บทที่ 1164

โยเอลถอนหายใจและมองไปที่จักรพรรดินีก่อนจะแสร้งทำเป็นรู้สึกสิ้นหวัง “ฝ่าบาท ก่อนที่ผมจะมาถึงที่นี่ ผมคิดว่าในทวีปโลกใต้เมฆีจะมีคนเก่งและเฉลียวฉลาดมากมายที่สามารถร้อยด้ายลงบนหยกชิ้นนี้ได้ แต่มันกลับไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนทั่วไปที่จะทำเช่นนั้นได้เลย ได้โปรดฝ่าบาททรงอย่าโกรธเคือง”

เห็นได้ชัดว่าโยเอลกำลังบอกเป็นนัยถึงอะไร

'ถึงแม้ว่าทวีปโลกใต้เมฆีจะแข็งแกร่ง แต่ผู้คนเหล่านั้นล้วนแต่มีพลังแต่กลับไร้สมอง! ไม่มีคนเก่งจริงเลยสักคน! ไม่มี!'

เมื่อจักรพรรดินีได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าที่งดงามของเธอก็มืดลงทันที แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคงรักษาความสงบเอาไว้เนื่องจากว่าเธอเป็นถึงกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่

เฟลทเชอร์และเจ้าหน้าที่พลเรือนคนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน

แต่มันก็เป็นความจริงที่ว่าไม่มีใครสามารถร้อยด้ายเข้าไปในรูเล็ก ๆ อันคดเคี้ยวบนหยกชิ้นนั้นได้ ดังนั้นทุกคนจึงทำได้เพียงจ้องมองโยเอลอย่างโกรธเกรี้ยว

แดร์ริลขมวดคิ้วขณะที่เขาเพ่งมองดูหยกชิ้นนั้นอยู่เงียบ ๆ

'มันน่าสนใจมากที่ใครบางคนประดิษฐ์หยกชิ้นนี้ขึ้นมา’ แดร์ริลครุ่นคิด

แดร์ริลคิดค้นหาวิธีต่าง ๆ เพื่อลองแก้ปัญหาดู แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหาทางออกไม่ได้ ดังนั้นแดร์ริลจึงใช้กระแสจิตสื่อสารกับผางถ่งและหยวนเทียนกังที่อยู่ในเจดีย์เจ็ดมหาสมบัติ

'พวกคุณมีวิธีแก้ปัญหานี้หรือไม่?' แดร์ริลถาม

แดร์ริลไม่ได้พยายามช่วยเหลือโลกใต้เมฆี แต่เขาเพียงแค่อยากรู้อยากเห็นเท่านั้น

ผางต่งและหยวนเทียนกังต่างก็เป็นนักปราชญ์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของจักรวาลโลก แดร์ริลจึงคิดว่าพวกเขาจะสามารถคิดหาวิธีแก้ปัญหานั้นได้

ผางถ่งและหยวนเทียงกังเริ่มคิดหาวิธีแก้ปัญหาอยู่ภายในเจดีย์เจ็ดมหาสมบัติอย่างเงียบ ๆ

"อืม…"

วินาทีต่อมาผางต่งก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นเขาก็พูดกับแดร์ริลว่า “นายท่าน ข้ามีวิธี…”

จากนั้นผางต่งก็เริ่มอธิบายวิธีการทุกขั้นตอนให้แดร์ริลฟัง

แดร์ริลไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่ผางต่งจะได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะและเฉลียวฉลาดเฉกเช่นจูกัดเหลียง! ช่างเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!

เมื่อได้ยินวิธีการของผางต่ง รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแดร์ริลทันที

โยเอลมองไปรอบ ๆ จากนั้นเขาก็หันมายิ้มให้จักรพรรดินีและพูดขึ้นว่า “ฝ่าบาท ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสามารถร้อยด้ายลงบนหยกชิ้นนี้ได้ ท่านคงจะไม่มีโชคชะตาที่จะได้สวมใส่หยกเก้าเสี้ยวชิ้นนี้ แต่ท่านยังสามารถเก็บมันไว้ในห้องนอนเพื่อชื่นชมความงดงามของหยกชิ้นนี้แทนได้”

คำพูดที่ฟังดูเหน็บแนมจากปากของโยเอลเป็นความอัปยศอดสูที่แท้จริง

พวกเขาไม่ได้โง่ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้

เฟลทเชอร์ไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้อีกต่อไป เขาเดินไปข้างหน้าและตะโกนใส่โยเอลอย่างเกรี้ยวโกรธว่า “ใครบอกว่าพวกเราทำไม่ได้? อย่าดูถูกทวีปโลกใต้เมฆีของเรา!”

โยเอลยิ้มและตอบอย่างเชื่องช้า “งั้นเหรอ? ดูเหมือนว่านายพลเฟลทเชอร์จะคิดออกแล้วสินะ?”

“ฉัน…” เฟลทเชอร์โกรธมากแต่เขาก็พูดไม่ออก

หากเป็นเรื่องการต่อสู้โดยใช้พละกำลัง เฟลทเชอร์จะต้องไม่พ่ายแพ้อย่างแน่นอน แต่โยเอลกลับใช้หยกเก้าเสี้ยวเพื่อโจมตีเขา ดังนั้นเขาจึงรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง

“ไม่มีใครทำได้เลยเหรอ?”