บทที่ 1197

พวกเขาเหล่านั้นคือโซรัน ซูซานภรรยาของเขา เดบร้า จีเวล อีวอนน์ ซาร่าและคนอื่น ๆ ต่างก็อยู่ที่นั่นกับพวกเขา

เมื่อได้ยินว่าแดร์ริลกลับมา พวกเขาก็รีบเข้ามาที่นี่ทันที!

เมื่อได้เห็นเทพธิดาตัวน้อยในอ้อมแขนของแดร์ริล พวกเขาก็รู้ว่าในที่สุด แดร์ริลก็นำแก่นแท้ของมังกรมาจากทวีปมิสท์ลอเรนได้

ในเวลานั้นทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัดโดยไม่มีใครพูดอะไร สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่เทพธิดาตัวน้อยและรอให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น!

“อืม…” ทันใดนั้น เทพธิดาตัวน้อยก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ ขณะที่ร่างกายของเธอก็ค่อย ๆ อบอุ่นขึ้น

“ไอรีน!” แดร์ริลตะโกนขึ้นด้วยความดีอกดีใจและกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขนแน่น!

“แดร์ริล?” ในเวลานั้นเทพธิดาตัวน้อยยังคงอ่อนแอ เธอค่อย ๆ ฟื้นคืนสติเมื่อได้ยินเสียงของแดร์ริล

เมื่อเทพธิดาตัวน้อยสังเกตเห็นว่าคนที่อยู่ตรงหน้าของเธอคือแดร์ริลจริง ๆ เธอก็ทั้งรู้สึกประหลาดใจและดีใจในเวลาเดียวกัน เธอพูดขึ้นด้วยความงุนงงว่า “ฉันตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมฉันยังเห็นนายอยู่ล่ะ? อย่าบอกนะว่า…แดร์ริล นายก็ตายแล้วงั้นเหรอ? นี่พวกเราอยู่ในยมโลกกันเหรอ?”

“ฮ่าฮ่า…” ในตอนแรกแดร์ริลต้องการพูดบางอย่าง ที่ฟังดูซึ้งกินใจ แต่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเทพธิดาตัวน้อย เขาก็กลั้นขำเอาไว้ไม่ไหว “ภรรยาตัวน้อยของฉัน เราจะตายง่าย ๆ ได้ยังไง? ฉันได้ไปตามหาแก่นแท้ของมังกรเพื่อน้ำมาช่วยชีวิตของเธอเอาไว้!”

เทพธิดาตัวน้อยมีบุคลิกที่น่ารักน่าเอ็นดู จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทุกคนจะชื่นชอบเธอ

“ฮ่าฮ่า!” คนอื่น ๆ ที่ได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“เอ่อ…พวกคุณทุกคนก็อยู่ที่นี่ด้วย!” เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้น เทพธิดาตัวน้อยก็ตระหนักได้ว่าเธอไม่ได้อยู่กับแดร์ริลสองต่อสอง ทันใดนั้นใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เธอแทบจะอยากขุดหลุมฝังตัวเองเสียตอนนั้น

ช่างเป็นเรื่องที่น่าอายที่แดร์ริลเรียกเธอว่าภรรยาตัวน้อยต่อหน้าทุกคน เทพธิดาตัวน้อยรีบซุกหน้าของเธอลงในอ้อมแขนของแดร์ริลทันที