บทที่ 1273

เมื่อแดร์ริลถูกกงกงจับใส่กระเป๋าเทวโลกหยินหยาง เขาก็ดิ้นรนและสบถออกมาอย่างเกรี้ยวโกรธ อย่างไรก็ตาม เขาตระหนักได้ว่ากระเป๋าใบนี้มีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งซึ่งยับยั้งไม่ให้เขาใช้พลังภายในของเขาได้!

"กงกง ปล่อย!" แดร์ริลตะโกนขึ้นในขณะที่เขาพยายามทำลายกระเป๋าเทวโลกหยินหยางและฉีกมันให้ขาดแต่ก็ไร้ผล

'บ้าเอ๊ย!’ เมื่อแดร์ริลรู้ว่าเขาไม่สามารถหนีออกจากกระเป๋าใบนี้ได้เขาก็แทบจะร้องไห้ออกมา

“อยู่ในนั้นเงียบ ๆ ไปซะ!” กงกงกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มก่อนจะคว้ากระเป๋าขึ้นมาและลอยออกไปไกลจนสุดขอบฟ้า!

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะมองไม่เห็นสถานการณ์ภายนอก แต่เขาก็รับรู้ได้ว่าเธอกำลังพาเขาลอยอยู่เหนือท้องฟ้า

'เธอกำลังจะพาฉันไปไหน? ทำไมเธอไม่ฆ่าฉัน? หรือว่าเธอต้องการทรมานฉัน?!' แดร์ริล รู้สึกตื่นตระหนกเมื่อคิดเช่นนั้น

แดร์ริลรับรู้ได้ถึงความสั่นสะเทือนอันรุนแรงจนทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้และแทบจะอาเจียนออกมา

วินาทีต่อมา แดร์ริลก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเบาลง ความมืดที่อยู่ตรงหน้าพลันสว่างขึ้นมาทันที

ตุบ!

เมื่อแดร์ริลลืมตาขึ้นมาเขาก็ได้เห็นการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของกงกงที่พุ่งเข้ามาหาเขาและสกัดจุดเขาเอาไว้จนเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

“คุณ…” เมื่อแดร์ริลกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ในเวลานั้น เขาก็ต้องรู้สึกประหลาดใจกับฉากที่อยู่ตรงหน้า

'ที่นี่ที่ไหน?' แดร์ริลอยู่ในพระราชวังอันใหญ่โต! มันดูงดงามและมีความใหญ่โตมากกว่าห้องโถงเปี่ยมพลังของทวีปโลกใหม่หลายเท่า!

ทั้งสองฝั่งของทางเดินด้านนอกห้องโถง มีองครักษ์ถือหอกยาวอยู่ในมือมันเป็นภาพที่ดูมีพลังและน่าเกรงขาม!

'ที่นี่คือพระราชวังของทวีปโมอาน่าเหนือ!'

แดร์ริลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างถี่ถ้วน นอกจากกงกงที่อยู่ตรงหน้าแล้วเขายังได้เห็นผู้คนหลายร้อยคนที่ยืนอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ของพระราชวัง!