บทที่ 1219

เจ้าหน้าที่พลเรือนและทหารของโลกใหม่รู้สึกเสียใจและขุ่นเคือง!

แดร์ริลได้ล่วงล้ำเข้ามาในพระราชวังของโลกใหม่เพียงลำพัง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่มีใครในโลกใหม่ เป็นคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมของเขาเลย และที่สำคัญเจ้าหญิงอีเวตต์ต้องยอมแลกศักดิ์ศรีของเธอเพื่อคุกเข่าลงอ้อนวอนชายผู้นั้น!

น่าละอาย!

ช่างน่าละอายยิ่งนัก!

ความมุ่งมั่นของแดร์ริลดูแข็งแกร่งราวกับตะปูเหล็ก เขาชำเลืองมองอีเว็ตต์ด้วยความเฉยเมยและพูดขึ้นอีกครั้งว่า "ถอยไป! ถ้าไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันหยาบคาย!"

แม้ว่าแดร์ริลจะขับไล่อีเวตต์เวตต์ยังไง แต่มือของเธอก็ยังโอบรอบขาของเขาเอาไว้แน่น โดยไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ถ้าหากว่าวันนี้แดร์ริลจะต้องปล่อยจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ไป เขาจะต้องรู้สึกผิดต่ออาจารย์ของเขาไปตลอดชีวิต!

อีเวตต์ส่ายหน้าอย่างสิ้นหวังในขณะที่น้ำตาไหลอาบแก้ม "ฉันขอร้องนะ แดร์ริล! ช่วยไว้ชีวิตพ่อฉันได้ไหม? ฉันขอร้อง..."

แดร์ริลดิ้นรนเพื่อต้องการหลุดพ้นแต่อีเวตต์ก็ยังจับขาของเขาเอาไว้แน่น

“เธอจะไม่ปล่อยฉันใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นก็ได้!”

แดร์ริลหมดความอดทนกับอีเวตต์ เขาตะโกนขึ้นอย่างดุเดือด!

ในขณะที่แดร์ริลกำลังจะเหวี่ยงอีเวตต์ออกไป ชายร่างหนึ่งก็โผล่ออกมาและเหวี่ยงฝ่ามือลงบนหลังของแดร์ริลทันที!

เขาคือฟลอเรียน!

ฟลอเรียนเป็นตัวร้ายที่น่ากลัว เขาเป็นคนที่น่ารังเกียจแต่มีไหวพริบ เขาได้ซ่อนตัวอยู่ในมุม ๆ หนึ่งเพื่อมองดูสถานการณ์

หลังจากที่แดร์ริลสังหารซอว์เยอร์ เลขาธิการแคว้นโลกใหม่และยังสามารถเอาชนะกองทัพของราชวงศ์ได้ ความแข็งแกร่งของแดร์ริลจึงถูกเปิดเผยจนทำให้ทุกคนทั้งรู้สึกตกใจและหวาดกลัว!

ฟลอเรียนได้เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ในมุม ๆ หนึ่ง เขาเองก็รู้สึกตกใจ อิจฉาและเกลียดชังแดร์ริลมาก ฟลอเรียนรู้ดีว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะแดร์ริลได้ถ้าหากว่าก่อนหน้านี้เขาออกมาแสดงตัว

ถ้าเป็นเมื่อก่อนฟลอเรียนจะต้องแอบหลบหนีไปอย่างเงียบ ๆ แต่วันนี้เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น เขาซ่อนตัวและสังเกตการณ์เพื่อรอคอยเวลาที่เหมาะสม

เมื่อรู้ว่าแดร์ริลเริ่มหมดแรง ดังนั้นฟลอเรียนจึงใช้โอกาสนี้เข้าจู่โจมเขาทันที

และด้วยแผนการนี้ฟลอเรียนไม่เพียงแต่จะสามารถทำผลงานที่ยิ่งใหญ่ต่อหน้าจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถจัดการแดร์ริลซึ่งเป็นเหมือนกับหนามที่คอยทิ่มแทงเขาได้อีกด้วย