บทที่ 1032

เทพธิดาตัวน้อยรู้ดีว่าคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายของเธอแล้ว ดังนั้นเธอจึงอยากดูดาวกับแดร์ริล

10 นาทีผ่านไปแดร์ริลก็พาเทพธิดาตัวน้อยมาถึงยังหุบเขานรก

หุบเขานรกเป็นที่ที่แดร์ริลเคยต่อสู้กับผู้ร้ายและเอาชนะพวกเขาได้ และหุบเขาแห่งนี้ก็ยังเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเมืองมิดอีกด้วย

สายลมยามค่ำคืนพัดโชยมา แดร์ริลและเทพธิดาตัวน้อยกำลังมุ่งหน้าไปบนยอดเขาด้วยพลังภายในของแดร์ริล เขาอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนและไต่ขึ้นไปอย่างช้า ๆ

ใบหญ้าเขียวขจีปกคลุมไปทั่วทั้งยอดเขา เวลานี้ก็ดึกแล้ว ดังนั้นที่บนยอดเขาจึงค่อนข้างเงียบสงบ

แดร์ริลและเทพธิดาตัวน้อยนั่งอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียวขณะเงยหน้าขึ้นมองดวงดาวที่สองสว่างเต็มท้องฟ้า

สีหน้าของเทพธิดาตัวน้อยดูตื่นเต้นราวกับเด็กตัวเล็ก ๆ “ดูสิแดร์ริล ดาวดวงนั้นสว่างมากเลย เมื่อตอนเป็นเด็ก ท่านอาจารย์เคยบอกฉันว่า คนที่ตายไปแล้วจะกลายเป็นดวงดาวที่อยู่บนท้องฟ้านั่น แดร์ริล เมื่อฉันตายไปแล้วนายคิดว่าฉันจะกลายเป็นดวงดาวด้วยหรือเปล่า?"

แดร์ริลรู้สึกเจ็บปวดภายในหัวใจ “หยุดพูดแบบนั้นสักทีภรรยาตัวน้อย…”

เทพธิดาตัวน้อยหัวเราะก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นเธอก็ยิ้มด้วยใบหน้าที่อ่อนล้าก่อนจะพูดกับเขาว่า "งั้นเรามาพูดเรื่องอื่นกันดีกว่า นายยังจำครั้งแรกที่เราเจอกันได้ไหม? ตอนนั้นฉันอยากจะฆ่านายให้ตายแค่ไหน แต่นายก็ยังคงทำหน้าทะเล้นและแกล้งฉันไม่เลิก นายรู้ไหมว่าตอนนั้นฉันโกรธมากจริง ๆ

“กับอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ค่ายทหารของโลกใหม่ นายลักพาตัวพวกพี่สาวของฉันไปและขังพวกเธอไว้ในเต็นท์ ตอนนั้นฉันก็โกรธนายมากเหมือนกัน แต่พอมาคิดดูแล้ว ถึงแม้ว่านายจะชอบทำตัวเจ้าชู้ยังไง แต่นายก็ไม่เคยทำร้ายพวกเราเลย

“แล้วหลังจากเหตุการณ์นั้น พี่สาวของฉันจับตัวนายไปขังไว้ที่หอคอยหลังความตาย ในตอนนั้นฉันเป็นกังวลมาก ฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าฉันเริ่มตกหลุมรักนายตั้งแต่เมื่อไหร่

“หลังจากที่ฉันเห็นนายเอาตัวรอดออกมาจากหอคอยหลังความตายได้ ฉันก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ฉันมีความสุขมากจริงๆ…”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแดร์ริลก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจและรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

แต่มันก็ยังเป็นความเศร้าท่ามกลางความอบอุ่น

เทพธิดาตัวน้อยมองเห็นความโศกเศร้าบนใบหน้าของเขา เธอจึงพูดปลอบเขาอย่างอ่อนโยน “แดร์ริล ฉันไม่อยากให้นายรู้สึกเสียใจ ฉันพอใจมากแล้วที่ฉันได้ใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตอยู่เคียงข้างนาย”