บทที่ 1227

ดีไวน์ ฟาร์เมอร์เป็นเสมือนดั่งเทพเจ้าในอดีตของจักรวาลโลก! เขาเป็นหนึ่งในบุรุษกลุ่มแรก ๆ ที่มีชื่อเสียง! แดร์ริลคุ้นเคยกับประวัติและชื่อของดีไวน์ ฟาร์เมอร์เป็นอย่างดี!

'แต่ว่า มันไม่ถูกต้อง!'

ในหนังสือประวัติศาสตร์ได้บันทึกเอาไว้ว่า ดีไวน์ ฟาร์เมอร์มีสารพิษสะสมสารอยู่ในร่างกายมากเกินไป เนื่องจากเขาได้ลิ้มรสสมุนไพรทางวิญญาณหลายชนิด ดังนั้นเขาจึงเสียชีวิตลงจากการกินสมุนไพรที่เข้าไปทำลายลำไส้ของเขา

แล้วเขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?'

ชายชราผู้นี้คือดีไวน์ ฟาร์เมอร์ที่มีชื่อเสียงหรือเป็นที่รู้จักกันในนามจักรพรรดิหยาน

เป็นความจริงที่ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ได้ลิ้มรสสมุนไพรหลายชนิดตามที่ถูกกล่าวไว้ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ แต่มีข้อมูลบางอย่างผิดพลาด นั่นเป็นเพราะว่าสมุนไพรที่เขากินเข้าไปทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปเหมือนได้เกิดใหม่! เขาทนต่อโรคภัยไข้เจ็บได้ทุกชนิดจนมีอายุที่ยืนยาวขึ้นเป็นเวลานานนับพันปี

ในความเป็นจริง หากผู้บ่มเพาะสามารถทะลวงผ่านระดับจักรพรรดิยุทธไปได้ พวกเขาก็จะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคภัยต่าง ๆ และมีอายุขัยที่ยืนยาวขึ้น

สาเหตุที่ทำให้ดีไวน์ ฟาร์เมอร์มีชีวิตที่ยืนยาวขึ้นนั้นไม่ใช่เพราะการบ่มเพาะระดับสูง แต่เป็นเพราะว่าเขาได้ลิ้มรสสมุนไพรพลังวิญญาณทุกชนิดจนทำให้ร่างกายของเขามีความพิเศษมากที่สุด

ริมฝีปากสีแดงของอีเวตต์แยกออกเล็กน้อยด้วยความตกใจ

'ชายชราผู้นี้คือจักรพรรดิหยาน ดีไวน์ ฟาร์เมอร์'

"ท่านผู้อาวุโส!"

เมื่ออีเว็ตต์กลับมามีสติเธอก็รีบเดินไปยังกระท่อมของดีไวน์และกล่าวอ้อนวอนเขาอย่างจริงใจว่า "นี่คือเพื่อนของฉัน เขามีนามว่าแดร์ริล และเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ฉันหวังว่าคุณจะเมตตาและช่วยชีวิตของเขาด้วย เพราถ้าหากว่าบาดแผลของเขาถูกปล่อยทิ้งไว้นานเกินไป เขาอาจจะตายได้..."

อีเวตต์พูดถูก หากปล่อยบาดแผลเอาไว้นานเกินไปแดร์ริลอาจจะตายได้

สิ่งที่อีเวตต์ทำได้คือการร้องขอความเมตตาจากดีไวน์ ฟาร์เมอร์เท่านั้น

ในดวงตาของแดร์ริลก็เต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้นด้วยเช่นกัน

'ฉันคิดว่าฉันคงจะไม่รอดแล้ว'

'แต่ไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะได้มาพบกับ ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ที่นี่! ฉันรอดแล้ว’

อย่างไรก็ตาม...

หลังจากที่เธอพูดเช่นนั้น น้ำเสียงที่ไม่แยแสของดีไวน์ ฟาร์เมอร์ก็ดังขึ้นจากภายในกระท่อมมุงจาก “พวกเจ้าโชคดีที่ข้าไม่รังเกียจที่พวกเจ้าบุกเข้ามาที่นี่ แต่กรุณาออกไปจากที่นี่และอย่ากลับมารบกวนข้าอีก...”