บทที่ 1126

ซอว์เยอร์กระโจนไปข้างหน้าและคว้าแขนเล็ก ๆ ของแอมโบรสทันที!

จากนั้นซอว์เยอร์ก็อุ้มแอมโบรสขึ้นมาก่อนจะตะโกนขึ้นว่า “อย่าขยับ!”

ทุกคนตกตะลึง!

“ปล่อยลูกฉันนะ!” โมนิก้าตะโกนร้องด้วยความกระวนกระวาย เธอรีบวิ่งเข้าไปคว้าตัวแอมโบรสด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา

ซอว์เยอร์พยายามหลบหนีออกจากกระท่อมไป

ประมุขนิกายจ้าวสวรรค์หยุดการกระทำ เขาขมวดคิ้วและจ้องเขม็งไปที่ซอว์เยอร์

“ซอว์เยอร์ คุณจะทำอะไร!”

อีเวตต์ที่เพิ่งฟื้นจากอาการตกใจตะคอกใส่เขาทันที “อย่าทำร้ายเด็กนะ!”

“เจ้าหญิง ประมุขนิกายผู้นี้แข็งแกร่งเกินไป ผมจะจับเด็กคนนี้เป็นตัวประกันเพื่อความปลอดภัยของพวกเรา” ซอว์เยอร์ตอบราวกับว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด

จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปจับมืออีเวตต์ทันที "ไปกันเถอะเจ้าหญิง!"

เมื่อพูดจบซอว์เยอร์ก็พาอีเวตต์และแอมโบรสลอยขึ้นไปในอากาศ!

"ปล่อยฉันนะ! ฉันไม่อยากไป!" อีเว็ตต์ดิ้นรนด้วยความโกรธเกรี้ยวเธอพยายามสะบัดมือของเธอออกแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเธอไม่ได้แข็งแกร่งเท่าซอว์เยอร์ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถหลุดพ้นจากมือของซอว์เยอร์ได้

ในชั่วพริบตา ซอว์เยอร์ก็พาอีเวตต์และแอมโบรสลอยมาไกลหลายร้อยเมตรแล้ว

“ท่านประมุขนิกาย!”

โมนิก้าวิตกกังวล เธอรีบอ้อนวอนประมุขนิกายทันที "ช่วยลูกของฉันด้วย!"

โมนิก้าแทบจะหมดสติไป น้ำตาของเธอไหลลงมาราวกับสายฝน เธอรู้สึกโกรธแค้นซอว์เยอร์ยิ่งนัก

เธอไม่คิดเลยว่าซอว์เยอร์จะจับลูกชายของเธอเป็นตัวประกัน ปราศจากแอมโบรสลูกชายของเธอ เธอก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

“ตามมันไป!” ประมุขนิกายจ้าวสวรรค์ตะโกนสั่งสาวกของเขาทันที