บทที่ 1279

ชายในชุดขาวดูหล่อเหลามาก! เขามีรูปร่างที่สง่างามและมีเสน่ห์ เขาเป็นชายที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ!

แดร์ริลจ้องมองไปที่ชายผู้นั้นด้วยความสงสัย

ที่นี่คือพื้นที่ต้องห้ามของทวีปโมอาน่าเหนือ แต่ทำไมชายรูปงามผู้นั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

แดร์ริลเดินเข้าไปหาชายในชุดขาวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อเดินเข้ามาใกล้ แดร์ริลไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาได้เห็นชายผู้นั้นกำลังเล่นหมากล้อมอยู่ ชายผู้นั้นกำลังเล่นหมากล้อมอยู่คนเดียว!

ถึงแม้ว่าชายผู้นั้นจะเล่นหมากล้อมอยู่คนเดียวแต่ใบหน้าของเขาก็ดูมีความสุขมาก

ในเวลานั้น ชายหนุ่มในชุดขาววางหินสีขาวลงบนกระดานด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มและพึมพำกับตัวเองว่า “ดูเหมือนว่ารอบนี้เจ้าจะต้องเป็นฝ่ายแพ้!”

ไม่มีใครนั่งอยู่ตรงข้ามชายผู้นั้น

จากนั้นชายหนุ่มในชุดขาวก็ลุกขึ้นและเดินไปยังอีกฟากของกระดาน เขาหยิบหินสีดำขึ้นมาและแสร้งทำเป็นพูดอย่างสุภาพว่า “มาดูกันว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้อย่างไร!”

“เจ้าจะต้องแพ้แน่ ๆ!”

“อย่ามั่นใจเกินไป เรายังไม่รู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ”

ชายในชุดขาวเดินกลับไปกลับมาระหว่างสองฟากของกระดานขณะที่เขาเล่นหมากล้อมอย่างมีสมาธิ

'อะไร! เขาเบื่อมากถึงขนาดนั่งเล่นหมากล้อมคนเดียวงั้นเหรอ? ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่กลับเป็นบ้างั้นเหรอ?’