกในมือ

พี่น้องทั้งสามเหลือบมองหน้ากัน "นี่เธอกำลังจะเล่นบ้าอะไร?" แด๊กซ์เอ่ยถาม

“มีคำกล่าวเอาไว้ว่า จงสุภาพก่อนสงครามจะเริ่ม” ลินเซย์กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม "ท่านนายกองคมนตรีบอกฉันเอาไว้ แล้วเขาก็ยังบอกอีกด้วยว่า ถึงแม้ว่าเขาจะเกลียดขี้หน้านายมากแค่ไหน แต่เขาก็ยังเคารพในความแข็งแกร่งของนาย ดังนั้นเขาจึงอยากแสดงความยินดีกับนายด้วยไวน์แก้วนี้ ฉันเดาว่าหัวหน้าพันธมิตรคงจะไม่ใจแคบเกินไปที่จะปฏิเสธหรอกใช่ไหม?"

จากนั้นชายคนหนึ่งก็รินไวน์แล้วยื่นแก้วไวน์ให้แดร์ริล

บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของไวน์

"ไร้สาระ!" แด๊กซ์ตะโกนขึ้นอย่างไม่อดทนพร้อมกับยกมือขึ้นแล้วปัดแก้วไวน์ทิ้งจนแก้วไวน์ล่วงลงสู่พื้นทันที เขามองลินเซย์และพูดต่อว่า "เลิกพูดจาไร้สาระแล้วไปบอกให้โดน็อกออกมาได้แล้ว!"

ลินเซย์ไม่ตอบโต้เขา เธอยิ้มเยาะอย่างทะเล้น

“แดร์ริล มีบางอย่างผิดปกติในไวน์!” เดบร้ารีบพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล

เดบร้ารู้สึกว่าร่างกายของเธออ่อนแอลง เธอไม่สามารถใช้พลังภายในของเธอได้! ราวกับว่าสนามพลังของเธอถูกสะกัดกั้น นี่เป็นสัญญาณของการได้รับพิษ!

ในไวน์มียาพิษ! มันเป็นพิษชนิดสูดดม ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ดื่มไวน์เข้าไปแต่พวกเขาจะได้รับพิษโดยการสูดดม

ขาของเดบร้าเริ่มอ่อนลงราวกับว่าเธอกำลังเสียการทรงตัว

'อะไรนะ? ในไวน์มียาพิษ?'

ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที ผู้ชมที่รอชมการต่อสู้อยู่ภายนอกต่างก็ตกใจ

"อะไรนะ? วางยาพิษก่อนการต่อสู้อย่างนั้นเหรอ? ทำแบบนั้นมันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว!"