บทที่ 1105

เมื่อทิฟฟานี่ได้เห็นปฏิกิริยาของแดร์ริล เธอก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัย “ทำไมดูคุณเป็นกังวลเกี่ยวกับมรดกตกทอดของตระกูลของฉันแบบนั้นล่ะ?”

“ผม…” แดร์ริลลูบผมและยิ้มอย่างขมขื่น “ผมโดนเธอทำร้ายจนบาดเจ็บปางตาย แล้วผมจะมีความสุขที่เห็นผู้หญิงคนนั้นหนีไปได้ยังไง?”

ทิฟฟานี่เม้มปาก “แปลว่าคุณต้องการแก้แค้นผู้หญิงคนนั้น? ทำไมคุณไม่นอนพักฟื้นแล้วรอฟังข่าวอยู่ที่นี่แทนล่ะ?”

ทิฟฟาเย้ยหยันก่อนจะหันหลังและเดินออกจากห้องไป

เมื่อทิฟฟานี่ออกจากห้องไปแล้ว แดร์ริลก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดโทรออกหาเฟลิกซ์ เบลคลีย์อย่างกระวนกระวาย

'บ้าเอ๊ย! ฉันจะปล่อยให้ลอร่าเอาแก่นแท้ของมังกรไปไม่ได้! ฉันจะต้องตามมันกลับคืนมาให้ได้! เธอทำกับฉันได้เจ็บแสบ ฉันจะต้องเอาคืนเธอให้สาสม!'

ไม่นาน เสียงจากปลายสายก็ดังขึ้น

“เฟลิกซ์ ช่วยฉันตามหาสองพี่น้อง ลอร่าและมัตเตโอ แฮนสันหน่อย” แดร์ริลรีบพูดอย่างรวดเร็ว และอธิบายลักษณะของพวกเขาอย่างละเอียด

แดร์ริลกัดฟันแน่น ความโกรธเข้าครอบงำจิตใจของเขาทันที

"ได้ครับบราเธอร์! ผมจะให้คนของผมจัดการเดี๋ยวนี้เลย" น้ำเสียงของแดร์ริลทำให้เฟลิกซ์ตระหนักได้ว่าจะต้องมีบางอย่างผิดปกติ ดังนั้นเขาจึงไม่ทำให้เสียเวลาและรีบสั่งคนของเขาจัดการทันที

เมื่อวางสายแล้ว แดร์ริลก็สูดหายใจเข้าเต็มปอด จากนั้นเขาก็นั่งตัวตรงอยู่บนเตียงเพื่อเริ่มฟื้นฟูพลังภายใน และพยายามรักษาอาการบาดเจ็บในเวลาเดียวกัน

ด้วยคัมภีร์พลังงานพิสุทธิ์ จึงทำให้ร่างกายของแดร์ริลสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ บาดแผลส่วนใหญ่ก็อยู่ภายนอกร่างกาย

ไม่นานเขาก็สูดหายใจเข้าอีกครั้ง และตระหนักได้ว่าเขาแทบจะหายเป็นปกติแล้ว

กริ๊ง! กริ๊ง!

ในเวลานั้นเฟลิกซ์ก็โทรเข้ามาพอดี