บทที่ 1220

นั่นเป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของแดร์ริล เขาอยากจะลืมมันไปและไม่ต้องการนึกถึงมันอีก

หลังจากเหตุการณ์นั้นเมื่อกองทัพโลกใหม่บุกเข้าโจมตีเมืองตงไห่ โลงศพของรีเบคก้าก็ปรากฏขึ้นหลังจากการต่อสู้ที่หอคอยดาวปรารถนา ดังนั้นความจริงจึงถูกเปิดเผย ผู้คนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกผิดที่พวกเขาเข้าใจแดร์ริลผิดไป

แดร์ริลสามารถลบล้างความเข้าใจผิดทั้งหมดได้หลังจากนั้น

อย่างไรก็ตาม ฟลอเรียนได้ฉวยโอกาสหลบหนีไปพร้อมกับกองทัพโลกใหม่

ไม่เพียงแต่เขาจะหลบหนีไปแต่เขายังจับตัวอีวอนน์และโมนิก้าไปอีกด้วย!

อีวอนน์ถูกส่งไปยังทวีปเวสท์ริงตันโดยจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ เขาได้มอบเธอให้กับโดน็อก ในขณะที่โมนิก้าต้องแยกทางกับแดร์ริลเป็นเวลาถึง 10 ปี เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคและความทุกข์ทนมากมายและในตอนนี้โมนิก้าก็ยังต้องแยกจากลูกชายของเธออีกด้วย

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฟลอเรียน!

แดร์ริลโกรธมากยิ่งขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้น!

แดร์ริลต้องการฆ่าฟลอเรียนเสียตอนนั้น!

อย่างไรก็ตาม แดร์ริลเจ็บหนักหลังจากการสู้รบกับ เลขาธิการแคว้นโลกใหม่ สโลน และทหารนับแสนจากกองทัพหลวง! เขาต้องสู้รบกับคนของโลกใหม่เพียงลำพัง และเขาก็ยังได้ใช้พลังภายในของเขา ในการเรียกเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินไปมากพอสมควร!

และในตอนนี้ อีเวตต์ก็ยังจับขาของแดร์ริลเอาไว้แน่น ดังนั้นการเคลื่อนไหวของเขาจึงถูกขัดขวางอย่างสมบูรณ์

“แดร์ริล!” ฟลอเรียนยิ้มเยาะ ใบหน้าของเขามิอาจปิดบังความตื่นเต้นและความเย่อหยิ่งเอาไว้ได้ จากนั้นเขาก็พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า "ถึงเวลาตายของนายแล้ว ไปลงนรกซะ!"

เสียงคำรามดังกึกก้อง!

หลังจากที่ฟลอเรียนพูดจบกิเลนตัวใหญ่ก็อ้าปากขึ้นและพุ่งเข้าหาแดร์ริลทันที

“ฟลอเรียน! คุณซุ่มโจมตีเขาเช่นนั้นได้ยังไง?” อีเวตต์ตกตะลึงขณะที่เธอตะโกนขึ้นด้วยความตื่นตระหนก

ตู้ม!

กิเลนพุ่งเข้าใส่ร่างของแดร์ริลอย่างรุนแรง! เสียงคำรามดังสนั่น วินาทีต่อมาแดร์ริลก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก แรงกระแทกทำให้ร่างของเขาหงายหลังลงไป

แม้ว่ากิเลนจะไม่ได้โดนตัวอีเวตต์ แต่แรงกระแทกก็ทำให้เธอลอยออกไปจนสุดห้องโถงพร้อมกับแดร์ริลทันที