บทที่ 1297

แด๊กซ์หัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดังขณะตบไหล่แดร์ริลและพูดขึ้นว่า “ให้ตายเถอะแดร์ริล! นายน่าทึ่งมากจริง ๆ แม้แต่เทพธิดาแห่งสงครามก็ยังกลายเป็นภรรยาของนายได้”

“เอ่อ…” แดร์ริลยิ้มอย่างขมขื่น เมื่อเขาหันกลับมา เขาก็ได้พบกับสายตาอันโกรธเกรี้ยวเดบร้า

ใบหน้าของเดบร้าหน้าซีดลงทันใด นี่เขาจะจีบผู้หญิงทั้งโลกเลยหรือยังไง?

แม้แต่ออโรร่า แฮนเซ่น อดีตเจ้าสำนักง้อไบ๊ก็ยังมีลูกกับเขา แล้วนี่เขายังจีบสโลนด้วยอีกคน!

เมื่อได้เห็นสายตาอันโกรธเกรี้ยวของเดบร้า แดร์ริลจึงรีบเดินเข้ามาหาเธอและอธิบายอย่างขมขื่นว่า “มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด พี่จู แค่พูดเรื่องไร้สาระ สโลนไม่ใช่ภรรยาของผม”

เชนเทล่าภรรยาของโดน็อกเดินเข้ามาหาแดร์ริลทีละก้าว เธอจ้องมองเขาด้วยใบหน้าที่รู้สึกไม่พอใจและพูดขึ้นว่า “นายคือแดร์ริลใช่ไหม? ทำไมนายถึงได้ไร้ยางอายเช่นนี้? คนอย่างผู้บังคับบัญชาการสโลนจะยอมเป็นภรรยาของนายได้ยังไงกัน?”

ในขณะที่เชนเทล่ากำลังพูดกับแดร์ริล จูปาเจี๋ยก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มก่อนจะจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่ลุกวาว “แม่สาวงาม เธอเองก็งดงามไม่แพ้กัน! ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวันนี้อาหารตาของข้าจะเยอะเช่นนี้!”

จากนั้นเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มและพูดต่อว่า “เรื่องนั้นไม่สำคัญ ข้าไม่สนใจว่าสโลนจะเป็นภรรยาของน้องชายข้าหรือเปล่า แต่ข้าสนใจเจ้ามากกว่า เจ้าอายุเท่าไหร่? เจ้ามีคู่ครองหรือยัง? ถ้าหากว่าเจ้ายังไม่มีคู่ครอง เจ้าอยากไปเที่ยวรอบโลกกับข้าไหม?”

เชนเทล่าตกตะลึง!

ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธ “ทำไมคุณถึงได้ไร้ยางอายเช่นนี้!”

เกิดความโกลาหลขึ้นในฝูงชนทันที

“ชายผู้นั้นกล้าดียังไงหยอกล้อภรรยาของโดน็อกเช่นนั้น!”

“ที่เขากล้าก็เพราะว่าเขาทรงพลังยังไงล่ะ!”

ใบหน้าของโดน็อกมืดลงทันที เขากำหมัดแน่นและตะโกนใส่จูปาเจี๋ยด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “คุณกำลังรนหาที่ตายอยู่เหรอ!”

เขาเป็นถึงองคมนตรีแห่งทวีปเวสท์ริงตันและภรรยาของเขาก็เป็นผู้หญิงที่สูงส่ง แต่ชายผู้นั้นกลับพูดจากับภรรยาของเขาเช่นนั้นได้อย่างไร?

โดน็อกรู้สึกอับอายที่ชายผู้นั้นหยอกล้อภรรยาของเขาต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ? เจ้ามีปัญหาอะไรกับข้างั้นเหรอ?” จูปาเจี๋ยตระหนักได้ว่าอาจเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้ที่ทำให้ชายคนนี้โกรธ จูปาเจี๋ยพูดต่อว่า “แต่ถ้าเจ้าอยากมีปัญหากับข้าก็เข้ามาได้เลย!”

พรึบ!