บทที่ 123

แดร์ริลส่ายหัวไปมา 'นรกเถอะ นี่ฉันแต่งตัวไม่ดีตรงไหน? ฉันเพิ่งซื้อมันมาเองนะ! ทำไมคนถึงได้ชอบดูถูกฉันนัก?'

ถึงเขาจะซื้อพวกมันมาจากร้านข้างทาง แต่มันก็ถูกและใส่สบาย!

"ก็ได้ ผมจะไม่เข้าไป" แดร์ริลกล่าว เขายอมแพ้ เขาไม่อยากเสียเวลาทะเลาะกับเธอ

เขากำลังจะโทรหาเมแกนเพื่อบอกเธอว่าเขาจะรอยู่ที่ทางเข้า ในตอนนั้นชารอนก็เดินตึงตังเข้ามาหาเขาด้วยส้นสู.ของเธอ

"หากคุณต้องการโทรศัพท์ กรุณาทำมันข้างนอก! อย่ารบกวนแขกวีไอพีของเรา" เธอสั่ง

"นี่ฉันโทรก็ไม่ได้?" แดร์ริลงุนงง

"ไม่ได้!" เธอเอ็ด พร้อมชี้ไปที่ทางเข้าหลัก "ทางเข้าวีไอพีของเราไม่ใช่ที่ที่คุณจะเดินไปมาได้ โปรดโทรข้างนอก"

พนักงานรักษาความปลอดภัยเข้ามา "คุณผู้ชาย นี่เป็นพื้นที่วีไอพี" เขาขมวดคิ้ว "โปรดอย่าเข้ามาบริเวณนี้ คุณจะรบกวนแขกได้"

ลูกค้าคนอื่นเริ่มสังเกตเหตุการณ์

"ไอ้ยาจกนั่นอะไรน่ะ คนจนแต่พยายามเข้ามาพื้นที่วีไอพีเหรอ?"

"เขาต้องพยายามแซงคิวแน่!"

"ดูสิ นั่นไม่ใช่ลูกเขยของตระกูลลินดันเหรอ?" ใครบางคนโพล่งขึ้นมากะทันหัน

"ฮ่าฮ่า! จริงด้วย!"

ชารอนเริ่มวางท่าใหญ่โตกว่าเดิมต่อหน้าแดร์ริลเมื่อได้ยินพวกเขาพูดกัน

'งั้น หมอนี่ก็แค่ของเล่นผู้หญิงไร้ค่า ลูกเขยบ้านอื่นสินะ แม้แต่พนักงานบริษัทก็ไม่คู่ควรกับเขาด้วยซ้ำ' เธอคิด

"ยาม เอาชายคนนี้ออกไป" เธอสั่งยามแล้วชี้ไปที่แดร์ริล

"ฉันแค่อยากจะถอนเงินที่ส่วนวีไอพี" เขาถอนหายใจ

'หมอนี่บ้ารึเปล่า?'

"คุณอยากจะถอนเท่าไหร่?" เธอแค่นเสียงเย้ยหยัน "หนึ่งหมื่น? หรือสอง? ไปที่ล็อบบี้หลักเลย คุณถอนได้ห้าหมื่นเหรียญต่อวัน ฉันมั่นใจว่านั่นยิ่งกว่าเกินพอสำหรับคุณ ในส่วนวีไอพี เราอนุญาตให้ทำธุรกรรมที่มากกว่าล้านเหรียญขึ้นไปเท่านั้น"

"ดี งั้นผมถอนห้าล้านเหรียญ เงินสด" แดร์ริลสั่ง เขาหยิบบัตรออกมา ผลักมันใส่มือของชารอน