บทที่ 1234

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้น แดร์ริลก็รีบลุกขึ้นทันที จากนั้นเขาก็เห็นซู่หรง เทพอัคคีก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าที่ดูตื่นเต้น ในขณะที่ในมือของเขามีไก่ย่างและสุรา

นอกจากนี้ยังมีคราบเลือดติดอยู่บนเสื้อผ้าของเขาอีกด้วย!

เห็นได้ชัดว่าซู่หรงได้ไปต่อสู้กับหมีหิมะพันปีและดูเหมือนว่าเขาจะได้รับชัยชนะกลับมา

หยวนลี่เองก็เดินตามซู่หรงมาด้วยเช่นกัน

ซู่หรงมองแดร์ริลด้วยรอยยิ้ม เขาดูตื่นเต้นมาก "วิธีการของเจ้านั้นยอดเยี่ยมมาก! ทันทีที่ข้าล่อหมีหิมะตัวนั้นออกมาจากป่าหิมะ พลังของมันก็อ่อนลงเป็นอย่างมาก ข้าแทบจะไม่ต้องใช้ความพยายามเลย ข้าสามารถกำจัดมันได้อย่างง่ายดาย ยอดเยี่ยมจริง ๆ!" ซู่หรงหัวเราะ

ซู่หรงจ้องมองแดร์ริลอย่างชื่นชม

หยวนลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มีใบหน้าที่ซับซ้อน เธอไม่คาดคิดว่าเด็กหนุ่มจะสามารถหาจุดอ่อนของหมีหิมะพันปีได้เพียงเพราะได้ยินเรื่องเล่าจากสามีของเธอเท่านั้น

มันน่าทึ่งมาก!

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยดังขึ้นที่ด้านนอก ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ก็ออกมาจากกระท่อมมุงจากของเขาทันที

"ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ เจ้าหนุ่มผู้นี้น่าทึ่งมาก" ซู่หรงหันมาและพูดกับดีไวน์ ฟาร์เมอร์อย่างตื่นเต้น "ข้าได้ลองใช้วิธีที่เขาแนะนำและข้าก็สามารถกำจัดหมีหิมะได้อย่างง่ายดาย!"

อะไรนะ?

'สิ่งที่แดร์ริลพูดเป็นความจริงงั้นเหรอ?'

ดีไวน์ ฟาร์เมอร์มองดูแดร์ริลด้วยความประหลาดใจ เขาพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะ

แดร์ริลใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนในการพักฟื้น ดังนั้นดีไวน์ ฟาร์เมอร์จึงเห็นเขาเป็นเพียงคนไข้ธรรมดา เท่านั้น ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ไม่เห็นอะไรที่พิเศษในตัวชายหนุ่มผู้นี้เลย

ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ รู้สึกประหลาดใจที่แดร์ริลมีความสามารถพิเศษเช่นนี้!

อีเวตต์เองก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นกัน เธอมองแดร์ริลอย่างชื่นชม