บทที่ 1168

ใบหน้าของเฟลทเชอร์กลายเป็นสีแดงเมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับคำถามของเจ้าหญิงเอเวอร์กรีน

“เจ้าหญิงเอเวอร์กรีน คุณกำลังเข้าใจผิด ผมไม่ได้ทำร้ายขันทีผู้นี้ ผมแค่ล้อเล่นกับเขาเท่านั้น” เฟลทเชอร์ตอบเธอด้วยรอยยิ้ม ทว่าเขากลับกำลังรู้สึกสับสน

ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหญิงเอเวอร์กรีนที่ชอบทำร้ายร่างกายขันทีอยู่เสมอกำลังปกป้องขันทีผู้ต่ำต้อยอยู่! ช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งนัก!

เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชา “ล้อเล่นงั้นเหรอ? แต่ฉันเห็นว่าคุณกำลังจะโจมตีเขา”

เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ถึงแม้ว่าเฟลทเชอร์จะหยุดได้ทันเวลา แต่รังสีอาฆาตก็ยังวนเวียนอยู่บนร่างกายของเขา

“เจ้าหญิง คุณกำลังเข้าใจผิด” เฟลทเชอร์ตอบด้วยรอยยิ้มอันขมขื่นและทำหน้าตาไร้เดียงสา “ผมแค่ล้อเล่นกับขันทีผู้นี้จริง ๆ ทุกคนก็เห็นว่าเขาได้ช่วยรักษาชื่อเสียงของทวีปโลกใต้เมฆีเอาไว้ แล้วผมจะทำร้ายเขาทำไม? ถ้าหากเจ้าหญิงไม่เชื่อคุณสามารถสอบถามพวกเขาดูได้”

ในขณะที่เฟลทเชอร์พูดเช่นนั้น ข้าราชการทุกคนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับเขา

“ใช่แล้วเจ้าหญิง คุณกำลังเข้าใจนายพลเฟลทเชอร์ผิด”

“นายพลเฟลทเชอร์จะไม่มีทางทำร้ายขันทีที่ไม่มีทางสู้อย่างแน่นอน”

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่เต็มใจช่วยเหลือเฟลทเชอร์ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพราะว่าเฟลทเชอร์เป็นนายพลที่จักรพรรดินีโปรดปรานมากที่สุด และเขาก็ยังได้รับการยกย่องอย่างสูงส่ง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าขัดขวางเขา

เมื่อแดร์ริลได้ยินเช่นนั้นเขาก็ไม่พูดอะไร เขาเพียงหัวเราะอย่างเย็นชา

พวหเขากำลังโกหกหน้าตาย

เมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านั้น เจ้าหญิงเอเวอร์กรีนก็ไม่ต้องการสนใจพวกเขาอีก เธอหันมายิ้มและพูดกับแดร์ริลว่า “ไปกันเถอะ!”

จากนั้นเธอก็เดินนำแดร์ริลไปยังพระราชวังพฤกษานิรันดร์

แดร์ริลเดินตามหลังเจ้าหญิงเอเวอร์กรีนไปอย่างหดหู่ พูดตามตรงว่าเขาไม่ได้ต้องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหญิงเอเวอร์กรีนอีก แต่เขายังไม่ได้รับแก่นแท้ของมังกรกลับคืนมา ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่น

'ฉันยังต้องอยู่ที่นี่เพื่อตามหาแก่นแท้ของมังกร ดังนั้นฉันจำเป็นต้องได้รับความคุ้มครองจากเจ้าหญิงเอเวอร์กรีน!'