บทที่ 1166

ใช้มดนำด้ายแดงผ่านเข้าไปในรูเล็ก ๆ บนหยกเก้าเสี้ยว ช่างเป็นความคิดที่เหลือเชื่อจริง ๆ!

"เหลือเชื่อมาก!" เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เธออดไม่ได้ที่จะตะโกนขึ้นมา

เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนต้องการแสดงความยินดีต่อแดร์ริลเพราะความตื่นเต้น แต่แล้วเธอก็ควบคุมอารมณ์เอาไว้เพราะไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ดังนั้นเธอจึงกระแอ่มเล็กน้อยและพูดเบา ๆ ว่า “เยี่ยมมาก! มันยอดเยี่ยมมาก!”

ใบหน้าที่ตรึงเครียดของจักรพรรดินีก่อนหน้านี้กลับมีรอยยิ้มขึ้นมาทันที เธอมองดูแดร์ริลอย่างไม่เชื่อสายตา จากนั้นเธอก็พูดขึ้นว่า “เยี่ยมมาก!”

จักรพรรดินีรู้สึกประทับใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าขันทีคนหนึ่งจะมีความคิดที่เฉียบแหลมเช่นนี้ได้

ในขณะที่เฟลทเชอร์และคนอื่น ๆ ยังคงตกอยู่ในอาการงงงวย พวกเขาคิดว่าขันทีผู้ต่ำต้อยจะไม่มีทางทำสำเร็จอย่างแน่นอน แต่แล้วพวกเขาก็ต้องตกตะลึงขณะมองหน้าแดร์ริลอย่างไม่เชื่อสายตา!

“นักการทูตโยเอล ในทวีปโลกใต้เมฆีของเรามีนักปราชญ์มากมาย แม้แต่ขันทีผู้ต่ำต้อยก็ยังสามารถร้อยด้ายเข้าไปในหยกเก้าเสี้ยวได้!” จักรพรรดินีกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นจักรพรรดินีก็เหลือบมองแดร์ริลอีกครั้ง เธอรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่แดร์ริลสามารถรักษาชื่อเสียงของทวีปโลกใต้เมฆีเอาไว้ได้ เธอจะต้องมอบรางวัลอย่างงามให้แก่เขา

แต่ถึงอย่างนั้นจักรพรรดินีก็ไม่ได้แสดงความยินดีออกมามากจนเกินไป ในฐานะจักรพรรดินี เธอจะต้องรักษาภาพพจน์ของเธอต่อหน้านักการทูตจากทวีปเวสต์ริงตันเอาไว้

"นี่…"

โยเอลฝืนยิ้มในขณะที่เขามองไปที่จักรพรรดินีอย่างงุ่มง่าม จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า “การใช้มดนำด้ายแดงร้อยผ่านรูเล็ก ๆ บนหยกเก้าเสี้ยวนั้นช่างเป็นความคิดที่เหลือเชื่อจริง ๆ ฝ่าบาทข้าเองก็รู้สึกประทับใจยิ่งนัก!”

โยเอลคิดว่า คงไม่มีใครในทวีปโลกใต้เมฆีสามารถร้อยด้ายแดงผ่านรูเล็ก ๆ บนหยกเก้าเสี้ยวได้ แต่แล้วเขาก็ต้องรู้สึกประหลาดใจเมื่อขันทีคนหนึ่งสามารถแก้ไขปัญหาได้ในตอนท้าย ดังนั้นแผนการของเขาจึงล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง โยเอลรู้สึกเศร้าใจและเป็นกังวล เขาไม่รู้ว่าเขาจะรายงานต่อจักรพรรดิแห่งเวสต์ริงตันเมื่อเขากลับไปว่าอย่างไร

เมื่อทวีปเวสต์ริงตันต้องอับอายเพราะหยกเก้าเสี้ยว โยเอลก็ไม่สามารถสู้หน้าทวีปโลกใต้เมฆีได้อีกต่อไป เขากล่าวอำลาจักรพรรดินีและจากไปทันที

เมื่อโยเอลกลับไปแล้วจักรพรรดินีจึงได้สั่งให้ข้าราชการออกไปได้

จากนั้น เจ้าหน้าที่พลเรือนและนายพลก็ทยอยกันเดินออกจากห้องโถงไป

แดร์ริลเดินตามฝูงชนออกจากห้องโถงไปอย่างหดหู่