บทที่ 1293

ลอร่าสูดหายใจเข้าด้วยใบหน้าที่แดงก่ำจากนั้นเธอก็พูดเบา ๆ ว่า "สามี" น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน

เหตุผลที่ลอร่าต้องยอมทำตามเป็นเพราะชายผู้ทรงพลังที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แดร์ริล ในเมื่อสโลนเองก็เรียกเขาเช่นนั้น ดังนั้นลอร่าจึงทำเช่นเดียวกันถึงแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม

เมื่อได้ยินเสียงที่แผ่วเบาของลอร่า แดร์ริลก็ยกมือขึ้นจับที่ใบหูและพูดขึ้นว่า “ที่รัก เธอพูดเบาเกินไป ฉันไม่ได้ยิน”

แดร์ริลแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่ไหวขณะที่เขากล่าวเช่นนั้น

"นาย…"

ลอร่าโกรธจนน้ำตาแทบไหล แดร์ริลเป็นคนที่เธอเกลียดที่สุดในชีวิต แต่เธอกลับต้องเรียกเขาว่าสามี มันเป็นความอัปยศอดสูยิ่งนัก!

ลอร่ากัดริมฝีปากแน่นจนเลือดแทบจะไหลออกมา จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลงและตะโกนขึ้นว่า “สามี!”

ในขณะที่ตะโกนเช่นนั้น ลอร่าก็รู้สึกเดือดดาลอยู่ภายในใจ!

'คอยดูนะแดร์ริล นายทำให้ฉันต้องอับอายฉันจะเอาคืนเป็นสิบเท่า!'

“เยี่ยมมาก ช่างเป็นภรรยาที่ดีจริง ๆ!” ในขณะที่กล่าวเช่นนั้น แดร์ริลก็เดินเข้าไปหาพวกเธอและจูบพวกเธอทั้งสองคนทันที

ดวงตาของพวกเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง!

เสียงจูบทำให้ร่างของพวกเธอสั่นสะท้าน ขณะที่ความเดือดดาลภายในใจของพวกเธอทวีคูณมากยิ่งขึ้น!

ครืน!

ทันใดนั้น พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว จากนั้นพวกเขาก็หันมองไปยังที่มาของเสียงที่ดังกระหึ่มและได้พบว่า แรงสั่นสะเทือนมีต้นกำเนิดมาจากภูเขาฮัว

'สุสานโบราณปรากฏขึ้นแล้วเหรอ?’

แดร์ริลต้องการกลั่นแกล้งพวกเธอต่อ แต่เมื่อเขารับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือน เขาก็รีบหันไปหาจูปาเจี๋ยและตะโกนขึ้นว่า “ไปกันเถอะพี่จู สุสานโบราณกำลังจะปรากฏขึ้นแล้ว!”