บทที่ 1196

ลิลี่อ่อนแอจากการถูกควินซีโจมตี และในตอนนี้เธอก็รู้สึกเศร้าใจเป็นอย่างมากจนแทบจะยืนไม่ไหวเมื่อได้ยินเสียงของแดร์ริลร้องเรียกหาเธอ

แดร์ริลอยากสวมกอดลิลี่เหลือเกิน แต่เธอไม่ต้องการให้เขาเห็นหน้าของเธออีกเพราะเธอรู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรกับเขา!

“ลิลี่ มาให้ผมกอดคุณหน่อยได้ไหม?” แดร์ริล กล่าวอย่างขมขื่น

ลิลี่กัดริมฝีปากแน่น เธอรู้ดีว่าถ้าหากเธอยอมให้แดร์ริลกอดเธอจะต้องตกหลุมรักเขาอีกครั้ง เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะลืมเขา ดังนั้นเธอจะยอมให้ตัวเองตกหลุมรักเขาไม่ได้!

ลิลี่สายหน้าขณะที่เธออดทนต่อความเจ็บปวดและพูดขึ้นว่า “ฉันถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส และฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะมีชีวิตรอดหรือเปล่า แดร์ริล ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับอาถรรพ์เจ็ดปีแห่งการแต่งงาน ดังนั้นเรามาทำข้อตกลงกันเถอะ ในอีกเจ็ดปีข้างหน้า ถ้าหากว่าฉันยังไม่ตายและคุณยังรักฉันอยู่ เราจะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ตกลงไหม?”

ถ้าหากว่าในอีกเจ็ดปีข้างหน้าแดร์ริลยังคงไม่ลืมลิลี่ มันก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขารักเธออย่างสุดซึ้งโดยไม่สนใจรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของเธอจริง ๆ

"ไม่!" แดร์ริลตะโกนขึ้นด้วยเสียงที่แหบแห้งว่า “ผมไม่ต้องการข้อตกลงเจ็ดปีอะไรทั้งนั้น! ผมต้องการคุณเดี๋ยวนี้ ผมต้องการอยู่กับคุณเดี๋ยวนี้!”

ต่อให้แดร์ริลจะพูดอย่างไรลิลี่ก็ไม่ต้องการฟัง เธอกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า “สามี ในอีกเจ็ดปีข้างหน้าฉันจะมารอคุณอยู่ที่ชายหาดแห่งนี้”

จากนั้นลิลี่ก็ยกมือขึ้นปิดปากก่อนจะรีบวิ่งหนีไปด้วยความทุกข์ทน ในขณะที่ใบหน้าของเธอมีน้ำตาไหลลงมาราวกับสายฝน

“ลิลี่! ลิลี่!”

แดร์ริลสะอื่นให้ขณะตะโกนร้องเรียกเธอ!

“ลิลี่ ผมไม่ต้องการข้อตกลงเจ็ดปี ผมไม่ต้องการ…” แดร์ริลคร่ำครวญ

ในเวลานั้น ลิลี่ได้วิ่งหนีออกไปไกลแล้ว

แดร์ริลยืนตัวแข็งทื่อและรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกกรีดด้วยมีด ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลงก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ และยอมรับในการตัดสินใจของลิลี่

'ลิลี่ ความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ผมจะมาที่ชายหาดแห่งนี้และตามหาคุณในอีกเจ็ดปีข้างหน้า!'

แดร์ริลมองดูแผ่นหลังของลิลี่ที่ค่อย ๆ เลือนหายจากสายตาไปและเพิ่มพำเบา ๆ อยู่ภายในใจ จากนั้นเขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์คาร์เตอร์ทันที

เรื่องที่สำคัญที่สุดอีกอย่างหนึ่งสำหรับเขา คือการช่วยชีวิตของเทพธิดาตัวน้อยด้วยแก่นแท้ของมังกรในมือของเขา