บทที่ 1194

“อย่าเข้ามานะแดร์ริล!” ลิลี่รีบเดินถอยหลังไปหลายเก้า เธอพูดด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเธอเห็นว่าเขากำลังวิ่งเข้ามาหาเธอ

‘ฉันจะไม่ยอมให้สามีเห็นหน้าของฉันเด็ดขาด!’

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แดร์ริลก็รู้สึกกระวนกระวาย เขาไม่คิดเลยว่าเมื่อเขากลับมายังจักรวาลโลกแล้ว เขาจะได้พบลิลี่ที่นี่

“ทำไม่ล่ะลิลี่? ทำไมคุณถึงไม่อยากเจอผม?” แดร์ริลถาม

ลิลี่ตัวสั่น ใบหน้าของเธออัปลักษณ์เช่นนี้แล้วเธอจะกล้าสบตากับสามีของเธอได้อย่างไร? เธออยากจะรีบวิ่งหนีไปให้ไกลแต่เธอก็ทำไม่ได้

เธอคิดถึงแดร์ริลมากแล้วเธอจะเดินไปจากเขาไปแบบนั้นได้อย่างไร?

“อย่าเข้ามา ฉันขอร้อง”

ในขณะที่แดร์ริลกำลังจะวิ่งเข้าไปหาลิลี่ ร่างอันเพรียวบางก็ลอยลงมาราวกับนางฟ้าจากสรวงสวรรค์ เธอคือควินซี ลอง!

นักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ บนชายหาดต่างก็อ้าปากค้างเมื่อได้เห็นควินซี

'งดงามมาก!'

'เธอเป็นนางฟ้าหรือเปล่า?'

ในขณะที่แดร์ริลกลับมีสีหน้าที่เป็นกังวล!

'บ้าเอ๊ย! นี่เธอจะตามฉันไปถึงไหน?' ควินซีไล่ตามเขามาถึงจักรวาลโลกเพื่อต้องการแย่งชิงแก่นแท้ของมังกรกลับคืนไป แดร์ริลไม่คิดเลยว่าเธอจะไม่ปล่อยเขาไปจริง ๆ!

ควินซีเดินเข้ามาหาแดร์ริลและพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “แดร์ริล ส่งแก่นแท้ของมังกรมาให้ฉันและตามฉันกลับไปจะดีกว่า”

ควินซีพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยว

เธอเป็นถึงเจ้าหญิงแห่งโลกใต้เมฆีและยังเป็นถึงจักรพรรดิยุทธขั้นห้า แต่เธอกลับปล่อยให้แดร์ริลแอบย่องเข้าไปในห้องของเธอเพื่อแย่งชิงแก่นแท้ของมังกรมา แล้วเธอจะยอมได้อย่างไร?