บทที่ 106

แดร์ริลนั้นไม่มีอารมณ์จะตอบนัก เขาตอบห้วน ๆ "ผมอยู่ที่โรงพยาบาลประจำเมือง มาหาผมเองที่นี่"

“ได้เลย ผมจะไปที่นั่นในอีกไม่นาน" ปลายสายหัวเราะแล้ววางสาย

ริชาร์ด—ผู้กองกับพื้น—กระอักเลือกออกมาแล้วจ้องไปที่แดร์ริลอย่างน่ารังเกียจ "แกรออยู่ที่นี่เถอะ!"

จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่เชลลีแล้วกล่าว "เธอ! เธอจงใจพามันมาใช่ไหม ใช่ไหม! อย่าได้หวังจะเป็นผู้อำนวยการต่อไปเลย!"

หลังจากนั้น เขาก็หยิบมือถืออกมา แล้วโทรออกไป

"โทรหากำลังเสริมเหรอ? เอาเลยสิ ฉันจะรออยู่ที่นี่แหละ" แดร์ริลหัวเราะอย่างเย็นชา

ในอีกด้านหนึ่ง เชลลีกำลังกังวล เธอเข้าไปหาแดร์ริลแล้วกล่าวเสียงอ่อน "แดร์ริล คุณควรจะไปนะ ริชาร์ดเป็นหัวหน้าของบุคลากร เขามีคนสำคัญอยู่เบื้องหลัง เขารู้จักคนรวยและมีอำนาจมากมาย"

เชลลีกังวลว่าแดร์ริลจะไม่สามารถออกจากโรงพยาบาลได้อย่างปกติสุข เช่นเดียวกับอาชีพของเธอด้วยเช่นกัน

"ไม่ต้องห่วง ผมจัดการเอง" แดร์ริลตอบ

จัดการ? เชลลีงุนงงเล็กน้อย ในงานแต่งของแจ็คสัน เชลลีเห็นได้ว่าแดร์ริลนั้นมีความสัมพันธ์กับตระกูลของเขาไม่ดีนัก อีกอย่าง เขาเองก็ไม่มีจุดยืนในตระกูลลินดันด้วยซ้ำ

ในขณะที่ริชาร์ดกำลังจะโทรออก เสียงก้าวเดินก็ได้ยินมาจากด้านนอกออฟฟิศ

"คุณดาร์บี้อยู่ที่นี่รึเปล่าครับ?" ชายวัยกลางคนแต่งตัวดีคนหนึ่งเดินมาอย่างเชื่องช้า ตามมาด้วยบอดี้การ์ดอีกสองคน

ชายคนนั้น มีใบหน้าเป็นมิตร และมีรังสีน่าเกรงขาม เขาคือ ซาคาเรียห์ ไรท์ สามปีก่อน เขาคือผู้บัญชาการทหารของภูมิภาคตงไห่ หลังจากที่เขาเกษียณแล้ว เขาก็ก่อตั้ง ไฮโดรฮิลล์ กรุ๊ป บริษัทการป่าไม้ที่ประสบความสำเร็จที่สุดในเมืองตงไห่ รายได้เกือบทั้งหมดของบริษัทนั้นถูกบริจาคให้การกุศล และปลูกป่ามากมาย พวกเขามีชื่อเสียงอันน่าทึ่ง ซาคาเรียห์ใช้ครึ่งชีวิตของเขาในการอุทิศตนปกป้องเมืองตงไห่ เขาเป็นตัวตนอันทรงเกียรติ

แม้ว่าริชาร์ดจะเป็นหัวหน้าบุคลากร แต่เขาก็ไม่มีอำนาจในการไล่ผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล แต่เพียงแค่คำเดียวจากซาคาเรียห์ ไรท์ พ่อของแดร์ริลจะถูกโยนออกไปทันที!

ริชาร์ดวางมือถือลง—เขามีความหวัง—และขอร้อง "ท่า...ท่านประธานไรท์ ท่านมาได้ถูกเวลาเลยครับ! ผมกำลังจะติดต่อท่านไปอยู่พอดี ท่านต้องช่วยผม!"

เชลลีก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด เธอจบแล้ว ตัวตนอันทรงพลังปรากฏตัวแล้ว เธอมั่นใจว่าเธอคงไม่สามารถทำงานที่นี่ได้อีก