บทที่ 1302

อีวานหน้าแดงก่ำเมื่อได้เห็นแดร์ริล ในขณะที่ราเชลเองก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน

ราเชลและอีวานเคยพยายามฆ่าแดร์ริลมาแล้วหลายครั้ง แต่เมื่อแดร์ริลเริ่มมีชื่อเสียงมากยิ่งขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาจึงพยายามหลีกเลี่ยงแดร์ริล แต่พวกเขาไม่คิดว่าพวกเขาจะได้มาเจอแดร์ริลที่ในสุสานโบราณแห่งนี้

'ทำไมฉันต้องมาเจอสองคนนี้ที่นี่ด้วย?' ใบหน้าของแดร์ริลเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันทีที่ได้เห็นอีวานและราเชล

เมื่อตอนที่แดร์ริลอยู่ในทวีปโลกใหม่ อีวานและราเชลเป็นคนทำให้เขาตกลงไปในปล่องภูเขาไฟจนเขาเกือบจะเสียชีวิตลงที่นั่น แม้ว่าในท้ายที่สุดแดร์ริลจะสามารถดูดกลืนเปลว เพลิงเย็นไร้มลทินได้ แต่เขาก็ยังรู้สึกเกลียดชังอีวานและราเชลอยู่ดี

“พี่จูไม่น่าฆ่าตะขาบยักษ์เลย” แดร์ริลจ้องหน้าอีวานและราเชลขณะที่เขากล่าวเช่นนั้น

"ทำไมเหรอ?" จูปาเจี๋ยรู้สึกงุนงงขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปที่ราเชล

'ข้าได้เจอผู้หญิงที่งดงามอีกแล้ว! ทั้งรูปร่างและหน้าตาของเธอช่างงดงามไร้ที่ติจริง ๆ!' จูปาเจี๋ยครุ่นคิด

“เพราะถ้าหากว่าพี่จูไม่ฆ่าตะขาบยักษ์ตัวนั้น ใครบางคนอาจจะตายเพราะตะขาบยักษ์ตัวนั้นไปแล้ว” แดร์ริลยิ้มเยาะในขณะที่เขาจ้องมองอีวานและราเชลด้วยความโกรธ

แดร์ริลรู้ว่าอีวานและราเชลกลัวตะขาบยักษ์ ดังนั้นพวกเขาจึงซ่อนตัวอยู่ที่ด้านหลังของแท่นหิน ดังนั้นแดร์ริลจึงต้องการทำให้อีวานและราเชลรู้สึกอับอาย

แม้ว่าราเชลจะเป็นลูกสาวคนโตของพ่อทูนหัวของแดร์ริล แต่ถึงอย่างนั้นแดร์ริลก็จะไม่มีวันยกโทษในสิ่งที่ราเชลได้ทำกับเขาเอาไว้!

อีวานโต้กลับอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “แดร์ริล! แม้ว่านายจะไม่ได้ฆ่าตะขาบยักษ์ตัวนั้น ฉันกับราเชลก็ฆ่ามันได้เหมือนกัน!”

ราเชลพูดเสริมทันที “นายอย่าคิดว่านายเหนือกว่าแล้วจะมาดูถูกพวกเราเช่นนั้นได้ ฉันและอีวานไม่เคยต้องการความช่วยเหลือจากนาย!”

ถึงแม้ว่าราเชลจะรู้สึกขัดแย้งกับสิ่งที่เธอพูด แต่เมื่อได้ยินแดร์ริลดูถูกอีวานและเธอเช่นนั้น ดังนั้นเธอจึงทนไม่ได้

“ก็ดี! ถ้าหากว่าพวกนายเจอแมลงมีพิษอีก พวกนายก็จัดการกับมันเองก็แล้วกัน พวกเราจะไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาด!” แดร์ริลยิ้มเยาะ เขาไม่ต้องการเสียเวลาคุยกับพวกเขาทั้งสองคนอีก

“นาย…” ราเชลโกรธเกรี้ยว

“แดร์ริล เลิกเถียงกันได้แล้ว!” เดบร้าดึงแดร์ริลเข้ามาและพูดกับเขาเบา ๆ ว่า “แดร์ริล อย่าถือสาเธอเลย ไม่ว่ายังไงราเชลก็เป็นน้องสาวของคุณ”