บทที่ 1296

'ผู้ชายคนนี้ดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่เขากลับจ้องมองฉันอย่างไม่สุภาพเช่นนั้นได้ยังไง?’

เดบร้าหันไปหาแดร์ริลและถามเขาว่า “แดร์ริล เขาคือ?”

"อ้อ!" แดร์ริลหัวเราะและแนะนำให้เธอได้รู้จักจูปาเจี๋ย “นี่คือพี่จู เขาเป็นพี่ชายที่ฉันรู้จักจากทวีปโมอาน่าเหนือ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เดบร้าก็หันไปยิ้มให้จูปาเจี๋ยเป็นการทักทาย

จูปาเจี๋ยพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “แดร์ริล ภรรยาของเจ้าช่างงดงาม!”

“แดร์ริล!”

ในเวลานั้น แด๊กซ์และเชสเตอร์ก็เดินเข้ามาหาเขาและกอดเขาเอาไว้แน่น

จากนั้นแด๊กซ์และเชสเตอร์ก็เหลือบมองชายที่อยู่ด้านข้าง วินาทีต่อมาพวกเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังที่มิอาจหยั่งรู้ของชายผู้นั้น!

แดร์ริลรู้จักชายทรงพลังผู้นี้ได้อย่างไร!

ในเวลานั้น แด๊กซ์รีบหันกลับไปมองโดน็อกและพูดขึ้นว่า “โดน็อก เมื่อกี้นายบอกว่านายต้องการสะสางเรื่องนี้ให้จบไม่ใช่หรอกเหรอ?”

โดน็อกไม่ได้พูดอะไร ถ้าหากมีเพียงพวกเขาสามพี่น้อง โดน็อกอาจจะเอาชนะพวกเขาได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแดร์ริลมีผู้ทรงพลังอยู่เคียงข้าง ดังนั้นโดน็อกจึงตัดสินใจปิดปากเงียบ

ทันใดนั้น ร่างจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

ฝูงชนแหงนมองท้องฟ้าและได้เห็นร่างของหญิงสาวกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา

พวกเธอคือลอร่าและสโลน!

ทุกสายตาจับจ้องไปที่พวกเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง!

“เทพีแห่งสงครามก็มาที่นี่ด้วยเหรอ?”

“เจ้าสำนักลอร่าก็มาด้วย! ข่าวลือที่ว่าทวีปโลกใหม่มีเทพธิดาที่งดงามมากมาย ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง!”

สโลนและลอร่าไม่ได้แสดงออกต่อความคิดเห็นของผู้คนเหล่านั้น พวกเธอทั้งคู่เป็นเทพธิดาที่สูงส่ง ดังนั้นพวกเธอจึงได้ยินคำสรรเสริญเยินยอนับครั้งไม่ถ้วน