บทที่ 1033

เทพธิดาตัวน้อยรู้ว่าลมหายใจของเธอใกล้จะหมดลงแล้ว เธอไม่สามารถแสร้งทำเป็นแข็งแกร่งได้อีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงร้องไห้ออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

“อย่าร้องไห้เลยนะ ได้โปรดอย่าร้องไห้…”

หัวใจของแดร์ริลบีบรัดมากยิ่งขึ้นและเขาก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาของเขาได้เช่นกัน เขากอดเธอแน่นก่อนจะพูดปลอบโยนเธอเบา ๆ "ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้เธอจากฉันไป ไม่มีวัน!"

"แดร์ริล…"

เทพธิดาตัวน้อยซบหน้าลงบนหน้าอกของแดร์ริลพร้อมพยักหน้าก่อนจะพูดอย่างอ่อนแรงว่า "ได้โปรดกอดฉันเอาไว้แน่น ๆ ฉันชอบความรู้สึกนี้มาก"

แดร์ริลโอบกอดเธอแน่นจนมือของเขาสั่นเทา

“แน่นขึ้น…ฉันหนาว ฉันหนาวมาก…”

เทพธิดาตัวน้อยรู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มเบาลง และจิตใจของเธอก็เริ่มสับสน

เธอรู้ว่าเธอกำลังจะตายในไม่ช้า

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็พยายามตั้งสติอย่างเต็มที่และพูดกับแดร์ริลว่า "แดร์ริล ฉันอยากฟังนิทานอีก ฉันอยากฟังทุก ๆ เรื่องที่นายเล่า ฉันอยากฟังอีกเป็นร้อย ๆ เรื่องที่ออกมาจากปากของนาย"

"ได้สิ!"

แดร์ริลพยายามอดกลั้นต่อความเจ็บปวดแสนสาหัสภายในใจ เขายิ้มพร้อมพยักหน้า ก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ ว่า "ฉันจะเล่าเรื่อง ผีเสื้อแห่งรักให้เธอฟัง"

เทพธิดาตัวน้อยพยักหน้าพร้อมหลับตาลง รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

'ฉันนอนอยู่ในอ้อมกอดของแดร์ริลในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตของฉัน และฉันก็กำลังฟังเสียงอันไพเราะของเขา ฉันไม่เสียใจเลยที่ฉันสละชีวิตของตัวเองเพื่อเขา'