บทที่ 1096

“รับทราบครับ! ผมจะปกป้องนายหญิงโมนิก้าด้วยชีวิต!” องครักษ์ตอบเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรด ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

เจ้าศักดินาเคนนี่พยักหน้าก่อนจะเดินจากไป

ไม่นานเจ้าศักดินาเคนนี่ก็มาถึงที่ห้องโถงใหญ่ของพระราชวัง

เจ้าศักดินาสังเกตเห็นใบหน้าที่มืดมนของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ที่กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร โดยมีขันทีอยู่ข้างกาย พวกเขาเหล่านั้นแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่เย็นยะเยือก

เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิกำลังโกรธ

เจ้าศักดินาเคนนี่ตกใจเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ค่อนข้างตรึงเครียด เขารู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

เจ้าศักดินารีบเดินไปข้างหน้าและคุกเข่าลงด้วยความเคารพ “ฝ่าบาท”

“ฮึ่ม!” ใบหน้าของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่มืดลง เขาไม่ได้สั่งให้เจ้าศักดินาเคนนี่ลุกขึ้นยืน เขาเพียงชำเลืองมองมายังเจ้าศักดินาเคนนี่ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยว่า “เจ้าศักดินาเคนนี่ ข้าได้ยินมาว่ามีเรื่องราวเกิดขึ้นที่ในเมืองหลวง เจ้ารู้หรือไม่ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?”

‘อะไร…ที่จักรพรรดิรับสั่งให้ฉันเข้าเฝ้าก็เพราะเรื่องนี้เองเหรอ? นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตแต่เขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง?'

เจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดพยายามสงบสติอารมณ์ เขาครุ่นคิดก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “ข้าสงสัยว่าฝ่าบาทหมายถึงเรื่องไหน?”

ปัง!

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ทุบบัลลังก์มังกรอย่างแรงก่อนจะตำหนิเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดว่า “เจ้าแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ? ผู้หญิงคนนั้นที่ข้าเคยมอบให้เจ้า โมนิก้า วอห์น หล่อนล่อลวงคนเลี้ยงม้าจนถูกนำออกไปประจานสู่สาธารณชน ไม่เพียงแต่เจ้าจะไปหยุดขบวนรถคุมขัง แต่เจ้ากลับทุบตีภรรยาผู้บริสุทธิ์ต่อหน้าสาธารณะชนอีกด้วย!”

จักรพรรดิชี้หน้าเจ้าศักดินาเคนนี่ในขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้นด้วยสายตาที่เดือดดาล “เจ้าต่อต้านประชาชนเพียงเพราะผู้หญิงที่ผิดศีลธรรม! เจ้าทำให้ราชวงศ์ต้องอับอาย! เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่?”