บทที่ 1271

'อะไรนะ?'

สีหน้าของอีเวตต์เปลี่ยนไป เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นกระวนกระวายว่า “ท่านพ่อฉันไม่ต้องการการประลองเพื่อคัดเลือกสามีอะไรนั่น!”

“เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนั้น!” จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ทุบมือลงบนบัลลังก์มังกรอย่างโกรธเกรี้ยว จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นเพื่อไล่เธอ “ออกไปได้แล้ว!"

"ไม่! ฉันไม่ต้องการการประลองเพื่อคัดเลือกสามี! ฉันไม่ต้องการ…” อีเวตต์ร่ำไห้ “ท่านพ่อ ถ้าหากท่านทำเช่นนั้น ฉันจะไม่แต่งงานไปตลอดชีวิต!”

น้ำตาไหลลงอาบแก้มของอีเวตต์ เธอยกมือขึ้นมาเพื่อปาดน้ำตาก่อนจะหันหลังและวิ่งหนีไป!

อีเวตต์รู้ว่าหัวใจของเธอเป็นของแดร์ริลไปแล้วและเธอก็ไม่สามารถเปิดรับชายอื่นเข้ามาได้อีก

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่รู้สึกหน้ามืดจนแทบจะเป็นลมเมื่อได้เห็นลูกสาวของเขาวิ่งหนีออกไป ดวงตาของเขาฉายแววความโกรธ เขาหันไปหาขันทีและพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “สั่งให้ทหารองครักษ์คุ้มกันเจ้าหญิงเอาไว้และอย่าให้เธอก้าวออกจากพระราชวังเป็นอันขาด!”

“ครับ ฝ่าบาท!” ขันทีตอบขึ้นด้วยความเคารพก่อนจะรีบออกจากห้องไปเพื่อทำตามคำสั่งของจักรพรรดิ

ในขณะเดียวกัน ที่ภูเขากาลี ทวีปโมอาน่าเหนือ

เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว แดร์ริลได้พักฟื้นอยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดีไวน์ ฟาร์เมอร์ เป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือน!

ในเวลานี้ ร่างกายของแดร์ริลได้รับการเยียวยาอย่างสมบูรณ์ภายใต้การดูแลของดีไวน์ ฟาร์เมอร์

ซู่หรงและแดร์ริลนั่งดื่มสุราอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนข้าง ๆ กระท่อมมุงจากภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดีไวน์ ฟาร์เมอร์

“พี่ซู่หรง!” แดร์ริลยกสุราถ้วยสุดท้ายขึ้นมา จากนั้นเขาก็มองไปที่ซู่หรงด้วยแววตาที่รู้สึกเศร้าหมองเล็กน้อย “เมื่อผมดื่มสุราถ้วยนี้หมดแล้ว ผมคงต้องลา!”

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดีไวน์ ฟาร์เมอร์เป็นเหมือนดั่งสรวงสวรรค์ แดร์ริลอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่โดยไม่ต้องรู้สึกกังวลไปตลอดชีวิต แต่ว่าเขายังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้