บทที่ 1170

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่มองไปรอบ ๆ และพูดขึ้นอย่างช้า ๆ ว่า “ข้าจับเด็กคนนี้ได้และเขาก็มีความเกี่ยวข้องกับประมุขนิกายจ้าวสวรรค์ พวกท่านต้องการทำเช่นไรกับเด็กคนนี้?”

เมื่อพูดจบเขาก็ยกมือขึ้นเพื่อให้สัญญาณซอว์เยอร์ “ซอว์เยอร์ พาเขามาที่นี่”

“ครับ ฝ่าบาท!” ซอว์เยอร์รีบเดินออกไปจากห้องโถงอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าเขาก็กลับมาพร้อมกับทหารองครักษ์หลายนายโดยมีร่างเล็ก ๆ เดินตามมาอยู่ที่ด้านหลัง จากนั้นเขาก็บังคับให้เด็กชายคุกเข่าลง

เขาคือแอมโบรส ดาร์บี้

ร่างของแอมโบรสถูกมัดเอาไว้แน่น ใบหน้าของเขาซีดเซียวและเสียงลมหายใจของเขาก็แผ่วเบา ไม่มีความไร้เดียงสาและความสุขอยู่บนใบหน้าเล็ก ๆ ของเด็กอีกต่อไป

“แอมโบรส!” ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังขึ้นท่ามกลางเจ้าหน้าที่พลเรือนและทหาร

เขาคือเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรด!

นับตั้งแต่ที่โมนิก้าออกจากพระราชวังกวนเป๋งไป เจ้าศักดินาเคนนี่ก็แทบจะลืมความหมายของชีวิตไปโดยสิ้นเชิง เขาใช้เวลาในทุก ๆ ราวกับว่าเขาได้สูญเสียจิตวิญญาณไปแล้ว

เมื่อจักรพรรดิแห่งโลกใหม่สั่งให้เจ้าหน้าที่พลเรือนและทหารเข้าร่วมการประชุมในวันนี้ เจ้าศักดินาเคนนี่จึงมาเข้าร่วมการประชุมโดยไม่ได้สนใจเมื่อจักรพรรดิแห่งโลกใหม่กล่าวถึงเด็กชายที่ถูกจับได้ อย่างไรก็ตาม เจ้าศักดินาเคนนี่ไม่คาดคิดว่าเด็กคนนั้นที่พวกเขาจับได้คือแอมโบรส!

เจ้าศักดินาเคนนี่มองเห็นร่างเล็ก ๆ ของแอมโบรสเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยฟกช้ำ ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาต้องทุกข์ทนและทรมานมากเพียงใด

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น ร่างกายของเจ้าศักดินาเคนนี่ก็สั่นสะท้านและหัวใจของเขาก็เจ็บปวดรวดร้าวราวกับถูกเฉือน ในวินาทีต่อมา เขาก็พุ่งไปข้างหน้าด้วยดวงตาที่แดงก่ำ เขาผลักทหารองครักษ์ออกไปก่อนจะวิ่งเข้าไปสวมกอดแอมโบรสเอาไว้ในอ้อมแขนแน่น

“แอมโบรส แอมโบรส…” เจ้าศักดนาเคนนี่ร้องเรียกเขาด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า

แอมโบรสยังเด็ก ดังนั้นเขาจึงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อเขาก้าวเข้ามาในห้องโถงและต้องเผชิญกับรังสีที่แข็งแกร่งของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่