บทที่ 1230

“แดร์ริล?”

อีเวตต์สังเกตเห็นว่าแดร์ริลไม่ตอบสนองเขาเพียงแค่จ้องมองมาที่เธอด้วยความงุนงง ดังนั้นเธอจึงนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นใบหน้าที่งดงามของเธอก็กลายเป็นแดงระเรื่อในทันที “นาย…นายมองเห็นฉันเหรอ?”

อีเวตต์รีบกลับเข้าไปในอ่างน้ำทันที จากนั้นเธอก็โผล่หน้าขึ้นมาเหนือน้ำเล็กน้อย ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวเพราะความรู้สึกอับอาย

"ฉันไม่เห็นอะไรเลย ฉันไม่เห็นจริง ๆ!" แดร์ริลกลับมามีสติสัมปชัญญะและตอบกลับเธออย่างเคอะเขิน

เขากำลังโกหกอย่างโจ่งแจ้ง

"นาย…"

อีเวตต์รู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนมาก เธอกระทืบเท้าอย่างกระวนกระวาย “หลับตาแล้วหันกลับไปเดี๋ยวนี้!”

อีเวตต์แทบจะร้องไห้ออกมา

‘เป็นไปได้ยังไง? เขาควรจะมองไม่เห็นเป็นเวลาสองถึงสามวันไม่ใช่เหรอ? แต่เขากลับมองเห็นอีกครั้งในเวลาเพียงแค่สองถึงสามชั่วโมงเช่นนี้ได้ยังไง?’

อีเวตต์รู้สึกหงุดหงิดและอับอาย เธอเป็นถึงเจ้าหญิงที่สง่างามแต่แดร์ริลกลับเห็นเธอในสภาพที่เปลือยเปล่าเช่นนี้!

"ก็ได้ ก็ได้!"

แดร์ริลยิ้มพร้อมพยักหน้า เขาสัมผัสได้ถึงความอับอายและความโกรธของอีเวตต์ ดังนั้นเขาจึงรีบหลับตาลงอย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปยังทิศทางอื่น “ฉันไม่มองเธอแล้ว”

ใครจะอยากพลาดชมฉากเด็ด ๆ เช่นนี้โดยเฉพาะแดร์ริล!

แต่เขาไม่ต้องการทำให้เธอโกรธดังนั้นเขาจึงรีบหันหลังไป

บรรยากาศภายในกระท่อมมุงจากค่อนข้างน่าอึดอัด

แดร์ริลรักษาสัญญา เขาไม่ได้หันกลับไปมองเมื่อเขาได้ยินเสียงอีเวตต์กำลังสวมใส่เสื้อผ้า

หลังจากนั้นไม่นาน อีเว็ตต์ก็แต่งตัวเสร็จและจ้องมองเขาอย่างดุร้าย

“ในเมื่อตอนนี้นายมองเห็นแล้ว นายก็ควรจะต้มยากินเอง ฉันจะไม่ช่วยเหลือนายอีกต่อไป!”

จากนั้นอีเวตต์ก็เดินออกจากกระท่อมไปด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง

แดร์ริลมองตามหลังอีเวตต์ที่กำลังเดินออกจากกระท่อมไปโดยไม่รู้ว่าเขาจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

…

ณ ทะเลสาบแสงจันทร์ ในทวีปโลกใหม่

ทะเลสาบแสงจันทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปโลกใหม่ ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนของจักรวาลโลกราว ๆ 100 กิโลเมตร ทะเลสาบแสงจันทร์มีทิวทัศน์ที่สวยงามและมีบรรยากาศที่ดี

ที่ริมชายฝั่งของทะเลสาบแสงจันทร์ มีการก่อสร้างคฤหาสน์ขึ้นมาใหม่

คฤหาสน์แห่งนี้มีชื่อว่าคฤหาสน์แสงจันทร์ ซึ่งคฤหาสน์แห่งนี้ เป็นสาขาย่อยของสำนักประตูสุราลัย

สำนักประตูสุราลัยเติบโตขึ้นมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลังจากที่สำนักประตูสุราลัยกลายเป็นสำนักอันดับต้น ๆ ของจักรวาลโลก อำนาจของสำนักประตูสุราลัยจึงได้ขยับขยายไปยังทวีปอื่น ๆ โดยมีสาขามากมายในเก้าทวีป

เป็นเวลาดึกแล้ว สาวกของสำนักประตูสุราลัย จำนวนมากกำลังเดินตรวจตราอยู่รอบ ๆ คฤหาสน์ ในฐานะที่เป็นสาขาแรกจากทวีปจักรวาลโลก คฤหาสน์แสงจันทร์จึงได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา