บทที่ 1104

ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์ของสองสาวพี่น้องตระกูลบ๊อกซ์ ในทวีปมิสท์ลอเรน

แดร์ริลรู้สึกเหมือนเขาติดอยู่ในความฝันอันแสนยาวนาน ก่อนที่ในที่สุด เขาก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอย่างรุนแรง

'เ*ย! ผู้หญิงเลวทราม ลอร่า แฮนสันนั่น!'

เธอลอบโจมตีเขาจากด้านหลังจนทำให้เขาเกือบจะไม่มีชีวิตรอดออกมา และเธอก็ยังใช้แส้เฆี่ยนตีเขาอีกหลายครั้งจนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เมื่อตอนที่เขาถูกช่วยเหลือออกมาจากหอบรรพบุรุษของตระกูลบ๊อกซ์ เขาก็หมดสติไปแล้ว

แดร์ริลสาปแช่งลอร่าอยู่ภายในใจ ไม่นานเขาก็ตระหนักได้ว่า เขากำลังนอนอยู่บนเตียงภายในห้อง ที่คฤหาสน์ของสองสาวพี่น้องตระกูลบ๊อกซ์

แดร์ริลเหลือไปเห็นทิฟฟานี่ บ๊อกซ์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงในชุดเดรสยาว เธอกำลังนั่งไขว่ห้างในท่าทางที่แสดงให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอันบอบบางของเธอ

สีหน้าของทิฟฟานี่แสดงออกถึงความสงสัยและความหยอกล้อในเวลาเดียวกัน

“ตื่นแล้วเหรอ?” ทิฟฟานี่ถามเบา ๆ จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นและเดินไปที่เตียงของแดร์ริลก่อนจะพูดหยอกล่อเขา “ไม่เลวหนิ ดูคุณแข็งแรงน่าดู คุณบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้นแต่ก็ยังรอดมาได้”

ไม่รู้ว่าเขาจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แดร์ริลพูดขึ้นอย่างทะเล้นว่า “บางทีผมอาจจะมีร่างกายที่บึกบึนน่ะ!”

จากนั้นแดร์ริลก็ถามขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว “สถานการณ์ที่หอบรรพบุรุษเป็นยังไงบ้าง?”

วินาทีต่อมา แดร์ริลก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่ควรจะรีบถามคำถามนั้น

'บ้าเอ๊ย! ฉันเป็นแค่บอดี้การ์ด ฉันไม่ควรไปที่หอบรรพบุรุษในคืนนั้น แล้วทีนี้ฉันจะแก้ตัวกับเธอยังไงดีล่ะ?'

ดวงตาของทิฟฟานี่เบิกกว้าง เธอยกมือขึ้นเท้าสะเอวก่อนจะจ้องหน้าแดร์ริลอย่างสงสัย “คุณควรจะคัดลอกหนังสือเรียนอยู่ที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ? แล้วคุณไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง? บอกฉันมาตามตรง!"

ใบหน้าของทิฟฟาบึ้งตึงและดุร้ายเมื่อเธอพูดเช่นนั้น