บทที่ 1117

'ในสายตาเธอ ฉันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ?'

แดร์ริลอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ แต่เขาไม่มีเวลาทำเช่นนั้น “ฉันจะเล่าให้เธอฟังทีหลัง”

สวบ! สวบ!

จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากด้านนอก ตามมาด้วยรังสีอันแข็งแกร่งที่พรั่งพรูออกมา

บ้าเอ๊ย!

'คนพวกนั้นเร็วมาก!'

แดร์ริลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องอย่างประหม่าแต่ก็ไม่มีที่ที่สามารถซ่อนตัวได้เลย

แดร์ริลชำเลืองมองแม่ชีแห่งโชคชะตา เมื่อเขาเห็นว่าเธอสวมกระโปรงยาวถึงพื้น เขาจึงรีบเดินเข้ามาก่อนจะก้มลงและมุดเข้าไปใต้กระโปรงของเธอทันที

"นาย!"

การกระทำของแดร์ริลทำให้แม่ชีแห่งโชคชะตาตกใจมาก ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธเกรี้ยวและรู้สึกอับอาย “ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”

ไอ้คนโรคจิตวิปริต!

'เขามุดเข้าไปซ่อนอยู่ใต้กระโปรงของฉันแบบนั้นได้ยังไง!'

แม่ชีแห่งโชคชะตาลุกขึ้นและพยายามเตะร่างของแดร์ริล

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็สู้แรงของแดร์ริลไม่ได้ เนื่องจากว่าเธอได้สูญเสียพลังภายในทั้งหมดไปแล้ว

“แม่ชีแห่งโชคชะตา!”

เขารีบบอกให้เธอหยุดการกระทำเหล่านั้น “ช่วยฉันก่อนแม่ชีแห่งโชคชะตา ฉันสัญญาว่าฉันจะตอบแทนเธอในภายหลัง!”

บ้าชิบ!

เสียงฝีเท้าของโรเบิร์ตและบรรดาผู้บ่มเพาะกำลังเข้ามาใกล้พวกเขามากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นแดร์ริลจึงไม่มีทางเลือกอื่น

“นาย!” ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอเป็นถึงผู้อาวุโสที่มีเกียรติของสำนักง้อไบ๊ แต่เธอจะต้องยอมให้ผู้ชายซ่อนตัวอยู่ภายใต้กระโปรงของเธอได้อย่างไร? แดร์ริลกำลังขุดหลุมฝังตัวเอง!

อย่างไรก็ตาม แม่ชีแห่งโชคชะตาได้สูญเสียพลังภายในทั้งหมดไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถทำให้แดร์ริลออกมาจากใต้กระโปรงของเธอได้!

แม่ชีแห่งโชคชะตาถอนหายใจเฮือกใหญ่และกัดฟันแน่นก่อนจะถามแดร์ริลด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงว่า “นายบอกว่านายจะตอบแทนฉันใช่ไหม?”