บทที่ 1158

“สุดหล่อ อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ?” เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนเขย่าแขนแดร์ริลและถามเขาว่า “ว่าแต่นายเป็นขันทีรับใช้ฝ่ายไหนเหรอ?”

ในพระราชวังมีขันทีหลายฝ่าย บางคนรับใช้อยู่ในครัว บางคนรับใช้อยู่ในห้องหนังสือ ในขณะที่บางคนรับใช้สมาชิกของราชวงศ์

“เอ่อ…” แดร์ริลเกาหัว “พอดีว่าฉันเป็นขันทีใหม่พวกเขาก็เลยยังไม่ได้แจ้งว่าฉันจะต้องรับใช้อยู่ฝ่ายใด”

แดร์ริลเฝ้าดูปฏิกิริยาของเจ้าหญิงเอเวอร์กรีน เขาตระหนักได้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นฟังดูคลุมเครือเกินไป เขาจึงกลัวว่าเจ้าหญิงจะเกิดความสงสัยขึ้นมา

เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนปรบมือด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นก่อนจะพูดขึ้นว่า “จริงเหรอ? ถ้างั้นมาเป็นขันทีรับใช้ฉัน!”

‘เ*ย! อะไรนะ? เป็นขันทีรับใช้เธอ?' ไม่รู้ว่าแดร์ริลจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยิ้มและพยักหน้าอย่างขมขื่น

แดร์ริลต้องอดทนกับความหงุดหงิดและใช้เวลาเพื่อเล่นสนุกกับเจ้าหญิงเอเวอร์กรีน หลังจากที่พวกเขาเล่นกันไปได้หนึ่งชั่วโมง เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนก็เหนื่อยและผล็อยหลับไปบนเตียงของเธอในที่สุด

เฮ้อ!

แดร์ริลถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะมองดูเจ้าหญิงที่กำลังนอนหลับสนิท

ในที่สุดเขาก็ได้พัก!

'ใช่! ฉันจะต้องรีบไปตามหาควินซีเพื่อนำแก่นแท้ของมังกรกลับคืนมา!' จากนั้นแดร์ริลก็เดินออกไปภายใต้ความมืดมิดอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ลังเล

ก่อนหน้านี้เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนได้บอกแดร์ริลถึงตำแหน่งของควินซี ดังนั้นเขาจึงรีบตรงไปยังที่พักของควินซีทันที

ทว่าพระราชวังแห่งนี้ใหญ่โตมโหฬารมาก เมื่อเดินมาถึงย่านที่พัก แดร์ริลก็ตระหนักได้ว่าเขากำลังหลงทาง ห้องนอนแต่ละห้องมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน แล้วเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าห้องไหนเป็นห้องของควินซี?

ก่อนหน้านี้แดร์ริลควรจะถามชื่อห้องนอนของควินซีจากเจ้าหญิงเอเวอร์กรีน

แดร์ริลรู้สึกหงุดหงิดขณะที่เขาเดินไปเรื่อย ๆ เมื่อ เดินมาถึงห้องหนึ่งเขาก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันเขาจึงแอบดูและเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง

'ฉันคงจะต้องตรวจสอบดูทีละห้อง'