บทที่ 1304

“แดร์ริล นายห้ามพวกเราทำไม?” ราเชลตะโกนใส่แดร์ริลอย่างไม่พอใจ

'บัดซบ!' แดร์ริลสบถอยู่ภายในใจ

“ถ้าพวกนายทั้งคู่อยากตายก็เชิญเดินไปได้เลย ฉันแค่จะบอกว่าแผ่นหินสี่เหลี่ยมพวกนั้นคือกับดักค่ายกลเปลวเพลิงเก้าดาวอัคนี! ถ้าหากพวกนายไม่เดินผ่านแผ่นหินนั่นไปตามสูตรและเกิดพลาดขึ้นมา เปลวเพลิงเก้าดาวอัคนีจะพุ่งขึ้นมาจากแผ่นหินนั่นทันที” แดร์ริลกล่าวขึ้นอย่างเย็นชา

แดร์ริลเองก็อยากจะปล่อยให้พวกเขาทั้งคู่ตายเหมือนกัน เพราะพวกเขาทั้งคู่เกือบทำให้แดร์ริลตายมาแล้วหลายครั้ง

อย่างไรก็ตาม เดบร้าพูดถูก ไม่ว่ายังไงราเชลก็เป็นลูกสาวของพ่อทูนหัวของเขา อีกทั้งเหตุการณ์ในอดีตก็ผ่านนานมาแล้ว ดังนั้นแดร์ริลจึงไม่สามารถรอดูพวกเขาตายไปต่อหน้าต่อตาได้

'เปลวเพลิงเก้าดาวอัคนีงั้นเหรอ?'

เมื่อได้ยินเช่นนั้นอีวานและราเชลจึงไม่กล้าขยับเขยื้อน ในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดลงทันที

แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยเห็นเปลวเพลิงเก้าดาวอัคนี แต่อีวานและราเชลก็เคยได้ยินเกี่ยวกับเปลวเพลิงมนตรามาก่อน และพวกเขาก็ยังรู้ว่าเปลวเพลิงเก้าดาวอัคนีเป็นเปลวเพลิงอันดับที่แปดในเปลวเพลิงมนตรา โดยเปลวเพลิงเก้าดาวอัคนีมีสีฟ้าที่ดูน่าเกรงขาม!

ราเชลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดขึ้นว่า “แดร์ริล นายแค่กังวลว่าพวกเราจะสามารถแย่งชิงสมบัติภายในห้องสุสานหลักไปได้ นายก็เลยหลอกลวงพวกเราใช่ไหม?”

แดร์ริลยิ้มเยาะ “ตลกดีนะ! พวกนายทั้งสองคนคิดว่าพวกนายมีความสามารถมากขนาดนั้นเลยเหรอ? ประเมินตัวเองสูงไปหรือเปล่า!”

“นาย…” ใบหน้าของราเชลเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เธอพูดไม่ออก

'ถึงแม้ว่าคำพูดของแดร์ริลจะทำให้พวกเราขายหน้า แต่ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้ แม้ว่าเขาจะอ่อนข้อให้พวกเราก็ตาม’ ราเชลครุ่นคิด

แดร์ริลไม่ต้องการเสียเวลาพูดคุยอีกต่อไป เขาหันกลับมาพูดกับเดบร้าและจูปาเจี๋ยว่า “พี่จู เดบร้า พวกคุณทั้งคู่เดินตามหลังผมมาอย่างใกล้ชิดและปฏิบัติตามผมทุกอย่าง อย่าให้ผิดพลาดเด็ดขาด!”

เมื่อพูดจบแดร์ริลก็เดินนำหน้าพวกเขาไปก่อนจะเหยียบลงบนแผ่นหินสี่เหลี่ยมที่วางเรียงกันอยู่ด้วยความระมัดระวัง

จูปาเจี๋ยและเดบร้าต่างก็พยักหน้าขณะเดินตามแดร์ริลไปอย่างใกล้ชิด

ในเวลานั้น อีวานและราเชลหันมองหน้ากัน จากนั้นทั้งคู่ก็เดินตามหลังพวกเขาไปด้วยเช่นกัน