บทที่ 1291

สโลนเองก็รู้ดีว่า ถ้าหากเธอว่าต้องต่อสู้กับแดร์ริลเพียงลำพังเธอจะไม่สามารถเอาชนะเขาได้ แต่ถ้าหากเธอร่วมมือกับลอร่า พวกเธอก็จะมีโอกาสเอาชนะเขาได้!

'บ้าเอ๊ย!' แดร์ริลจ้องมองสโลนก่อนจะกวาดสายตามองไปที่ลอร่า จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดขึ้นว่า "ต่อให้เธอทั้งสองคนร่วมมือกันจัดการฉัน พวกเธอก็ไม่สามารถเอาชนะฉันได้อยู่ดี ดูเหมือนว่าพวกเธอจะมาที่นี่เพื่อค้นหาสมบัติอันล้ำค่า และถ้าหากว่าเป็นเช่นนั้นก็อย่ามัวเสียเวลามาทะเลาะกับฉันดีกว่า"

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะไม่กลัวลอร่าและสโลน แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับพวกเธอถ้าหากว่าพวกเธอร่วมมือกันจู่โจมเขาจริง ๆ

สโลนไม่ต้องการพูดอะไรอีก จากนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อต้องการจู่โจมแดร์ริล!

ในเวลาเดียวกัน ลอร่าก็ยกมือขึ้นมาและจุดเปลวเพลิงโลกันตร์ในมือของเธอทันที "แดร์ริล วันนี้ฉันจะแก้แค้นให้กับสำนักประกายแสงเอง!"

“ก็ได้ ในเมื่อพวกเธอทั้งสองคนต้องการเช่นนั้น ฉันก็จะไม่ขัด!” เนื่องจากว่าพวกเธอทั้งสองคนไม่ยอมจำนน แดร์ริลจึงส่ายหน้าอย่างไม่มีทางเลือกก่อนจะกระตุ้นพลังภายในและเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับศัตรู!

ฟึบ!

ทันใดนั้น รังสีอันทรงพลังก็ปะทุขึ้นจากบริเวณใกล้เคียงทันที!

จากนั้นเสียงของจูปาเจี๋ยก็ดังขึ้น “เกิดอะไรขึ้นแดร์ริล? คนพวกนี้กำลังสร้างปัญหาให้เจ้าอยู่เหรอ?”

วินาทีต่อมา ร่างของจูปาเจี๋ยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขา

“ว้าว! พวกเธอช่างงดงาม!” ร่างของจูปาเจี๋ยสั่นสะท้านขณะที่เขาจ้องมองสโลนและลอร่าจนลูกตาของเขาแทบจะถลนออกมา

“ผู้หญิงสวยคนหนึ่งดูกล้าหาญชาญชัยราวกับแม่ทัพใหญ่ ในขณะที่ผู้หญิงอีกคนหนึ่งมีเสน่ห์จนน่าหลงใหล! พวกเจ้าช่างงดงามอะไรเช่นนี้!" ในขณะที่จูปาเจี๋ยอุทานออกมา สายตาของเขาก็เหลือบไปมาระหว่างสโลนและลอร่า

เมื่อได้ยินเสียงพูดพล่ามของจูปาเจี๋ย ใบหน้าของสโลนและลอร่าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที พวกเธอทั้งรู้สึกโกรธและอับอายในเวลาเดียวกัน