บทที่ 1272

'นั่นอะไร?'

เมื่อเดินออกไปได้ไม่ไกลแดร์ริลก็ขมวดคิ้ว

แดร์ริลสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งการฆาตกรรมจากที่ไหนสักแห่งในบริเวณใกล้เคียง เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ จากนั้นเขาก็ได้เห็นร่างที่สง่างามลอยอยู่กลางอากาศราวกับนางฟ้าลงมาจากสรวงสวรรค์!

เธอคือกงกง!

กงกงอยู่ในชุดยาวสีน้ำเงินอมเขียวซึ่งเผยให้เห็นรูปร่างที่เย้ายวนใจ

ทว่าใบหน้าที่งดงามของเธอกับดูเย็นชาราวกับน้ำแข็ง ขณะที่ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและดูถูกเหยียดหยาม!

“แดร์ริล ดาร์บี้!”

กงกงลอยลงมาจากท้องฟ้าอย่างสง่างาม เธอจ้องหน้าชายคนนั้นก่อนจะพูดขึ้นว่า “ข้าแน่ใจว่าเจ้าไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันเร็วเช่นนี้!”

ในขณะที่พูดเช่นนั้น เธอก็ไม่สามารถเก็บซ่อนความเดือดดาลภายในใจของเธอเอาไว้ได้

เมื่อหลายวันก่อน แดร์ริลได้ใช้กับดักค่ายกลทำให้กงกงไขว้เขวจนเธอพ่ายแพ้และต้องเรียกเขาว่าลุง ดังนั้นเธอจึงรู้สึกอัปยศอดสูเป็นอย่างยิ่ง!

เมื่อกงกงได้ยินว่าแดร์ริลเดินทางออกมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดีไวน์ ฟาร์เมอร์และลงจากภูเขากาลีมาแล้ว เธอจึงมาดักรอที่เส้นทางลงจากภูเขาทันที

กงกงต้องการสอนบทเรียนและคลายความเกลียดชังภายในใจของเธอที่มีต่อแดร์ริล!

'เ-ี่ย! เธอต้องมาดักรอฉันเพื่อแก้แค้นฉันแน่ ๆ!'

แต่ถึงอย่างนั้น แดร์ริลก็ยังแสร้งยิ้มและพูดหยอกล้อเธอว่า “นั่นหลานสาวสุดสวยของผมไม่ใช่เหรอ? ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้? หรือที่คุณมาที่นี่เป็นเพราะว่าคุณต้องการมาส่งผมล่ะ?”

กงกงหน้าแดงก่ำ เธอทั้งโกรธและอับอาย “แดร์ริล! เจ้ากล้าดียังไงเรียกข้าเช่นนั้น! ใช่! ข้ามาส่งเจ้าไปสู่สรวงสวรรค์!”

ขณะที่พูดเช่นนั้น ดวงตาของกงกงก็เต็มไปด้วยความโกรธและอับอาย!

พรึบ!