บทที่ 1171

แอมโบรสสะอื้นไห้และตอบว่า “แม่อยู่กับชายประหลาด ชายแปลกหน้าที่สติไม่ดี ผมกลัวเขา คุณพ่อ ผมคิดถึงคุณแม่…”

ชายประหลาดที่แอมโบรสพูดถึงคือประมุขนิกายจ้าวสวรรค์ เพราะว่าเขาเป็นคนสติไม่ดี ดังนั้นแอมโบรสจึงเรียกเขาว่าชายประหลาด

‘ชายประหลาดงั้นเหรอ?’ เมื่อเจ้าศักดินาเคนนี่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็ขมวดคิ้วแน่นด้วยความสับสน 'ยอดรักของฉันไม่ได้เดินทางกลับไปยังจักรวาลโลกเพื่อตามหาแดร์ริลหรอกเหรอ? ทำไมเธอถึงไปอยู่กับผู้ชายสติไม่ดีได้?’

ปัง!

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่หมดความอดทน เขาทุบบัลลังก์มังกรด้วยความโกรธเกรี้ยวขณะจ้องมองเจ้าศักดินาเคนนี่และตะโกนขึ้นว่า “นี่มันหมายความว่ายังไงเจ้าศักดินาเคนนี่?”

เจ้าศักดินาเคนนี่รวบรวมสติ จากนั้นเขาก็รีบคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว “ฝ่าบาทนี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิด เด็กคนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับประมุขนิกายจ้าวสวรรค์”

"งั้นเหรอ?” จักรพรรดิแห่งโลกใหม่พูดขึ้นอย่างเย็นชาขณะที่ดวงตาของเขาเปล่งประกายความโกรธเกรี้ยวออกมา

เมื่อแอมโบรสเรียกเจ้าศักดินาเคนนี่ว่าพ่อ จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ก็รู้ทันทีว่าเขาเป็นลูกชายของโมนิก้า แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ!

สิ่งที่ทำให้จักรพรรดิแห่งโลกใหม่โกรธเคืองมากที่สุดคือผู้คนทั้งเมืองหลวงรับรู้ว่าโมนิก้าหลอกลวงคนเลี้ยงม้า ดังนั้นจักรพรรดิจึงได้มอบคำสั่งให้เจ้าศักดินาเคนนี่ประหารชีวิตโมนิก้าและลูกชายของเธอ แต่เจ้าศักดินาเคนนี่กลับฝ่าฝืนคำสั่งของเขาและปล่อยสองแม่ลูกคู่นั้นไป!

การฝ่าฝืนคำสั่งของจักรพรรดิถือเป็นการทรยศอันยิ่งใหญ่ แล้วเขาจะไม่โกรธได้อย่างไร!

เจ้าศักดินาเคนนี่ยังไม่ตระหนักถึงปัญหาใหญ่ที่เขากำลังจะต้องเผชิญ “ฝ่าบาท! ข้าเลี้ยงดูเด็กคนนี้ตั้งแต่ที่เขาเกิด เขาเป็นเด็กน่ารักน่าเอ็นดูและมีจิตใจที่ดีงาม แล้วเขาจะมีความเกี่ยวข้องกับประมุขนิกายจ้าวสวรรค์ได้ยังไง?”

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่โกรธเกรี้ยวราวกับว่าไฟนรกกำลังแผดเผาอยู่ในตัวของเขา “เจ้าศักดินาเคนนี่! เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ามีความผิด! ข้าสั่งให้เจ้าประหารชีวิตของโมนิก้าและลูกของเธอ แต่เด็กกลับยังมีชีวิตอยู่และผู้หญิงคนนั้นก็ยังไม่ตายด้วยเช่นกัน! เจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง!"