บทที่ 1174

วินาทีต่อมา อีเวตต์ก็อุ้มแอมโบรสขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน เมื่อได้เห็นร่างเล็ก ๆ ของแอมโบรส เธอก็รู้สึกสงสารจับใจ หัวใจของเธอเจ็บปวดขณะที่เธอกอดเขาแน่นยิ่งขึ้น “แอมโบรส เธอเป็นเด็กดีดังนั้นฉันจึงมาที่นี่เพื่อช่วยเธอ!”

อีเวตต์กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องขัง ก่อนหน้านี้ เธอตัดสินใจว่าเธอจะช่วยเจ้าศักดินาเคนนี่ออกไปด้วย แต่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ได้สั่งให้ราชองครักษ์แยกเจ้าศักดินาเคนนี่และแอมโบรสออกจากกัน ดังนั้นเธอจึงเห็นเพียงแอมโบรสถูกขังเอาไว้ที่นี่ เธอถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะอุ้มเขาเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

“เจ้าหญิง!”

ผู้คุมที่ยืนอยู่ด้านนอกตื่นตระหนก แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่กล้าหยุดเธอ

อีเวตต์ยังคงนิ่งเงียบขณะที่เธออุ้มแอมโบรสเอาไว้ในอ้อมแขน จากนั้นเธอก็กระโดดเข้าไปในความมืดมิดก่อนจะหายออกไปจากสายตาของพวกเขา

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะทีนี้?” ผู้คุมต่างก็มองหน้ากันขณะที่พวกเขามองดูอีเวตต์วิ่งหนีไป

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ได้ตัดสินประหารชีวิตเด็กคนนั้น แต่แล้วพวกเขาก็ปล่อยให้เด็กคนนั้นถูกลักพาตัวออกไปได้ ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกหวาดกลัวและตื่นตระหนก

“เราจะต้องรายงานเรื่องนี้ต่อฝ่าบาท!”

จากนั้นพวกเขาก็วิ่งไปยังห้องนอนของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ทันที

ในเวลานั้น จักรพรรดินีกำลังดื่มไวน์กับจักรพรรดิแห่งโลกใหม่อยู่ภายในห้องนอน

เจ้าศักดินาเคนนี่ไม่ได้เป็นเพียงสมาชิกของราชวงศ์เท่านั้น แต่เขายังจงรักภักดีต่อจักรพรรดิอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เขาได้กระทำความผิดฐานหลอกลวงจักรพรรดิและยังปกป้องแอมโบรสต่อหน้าทุกคน หากจักรพรรดิไม่ตัดสินประหารชีวิตเจ้าศักดินาเคนนี่ เขาก็จะต้องสูญเสียเกียรติในฐานะจักรพรรดิ

เมื่อเห็นว่าจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ไม่มีความสุข จักรพรรดินีก็พยายามปลอบใจเขา “เลิกดื่มได้แล้วฝ่าบาท นี่เป็นชะตากรรมของเจ้าศักดินาเคนนี่ ดังนั้น ท่านไม่ควรจะโทษตัวเอง”

“เจ้าพูดถูก” จักรพรรดิแห่งโลกใหม่พยักหน้าและ กำลังจะเข้านอน

“ฝ่าบาท!” ทันใดนั้น น้ำเสียงที่ฟังดูตื่นตระหนกก็ดังขึ้นจากที่ด้านนอกห้องนอนของพวกเขา

พวกเขาเป็นผู้คุมจากห้องขัง