บทที่ 110

”ฮอล์มาสเตอร์ครับ โปรดอย่าโมโหไปเลย สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราตอนนี้คือตามหาแดร์ริลนะครับ" ในตอนนั้น ผู้ติดตามข้าง ๆ รีบท้วง "หลังจากเราเจอแดร์ริล มันก็ยังไม่สายไปที่เราจะกลับมาลงโทษตระกูลดาร์บี้"

เฮ้อ!

หลังจากฟังคำพูดเหล่านั้น สกายเลอร์ก็สูดหายใจเข้าไปลึก ก่อนจะระงับโทสะตัวเอง มันจริงที่เขาขโมยคัมภีร์ [มังกรนพเก้าทะยานฟ้า] ที่เป็นของประมุขนิกายมา เขาวางแผนที่จะคัดลอกมันจากนั้นค่อยคืนคัมภีร์ตัวจริงกลับไป แต่ก่อนที่เขาจะได้คัดลอกมัน แดร์ริลก็ได้ขโมยคัมภีร์ลับไปแล้ว! สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือหาว่าคัมภีร์ลับอยู่ที่ไหน

ถ้าหากประมุขนิกายรู้ว่าคัมภีร์ลับหายไปล่ะก็ เขาต้องตายอย่างแน่นอน

สกายเลอร์จ้องไปที่ยูมิอย่างเย็นชาแล้วจากไปพร้อมกับคนของเขา

"อะไรล่ะนั่น? พวกเขาแต่งตัวดูชั่วร้าย สุดท้ายก็แค่พวกโจรกระจอกนี่ แดร์ริลมันไร้ประโยชน์ เลยคบค้ากับคนแบบเดียวกัน"

เมื่อมองสกายเลอร์เดินจากไปพร้อมผู้ติดตาม ยูมิจึงล้อลียนเขา

สกายเลอร์ที่กำลังจะถึงประตูคฤหาสน์ แต่เมื่อได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของเขากลายเป็นมืดมนทันที!

เขากำหมัดแน่น กัดฟันกรอดแล้วกล่าว "เมื่อนิกายจ้าวสวรรค์ครอบครองทั้งเมืองตงไห่ พวกแรกที่ฉันจะถล่มให้สิ้นซากคือพวกแก ตระกูลดาร์บี้"

ณ สี่แยกไฟแดง

แดร์ริลลดกระจกรถลง เขาจุดบุหรี่ เขาไม่ได้สูบมันมาสักพักแล้ว

มือถือของเขาดังขึ้นตอนที่เขาสูบมันเข้าไปเต็มปอด

"แดร์ริล นายอยู่ที่ไหน?" ปลายสายคือลิลี่นั่นเอง

ลิลี่กลายมาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของธุรกิจตระกูลลินดันแล้วตอนนี้ เธอยืนอยู่เบื้องหน้าของตระกูลลินดันแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องสนใจอารมณ์ของคุณย่าแล้วด้วยซ้ำ เธอดีใจมากตลอดสองวันที่ผ่านมา

แดร์ริลดูเวลา "ผมเพิ่งกลับจากทำงานน่ะครับ"

"ไปเดทกับฉันได้ไหม" ลิลี่กล่าวหลังจากลังเลมาก่อนหน้านี้

บุหรี่ของแดร์ริลตกจากมือลงที่พื้น สามปีที่แต่งงานกันมา นี่เป็นครั้งแรกที่ลิลี่ชวนเขาออกไปข้างนอก ลิลี่เคยบอกเสมอว่าการออกไปกับเขานั้นน่าอับอาย

"แน่นอน!" แดร์ริลพยักหน้า

สิบนาทีให้หลัง แดร์ริลเห็นลิลี่กำลังเดินข้ามทางเดินมา

ที่นี่คือถนนที่วุ่นวายที่สุดในเมืองตงไห่ มันมีร้านค้าและแผงลอยมากมาย เขาเห็นเธอในฝูงชนกลุ่มใหญ่ เขาไม่ได้เห็นเธอมาสองวันแล้ว เธอดูงดงามและน่าหลงไหลมากกว่าเดิมในกลุ่มคนนั่น

ลิลี่โบกมือให้แดร์ริล เธอยืนหย่อนขาอยู่ตรงนั้น

เสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนรัดรูปส่งเสริมให้ร่างกายของเธอดูไร้ที่ติยิ่งกว่าเดิม บุรุษจำนวนมากหันหลังมองเธอกันหมด

การมีภรรยาที่น่าหลงไหลแบบนี้ ไม่ว่าชายใดก็ดีใจจนต้องหัวเราะต่อในฝัน

สิ่งที่สำคัญที่สุด นั่นคือยังมีหญิงสาวผู้งดงามอีกคนอยู่ข้างลิลี่ เจดนั่นเอง เธออยู่ในชุดเดรสสั้น โชว์เรือนขาเรียวยาว

ทั้งสองนั้นงดงามและน่าดึงดูดในแบบของเธอ

เมื่อเห็นแดร์ริล เจดเริ่มกังวล

"ที่รัก ผมอยู่นี่" แดร์ริลเดินผ่านกลุ่มคนมาด้วยรอยยิ้ม

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ลิลี่คงกระวนกระวายถ้าเขาเรียกเธอแบบนั้น แต่ตอนนี้ เธอเพียงแต่หัวเราะแล้วส่งกระเป๋าถือให้เขา "ที่รัก นายต้องรับหน้าที่ถือกระเป๋าให้ฉันวันนี้นะ"