บทที่ 1298

“สตรีที่แข็งแกร่งผู้นี้คือใคร?”

“ดูเหมือนว่าเธอจะมาหาแดร์ริล!”

ฝูงชนต่างก็รู้สึกงุนงงเมื่อได้เห็นพวกเขาพูดคุยกัน

ในเวลานั้น ผู้ชายหลายคนก็มองไปที่กงกงด้วยความหลงใหลในใบหน้าที่งดงามและเรือนร่างที่เย้ายวนใจของเธอ เธอเป็นเหมือนดั่งงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบที่ไม่สามารถหาถ้อยคำใด ๆ บนโลกมาบรรยายถึงความงดงามของเธอได้!

'เ-ี่ย! นี่เธอตามฉันมาถึงที่นี่เลยเหรอ?’

เมื่อได้เห็นกงกง แดร์ริลก็ตกตะลึง ทว่าใบหน้าของเขากลับยังคงมีรอยยิ้ม

ถึงแม้แดร์ริลจะรู้ว่าพลังของเธอนั้นทรงพลังจนแม้แต่เขาเองก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เหมาะสมของเธอ แต่เมื่อเขาตระหนักได้ว่าเขามีจูปาเจี๋ยอยู่กับเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกลัวกงกงอีกต่อไป

“แดร์ริล จูปาเจี๋ย! ตามข้ากลับไปที่พระราชวังและยอมรับความผิดของพวกเจ้าที่มีต่อจักรพรรดิโฮ่วอี้เดี๋ยวนี้!” กงกงพูดขึ้นอย่างเย็นชา

จักรพรรดิโฮ่วอี้โกรธมากเมื่อเขาทราบว่า แดร์ริลและจูปาเจี๋ยได้หนีออกจากพระราชวังโมอาน่าเหนือมาด้วยกัน ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังกลั่นแกล้งฉางเอ๋ออีกด้วย!

ดังนั้นจักรพรรดิโฮ่วอี้จึงมอบหมายให้กงกงเดินทางมายังทวีปจักรวาลโลกเพื่อตามล่าพวกเขา

“กงกง!”

ในเวลานั้น จูปาเจี๋ยพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ได้เจอเจ้านานนับพันปี แต่เจ้าก็ยังดูมีเสน่ห์มากจริง ๆ! และเจ้าก็ยังเป็นผู้หญิงใจร้อนเหมือนเช่นเคย! ในเมื่อเจ้าแข็งแกร่งมากเช่นนี้ ทำไมเจ้าถึงยังอยู่ใต้อำนาจของจักรพรรดิโฮ่วอี้อีก? ทำไมเจ้าไม่มาแต่งงานกับข้าและเดินทางไปท่องเที่ยวทั่วโลกด้วยกันดีกว่าล่ะ? มาใช้ชีวิตที่เป็นอิสระกับข้าเถอะ!”

ทั้งจูปาเจี๋ยและกงกงต่างก็เคยเป็นคนรู้จักกันมาก่อน และพลังของพวกเขาก็ยังแข็งแกร่งพอ ๆ กันอีกด้วย

จูปาเจี๋ยไม่เกรงกลัวกงกงเลยแม้แต่น้อย และด้วยบุคลิกที่เป็นคนหื่นกระหาย ดังนั้นจูปาเจี๋ยจึงกล้าหยอกล้อเธอตามธรรมชาติ

ใบหน้าของกงกงแดงก่ำ เธอหันมองจูปาเจี๋ยด้วยสายตาอาฆาตและพูดขึ้นว่า “เจ้าไม่เปลี่ยนไปเลยนะจูปาเจี๋ย รอข้าจับพวกเจ้าได้เมื่อไหร่ ข้าจะขอให้จักรพรรดิโฮ่วอี้สั่งตัดหัวเจ้าทันที!”

ถึงแม้ว่าใบหน้าของกงกงจะเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ในสายตาของจูปาเจี๋ย กงกงยังคงดูงดงามไร้ที่ติ

“กงกง ถึงแม้ว่าข้าจะถูกขังเอาไว้เป็นเวลานานนับพันปี แต่ข้าก็ไม่เคยละทิ้งการฝึกฝนของข้า!” จากนั้นเขาก็หันมองเธออย่างเย้อหยิ่งและพูดต่อว่า “และถ้าหากว่าพวกเราต่อสู้กัน ข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้!”