บทที่ 1269

แอมโบรสชำเลืองมองจี้หยกในมือของเขาก่อนจะหันไปถามโอฟีเลียว่า "คุณมีความเกี่ยวข้องอะไรกับราชวงศ์ของโลกใหม่?"

“ราชวงศ์ของโลกใหม่เหรอ?” โอฟีเลียขมวดคิ้วและพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่สับสน "นายหมายความว่ายังไง?"

โอฟีเลียไม่เคยไปยังทวีปโลกใหม่แล้วเธอจะมีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ของโลกใหม่ได้ยังไง?

โอฟีเลียกระทืบเท้าด้วยความกระวนกระวายพร้อมพูดขึ้นว่า “ส่งจี้หยกคืนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

“คุณรู้จักอีเวตต์หรือเปล่า?” แอมโบรสถามต่อ

ราวกับว่าโอฟีเลียไม่ได้ยินเสียงของแอมโบรส เธอไม่รู้จักอีเวตต์ด้วยซ้ำ ดังนั้นเธอจึงตะโกนขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำว่า “ฉันบอกว่าส่งจี้หยกคืนมาให้ฉันและปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้!”

เมื่อไม่ได้คำตอบจากโอฟีเลีย แอมโบรสจึงไม่สนใจเกี่ยวกับจี้หยกของเธออีก จากนั้นเขาก็เอื้อมมือออกไปและตรวจค้นร่างกายของเธอต่อไป

ในที่สุดแอมโบรสก็พบโอสถเจ็ดวิจิตรบรรจง!

“ฉันจะฆ่านาย!” ร่างของโอฟีเลียสั่นสะท้านเธอแทบจะร้องไห้ออกมา เด็กป่าเถื่อนผู้นั้นตรวจค้นร่างกายของเธอจนเสื้อผ้าของเธออยู่ในสภาพที่ยับยู่ยี่!

"เอาล่ะ! ผมจะคืนจี้หยกให้คุณ!" ในขณะที่พูดเช่นนั้นแอมโบรสก็นำจี้หยกใส่คืนให้กับเธอ

จากนั้นแอมโบรสก็ตรวจสอบโอสถหลายชิ้นที่อยู่ภายในกล่องและได้เห็นว่า โอสถเจ็ดวิจิตรบรรจงก็อยู่ภายในนั้น!

เขาหัวเราะเบา ๆ 'ในที่สุดฉันก็หาเจอ!'

แอมโบรสจ้องหน้าโอฟีเลียอย่างอารมณ์ดีและพูดขึ้นว่า "คนสวย อย่าจ้องหน้าผมแบบนั้นสิ ผมแค่เอาโอสถของคุณไปนิดหน่อยก็เท่านั้นเอง"

'เด็กป่าเถื่อนผู้นี้มาจากไหน?'

ทันใดนั้น เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านนอกของประตู เมื่อแอมโบรสหันไป ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น เธออยู่ในชุดกระโปรงสั้นและมีใบหน้าที่งดงาม เธอคือราเชล คาร์เตอร์!

เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว ราเชลได้นำลูกปัดหินประจำราชวงศ์ของโลกใหม่ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ในตอนนั้น จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ได้ส่งกองทัพทหารบุกไปยังตระกูลคาร์เตอร์เพื่อแย่งชิงลูกปัดหินประจำราชวงศ์คืนมา เหตุการณ์ครั้งนั้นได้ทำให้สาวกของตระกูลคาร์เตอร์แทบทั้งหมดเสียชีวิตลง และหลังจากเหตุการณ์นั้น ราเชลก็ได้หนีออกจากตระกูลคาร์เตอร์ไป เธอได้ติดตามอีวาน ไวท์ไปยังสมาคมเจียงหนานโอสถและได้พบกับโอฟีเลีย ซึ่งเป็นอาจารย์ของเธอในปัจจุบัน!