บทที่ 111

"อะไรนะ?" พนักงานขายโมโหมาก "นี่คุณมียางอายบ้างรึเปล่า? ถ้าไม่มีปัญญาซื้อก็อย่ามาที่ร้านชั้นสูงแบบนี้ พวกคุณที่ใส่เสื้อผ้าถูก ๆ แบบนี้ แต่ยังกล้าเข้ามาที่นี่ ถ้าพวกคุณทำชุดสกปรกตอนลองชุดจะเป็นยังไง? ต่อให้คุณไม่ได้ทำมันสกปรก คุณก็คงไปโดยที่ไม่ซื้ออยู่ดี เสียเวลาจริง"

"ใช่ ผู้หญิงคนนี้พูดถูก" หญิงที่ดูร่ำรวยกล่าว "การเป็นพนักงานขายไม่ใช่งานง่าย ๆ ถ้าพวกเธอไม่ต้องการจะซื้อก็อย่าลองมันสิ มีห้างสรรพสินค้าอยู่ เสื้อผ้าที่นั่นน่าจะเหมาะกับพวกเธอมากกว่า"

"แดร์ริล ไปกันเถอะ" ลิลี่ดึงแดร์ริลเบา ๆ พร้อมพูดเสียงเบา

ความจริงแล้ว ลิลี่เพียงแค่ต้องการแกล้งหยอกแดร์ริล เธอไม่ได้ต้องการให้แดร์ริลซื้อชุดให้เธอจริง ๆ

แดร์ริลส่งสัญญาณไม่ให้ลิลี่พูด จากนั้นเขาก็ตอบด้วยรอยยิ้ม "ไม่ใช่แค่ฉันจะต้องการชุดนี้ แต่ฉันต้องการชุดทุกแบบในร้านนี้ด้วย ฉันต้องการมันทั้งหมดตราบใดที่มันเป็นไซส์ของภรรยาฉัน"

หลังจากที่เขากล่าวจบ เขาก็โยนบัตรธนาคารออกไป

พนักงานหยุดหัวเราะไม่ได้ในขณะที่เธอหยิบบัตรธนาคาร "ได้แน่นอน เราเพิ่งจะนับสินค้าในคลังสินค้าเมื่อกลางวันนี้เอง เรามีชุดทั้งหมดแปดสิบดีไซน์ ดีไซน์ละหนึ่งชุด รวมแล้วก็หนึ่งล้านเก้าแสนแปดหมื่นเหรียญ ถ้าวันนี้เงินในบัตรธนาคารของคุณมีไม่พอ ฉันจะแจ้งตำรวจ"

พนักงานขายไปที่โต๊ะแคชเชียร์ในขณะที่เธอกล่าว เธอไม่เคยเห็นบัตรธนาคารของบริษัทแพลทินัมมาก่อน!

หลังจากนั้น เสียงปิ๊บของการชำระเงินสำเร็จก็ดังขึ้น อะไรกัน? ชำระเงินได้?

หนึ่งล้านเก้าแสนแปดหมื่นเหรียญนั่น ถูกชำระเงินสำเร็จ?

ทุกคนตกตะลึง

สำหรับบัตรธนาคารทั่วไป เมื่อมันถูกรูด มันก็จะมีเพียงใบเสร็จเล็ก ๆ ที่ออกมา แต่สำหรับบัตรธนาคารของบริษัทแพลทินัม เมื่อมันถูกรูด คอมพิวเตอร์บนเคาน์เตอร์จะแสดงยอดเงินคงเหลือทันที

อย่างไรก็ตาม จากมุมของคอมพิวเตอร์ จึงมีเพียงพนักงานขายไม่กี่คนเท่านั้นที่เห็นมัน

มัน… มันมีเงิน… ห้าพันแปดร้อยล้าน

ด้วยเลขศูนย์ยาวเหยียดที่แสดงออกมา ส่งผลให้พนักงานขายทั้งหลายตะลึงจนปากอ้าค้างถึงพื้น!

"ดิฉันขออภัยค่ะ ดิฉันต้องขออภัยท่านเป็นอย่างสูง ขอโทษค่ะ" พนักงานขายขอโทษด้วยน้ำตา แม้แต่ผู้จัดการร้านยังต้องออกมาช่วยจัดชุดนับร้อยใส่ถุง

"เธอไม่ต้องขอโทษฉันหรอก" แดร์ริลกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขาชี้ไปที่พนักงานขายคนอื่น "ค่าคอมมิชชั่นให้มอบให้พวกเธอ และช่วยส่งเสื้อผ้าพวกนี้ไปที่คฤหาสน์ตระกูลลินดันด้วย"

หลัวจากนั้น แดร์ริลก็จากไป พร้อมจับมือลิลี่ไปด้วย

หลังจากพวกเขาจากไป กลุ่มคนก็มองหน้ากันไปมา

ลินดัน… ตระกูลลินดัน? ไม่แปลกใจเลยทำไมพวกเขาถึงร่ำรวยนัก พวกเขามาจากตระกูลลินดันนี่เอง

"ทำไมนายถึงได้ซื้อชุดเยอะแยะขนาดนั้นล่ะ?" ลิลี่ถามขณะที่พวกเขาออกจากร้าน

แดร์ริลยิ้มแล้วมองไปที่เธอ "นี่เป็นครั้งแรกที่ผมซื้อเสื้อผ้าให้ภรรยา ภรรยาของผมต้องมีชุดใหม่ใส่ทุกวันนะครับ"